Yu-Gi-Oh! 5D's Tag Force 4

Laten we even open kaart spelen: Trading Card Games zijn vooral weggelegd voor doorgewinterde strategen. Met oneindig veel mogelijkheden om te winnen, maar ook evenveel mogelijkheden om te verliezen, is een potje vaak onvoorspelbaar. De diepgravende logica is alleen wel moeilijk te begrijpen voor leken en dat is ook precies de valkuil waar Yu-Gi-Oh! 5D’s Tag Force 4 in trapt.

Je krijgt de beschikking over meer dan vierduizend (!) ruilkaarten die afkomstig zijn uit de Yu-Gi-Oh! 5D’s Trading Card Game. Dit is natuurlijk leuk voor de fans, maar het betekent direct ook dat je als nieuwkomer ongelooflijk veel te leren hebt. De oneindige mogelijkheden die deze enorme hoeveelheid kaarten bieden, zorgen ervoor dat de game een zeer hoge instapdrempel heeft. Een instapdrempel waar je als nieuwelingen snoeihard je tenen tegen stoot, vervolgens voorover kukelt en met doffe klap knock-out tegen de grond gaat.

Het begin van Tag Force 4 geeft dit perfect weer: je krijgt een aantal speelkaarten in je handen gedrukt, stelt daaruit een mooie verzameling samen voor een ‘deck’ en vervolgens mag op pad gaan naar vele verschillende locaties. Daar staan allemaal spelers met wie je een praatje kunt maken of een duel kunt aangaan. Uitleg over het spelprincipe en de vele spelkaarten gebeurt via een zeer uitgebreide, vrijwillig te volgen tutorial, die even complex als saai is. Via talloze menuteksten kun je uiteindelijk wel een beetje wijs worden hoe de gevechten verlopen, maar daarvoor moet je wel zelf op onderzoek uitgaan. Tegen de tijd dat je door de tutorial heen bent, is de zin in de gevechten je al ontnomen.

Maar ooit moet die vuurdoop komen en je eerste gevecht voelt zelfs na zo’n lange tutorial nog als een sprong in het diepe. Het is hierbij het verstandigst om te beginnen met het uitdagen van kinderen, omdat deze over de zwakste speelkaarten beschikken. Door hen te verslaan, verdien je Duel Points waarmee je weer nieuwe kaarten voor jouw deck kunt kopen. Zo word jij sterker en kun je gaandeweg het avontuur ook de sterkere tegenstanders zoals studenten verslaan.

Om je tegenstander te slim af te zijn, moet je in de gevechten zorgvuldig te werk gaan. Een gevecht bestaat uit verschillende rondes en elke ronde is opgedeeld in diverse fases. In elke fase kun je vervolgens weer kiezen uit verschillende typen kaarten. Eerst kies je welke kaarten je op het speelveld wilt leggen, bijvoorbeeld monsterkaarten of valstrikken. Vervolgens kun je aanvallen uitvoeren met de monsterkaarten, of ze juist in verdedigingsmodus zetten. Ter afronding kun je nog wat kaarten spelen ter voorbereiding op een volgende ronde, bijvoorbeeld door nog even een val te zetten of een spreukkaart te plaatsen. Klinkt ingewikkeld? Dat is het ook. Klinkt omslachtig? Dat is het ook. Klinkt saai? Dat is het ook.

De gevechten verlopen zo sloom dat je zelfs met het verslaan van een ‘zwak’ kindje al gauw een half uur tot een uur bezig bent, waardoor de game veel te traag verloopt. Daarnaast wordt het leggen en uitspelen van kaarten al snel saai, doordat het allemaal niet bepaald spectaculair in beeld gebracht wordt. Je ziet een speelveld met voor elke speler twee horizontale rijen van vijf waarop kaarten kunnen worden gelegd. Als deze kaarten dan gespeeld worden, krijg je meestal een statische animatie van de kaart te zien. Een gemiste kans, want een cut scene met het desbetreffende monster zou natuurlijk veel spannender zijn.

Om het geheel nog ingewikkelder te maken, kun je ook nog een partner uitkiezen om met vereende krachten het gevecht aan te gaan. In deze Tag Duels vecht je samen met je zelfgekozen partner tegen twee tegenstanders. Omstebeurt mogen jij en je partner een ronde spelen, waarbij je elk een eigen deck gebruikt. Het gevolg hiervan is dat je minder doet dan in de gewone duels, want nog meer dan normaal ben je aan het kijken naar saaie animaties en stilliggende kaarten. Dit maakt deze gevechten nog langdradiger dan de gewone gevechten.