Tekken 6

Vlak voor de launch van de PSP (de eerste ja) werd mij voor mijn verjaardag toegezegd dat ik het apparaatje zou gaan krijgen. Mijn vrienden hadden een mooie kaart gemaakt met de inmiddels legendarische tekst: ‘Kun je wat vaker Tekken oefenen. Misschien zuig je dan wat minder.’. Een jaartje later mocht ik eindelijk Tekken: Dark Resurrection in mijn kleine PlayStation stoppen, maar genoten dat ik heb. De draagbare versie van Tekken 5 overtrof het PS2-origineel. Met extra modi, twee nieuwe vechters en de terugkeer van Tekken Bowling was dit schijfje alles wat mijn hartje begeerde…en meer.

Iets meer dan een maandje nadat Tekken 6 de winkelschappen voor de eerste maal sierde en nu de Goedheiligman ons landje weer verlaten heeft, kunnen we het nieuwste deel van het IJzeren Vuist-toernooi dan ook eindelijk in onze broekzak steken. Tijd voor de vergelijkingscheck. Het introfilmpje hetzelfde? Check. Voor ik verder mag, moet er een favoriete krijger worden aangewezen. Alle veertig vechters aanwezig? Check. Arcade, Ghost, Time Attack en Survival-modi? Check. Lame Scenario Campaign? Nee, die is er niet. Wel zie ik een Story-modus. Deze blijkt identiek aan dat wat de Arena in de Scenario Campaign te bieden had. Ook op de PSP zijn de grappige verhaallijnen en eindfilmpjes weer vrij te spelen. En gelukkig worden we niet nog een keer blootgesteld aan die halfbakken RPG/Beat ‘m Up.

De Gold Rush-modus, die we nog kennen uit Dark Resurrection, zit exclusief in de PSP-versie van Tekken 6. In deze spelvariant zet je schade die je de tegenstander berokkent om in goud, de geldeenheid in de game. Met dit goud kunnen er weer nieuwe haarstijlen, pakjes en attributen gekocht worden voor de verschillende vechtersbazen. Deze zien er uiterst fraai uit en komen goed tot hun recht op de PSP. Eigenlijk doen ze niet onder voor hun console-evenbeelden. Voor de omgevingen gaat dit in iets minder mate op. Om het spel draaibaar te houden, vinden de gevechten plaats in afgeslankte arena’s in vergelijking met de PS3 en Xbox 360. Toch weten ze de essentie goed weer te geven. En houden ze het kleine schermpje levendig genoeg rondom de knokpartijen op de voorgrond.

Voor het vechten zelf heb ik niets dan lofuitingen. In mijn eerdere recensie van Tekken 6, hebben jullie al kunnen lezen hoe gecharmeerd ik ben van het vechtsysteem dat gewoon ijzersterk is. Ook op de PSP zijn de geweldplegingen geweldig. De actie is snel en de nadruk ligt nog steeds op het anticiperen op combinaties van je vijand. Zo combineren Eddy, Christie en ook Bob ellenlange acrobatische aanvallen aan elkaar en kun je deze uitslovers weer genadeloos afstraffen met recht toe rechtaan vechters als Jin of Paul. Met een verpletterende rechtse directe laat je de tegenstander dubbelklappen en als een zoutzak naar de vlakte gaan. Ook kunnen panda’s sumoworstelaars weer fijnknijpen alsof het niets is, en laten kleine meisjes stoere macho’s stof happen. Kortom, een perfecte overzetting van juist dat wat Tekken zo goed maakt.

Ten opzichte van Dark Resurrection bewegen de vechtersbazen zich in deze Tekken net wat soepeler. Ook zijn ze beter in balans gebracht en heeft elke oudgediende wat nieuwe moves in het arsenaal gekregen. Daarbij scharen zeker vier van de zes nieuwkomers zich onder de toffere deelnemers van het toernooi, maar dat wil niet zeggen dat die andere twee lamstralen zijn.

Dan nog een paar positieve en negatieve kanttekeningen. Ik miste bijvoorbeeld de Tekken Dojo-modus, die mij menige uurtjes zoet had gehouden in Tekken: Dark Resurrection en Azazel, de eindbaas, is nog net zo irritant als dat ie was op de grote spelcomputers. Wederom hangt het van geluk af of je deze demoon naar de eeuwige jachtvelden stuurt of niet. Positief is dan weer wel dat je pogingen elkaar een stuk sneller kunnen opvolgen. De laadtijden zijn namelijk aanzienlijk korter dan op de PS3 of zelfs de Xbox 360. Heb je 380 MB vrij op je geheugenstok/ memory stick dan is het helemaal feest. Na het installeren van het spel vervagen de laadtijden bijna compleet. Het houdt de vaart er lekker in en zorgt ervoor dat naast de gebruikelijke NS-vertragingen, het wachten tijdens je treinreizen beperkt blijft.