1. Army of Two: The 40th Day

Army of Two: The 40th Day

Tyson Rios en Elliot Salem zijn echte bikkels. Getraind en getekend als commando’s op de slagvelden van Somalië, maar tegenwoordig werkzaam als huurlingen. De twee rauwe gasten zijn echte vechtmachines die het best functioneren met zijn tweeën. In Army of Two: The 40th Day gaat dit geraffineerde tweemansleger aan de slag in het terroristisch getroffen Sjanghai. In de brokstukken van de havenstad denken ze maar aan twee dingen: vechten en keiharde knaken.

De achtergrond van Rios en Salems strijd wordt dus gevormd door het halfvernietigde Sjanghai. Waarom de Chinese stad zo zwaar is getroffen door vijandelijke strijders wordt echter geen moment duidelijk gemaakt. Door dit gemis van een sterk verhaal valt ontzettend veel diepgang in de karakters van de personages weg. Rios en Salem zijn simpelweg moordmachines die vechten voor geld. Andere motieven zijn er niet te bedenken, waardoor Army of Two: The 40th Day gewoon draait om het schieten.

Gelukkig werkt dit schieten behoorlijk goed. De twee antihelden duiken soepeltjes achter allerlei voorwerpen om vervolgens vanuit dekking hun magazijn te legen op een naderende groep vijanden. De hele tijd achter een muurtje schuilen en knallen is niet de meest effectieve manier om al het gespuis uit te schakelen. Beter is het om je partner op agressieve wijze het vuur te laten openen en zelf stilletjes om alle tegenstanders heen te sluipen. Dit werkt allemaal erg goed dankzij de zogenaamde Aggro-meter. Het metertje loopt vol bij diegene die het agressiefste knalt, waardoor zijn partner onopvallend over het slagveld kan lopen.

Samen of alleen

Army of Two: The 40th Day is gemaakt om met zijn tweeën te spelen. Zowel online als offline is het mogelijk met een echte partner de rollen van Rios en Salem op je te nemen. Als je een beetje met elkaar leert communiceren, is een vermakelijke ervaring bijna onvermijdelijk. Gelukkig is The 40th Day ook goed in je eentje te spelen. Wanneer je voor een solosessie gaat, kun je jouw medespeler zelf een beetje aansturen. Dit werkt prima, maar het kan natuurlijk niet tippen aan de echte co-op-ervaring.

Mocht je zo nu en dan genoeg hebben van al de bloederigheid in The 40th Day, dan hebben Rios en Salem nog wat afleidingsmanoeuvres bij de hand die de strijd op eenvoudige wijze kunnen beslissen. Het geeft bijvoorbeeld een machtig en stoer gevoel wanneer je de leider van een groep soldaten gijzelt en al zijn manschappen stuk voor stuk vastsnoert en op de koude betonnen vloer achterlaat. Je kunt ze natuurlijk ook stuk voor stuk neerknallen, maar die keuze ligt geheel bij jou als speler.

De keuze tussen het sparen of doden van tegenstanders is in The 40th Day nog een relatief makkelijke. Pas echt moeilijk wordt het bij één van de zeven grote keuze momenten die de game rijk is (en dan met name de laatste). Knal je bijvoorbeeld de laatste witte Siberische tijger door zijn kop in ruil voor een vet wapen of laat je hem leven en red je daarmee de gehele diersoort. De meest lugubere keuze in de game is toch wel de keuze om een jong mensenleven. Dwing je een klein jongetje mee te vechten of laat je hem dekking zoeken. Zijn lot ligt in de handen van Rios en Salem.

Na zo’n keuzemoment word je direct geconfronteerd met de consequenties van jouw keuze middels een stripachtige animatie. Rouwende ouders om hun gesneuvelde zoontje… hartverscheurend. De makers van The 40th Day hebben geprobeerd dit schuldgevoel ook van invloed te laten zijn op de twee hoofdrolspelers via een moraalsysteem. Door vervelende gebeurtenissen zouden zij behoorlijk gedemotiveerd raken en minder goed functioneren in het heetst van de strijd, terwijl positieve keuzes (zoals het laten leven van de tijger en het jongetje) juist prestatiebevorderend zouden moeten zijn. Dat klinkt in theorie allemaal erg leuk, maar in praktijk merk je er werkelijk niets van.

Wat wel helemaal goed is uitgewerkt, is het wapensysteem. Net als in de eerste Army of Two is het in The 40th Day mogelijk je hele wapenuitrusting aan te passen. Verf je machinegeweer bijvoorbeeld goud en laat je pistool verven in zebraprint, of bevestig simpelweg een bajonet en een laservizier aan je knalijzer. Er zijn duizenden combinaties mogelijk, waardoor je altijd wel een wapen bij elkaar kunt sparen dat jou een beetje aanstaat. Wanneer je het perfecte wapen hebt samengesteld, nadert de game helaas alweer zijn einde. Erg lang zul je niet van je schietijzers kunnen genieten, aangezien een beetje gamer The 40th Day in een uurtje of zes wel kan uitspelen. Daarmee is deze game behoorlijk aan de korte kant.

De zes uur die de game duurt staan wel bol van de actie en diversiteit. Vooral de omgevingen zijn elke keer anders. Het ene moment sluip je door benauwde ziekenhuisgangetjes, terwijl je op een andere moment schuilt achter het karkas van een neushoorn in de Sjanghai Zoo. Het leuke aan het leveldesign is ook dat er genoeg zijpaden en sluiproutes in de omgevingen verwerkt zijn, waardoor de weg naar het eindpunt op verschillende tactische wijzen kan worden volbracht. Lukt het in het ziekenhuis bijvoorbeeld niet ongehinderd door de gangen te komen, klauter dan gewoon via de ziekenzalen naar je einddoel.

Bij het einde van het level word je meestal geconfronteerd met een extra sterke tegenstander. Het ene moment is dit een tegenstander met vlammenwerper, het andere moment is het een gast met een granaatwerper. Helaas leggen deze bijzondere wapens gelijk een minpunt bloot. De vlammen uit de vlammenwerpen zien er totaal niet realistisch of mooi uit en de granaten ontploffen alsof het knalerwten zijn. Voor het visuele spektakel hoef je het in Army of Two: The 40th Day in de regel dan ook niet te doen. Voor een vette shooter ben je wel aan het juiste adres.

Conclusie en beoordeling

7,3
Army of Two: The 40th Day is een hele vermakelijke game. Niets meer en niets minder. Het droge, onduidelijke verhaal rondom de vernietiging en verovering van Sjanghai is bepaald niet de basis voor een epische actiegame, maar het tactische en coöperatieve aspect van de game werkt prima. Army of Two: The 40th Day is simpelweg een leuke game om eens met een goede vriend op de bank te spelen in deze koude wintermaanden.
  • Uitgebreid wapensysteem
  • Sterk leveldesign
  • Vermakelijk in de co-op
  • Keuzes over leven en dood
  • Flinterdun verhaal
  • Moraalsysteem voegt niets toe
  • Ongeloofwaardige explosies
  • Ontzettend kort

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Army of Two Two :7

  • Ik vond het om te janken…

    Die explosies, waarvan ze er tevens veelte veel in hebben zitten, zien er niet uit..



    Het spel is tevens ook extreem enkelzijdig. Als je het eerste level hebt gedaan, heb je alles gedaan. De rest is hetzelfde alleen een ander achtergrondje.



    Nee, deel één vond ik goed, maar ik vond dit echt om te janken..




  • Army of Crap

  • Jammer van die stripachtige animaties, dit komt steeds meer voor in games en ik heb er een behoorlijke hekel aan. Voor de rest klinkt het allemaal erg standaard met behoorlijk veel minpunten, dan vind ik de score toch wat te hoog, maar goed de scorepolitiek van IG is altijd al erg mild geweest. Die keuzes zijn precies wel behoorlijk hard, vraag me af waarom dat nodig is in dit soort run&gun shooter, ik vind het behoorlijk ongepast klinken.



    Customizen van wapens en leuke co-op zijn dan weer mooi meegenomen. Misschien koop ik hem ooit wel eens als hij goedkoop is en ik geen andere games meer heb om te spelen. Maar wanneer gaat dat zijn. Voor een game van 6 uur zonder noemenswaardige multiplayer betaal ik echt niet meer dan 20€.

  • tja kopen dus

  • Vond de demo een beetje meh… deze game gaat dan ook aan me voorbij.

  • Must Have voor mij :D



    Co-op games zijn mijn favoriet, vooral als je dit samen met een vriend op de bank speelt, vermakelijker dan dit wordt het niet :)

  • Dit spel is egt zo kut vergeleken met de vorige. Je kunt de dialogen tussen de personages haast niet verstaan en als je het geluid dan harder zat om het beter te verstaan, hoor je weer een keiharde explosie om dat de sound effects veel harder zijn dan de dialogen. En nee er is geen sound optie om het aan te passen

  • Had ik veel meer van gewacht.

  • 'D. Lentjes Wii: Army of Crap'



    volledig mee eens. ik weet echt niet hoe jullie hier nog een 7+ van kunnen maken. misschien krijgt die 2 extra punten, omdat er een EA logo op staat, anders niet te verklaren…???

  • Ach sterf man

  • Heb de demo gespeeld maar ik vind hem niet beter dan deeltje 1, ook niet slechter trouwens.

  • Sla hem lekker over.

  • Die explosies zijn echt lachwekkend :D

  • zat nog te denken om deze te kopen, maar nu ik hoor dat ie zo kort is laat ik hem aan me voorbij gaan

  • Jammer ik dacht dat die beter zou worden.

    dan maar eens deeltje 1 bekijken.

  • niks voor mij hier, vond de eerste ook al niet boeiend…

  • ik vond de demo ook al prut

  • Deel één was ook niet zo best, als ik het me goed herinner??

    Ik zou trouwens geen wapens van 24 karaats goud maken, dit is namelijk zo bros dat de gun bij het eerste schot waarschijnlijk al uit elkaar valt. Daarom wordt 18 karaats vaker gebruikt, doordat er ook nog andere sterkere metalen in zitten ;)

  • Lijkt me best vet als budgetbaktitel.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord