Tatsunoko vs. Capcom: Ultimate All-Stars

“Samurai Pizza Cats (oh yeah!), who do you call when you want some pepperoni? Samurai Pizza Cats (right on!), they’re stomping out crime and you know that ain’t baloney!” Nee, helaas, de Samurai Pizza Cats zitten dan weer niet in de game, maar nu weet je wel waar je Tatsunoko van moet kennen.

Tatsunoko vs. Capcom is een beetje een vreemde eend in de bijt. De game komt uit op een console die bij menig hardcore gamer stof ligt te happen, maar tegelijkertijd is het een obscure game met vele onbekende personages. De game heeft de meest zieke combo’s in huis zoals je die alleen uit Capcom’s “vs”-serie kent, maar het spel laat zich wel ontzettend makkelijk bedienen. Iedereen kan het dus spelen, maar bijna niemand kent de personages. En toch zal iedereen die de game aanraakt, ervan gaan houden. Ik ben benieuwd hoe de verkopen gaan uitpakken, maar ik ben in ieder geval al verkocht.

De game kent een twintigtal speelbare personages, met aan de Tatsunoko-kant vele personages die jullie waarschijnlijk geen kloot zeggen. Maar ik ga het toch proberen. Wat te denken van de duistere Karas, Tekkaman met zijn enorme robot of Yun the Swan met haar... uhm, zwanenpakje? Ok, goed, dat gaat ‘m niet worden zie ik. De Capcom-personages dan maar even doornemen? We hebben onder andere oude rotten als Ryu en Chun-li uit Street Fighter, Morrigan uit Vampire Chronicles, Frank West uit Dead Rising, Volnutt uit Megaman en een big-ass robot uit Lost Planet. Geen enorme cast dus, en ook niet de meest sterke line-up aan Capcom-personages.

Gelukkig bevat de game genoeg sterke kanten om de matige cast ruimschoots te compenseren. Dat laat zich al blijken uit het enorme gemak waarmee je de game oppakt. Zeker weten dat iedereen binnen enkele minuten al combo’s uit z’n mouw kan schudden alsof het niets is (en misschien zelfs her en der een special move). Grappig genoeg bevalt het spelen met de Wii Remote en een Nunchuk nog beter dan met een Gamecube-controller. Met name het uitvoeren van bijzondere aanvallen gaat verrassend makkelijk met de Nunchuk en het gemis van een fatsoenlijke D-pad wordt dan ook zelden gevoeld. Groot pluspunt dus, doordat zelfs echte ijzervreters binnen dit genre niet meer nodig hebben dan de standaard besturingsvorm.

Nog een goedmaker zijn de Tatsunoko-personages. Ze zijn dan wel een beetje obscuur, zelfs voor de doorsnee Japanofiel, maar tegelijkertijd ook erg vet om mee te spelen. Persoonlijke favorieten zijn Karas en Tekkaman, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat alle personages wel hun charme hebben. Hoewel Tatsunoko bij ons bekend is van z’n humoristische tekenfilms zoals Samurai Pizza Cats en Bob in the Bottle (wie kent ‘m nog?) hebben ze ook wat serieuzere dingen in huis. Voorbeeld bij uitstek is Karas, die oorspronkelijk bedoeld was als snoeiharde actieserie op basis van manga’s (maar iets toegankelijker is gemaakt voor de animé). Zelfs de meest maffe personages kunnen vechten als bezetenen en dat maakt dat je met elk van deze vreemde vogels wel een robbertje wilt vechten.

Niet alleen de personages zijn over-the-top, dit geldt eigenlijk gewoon voor de hele game. Houd de teller in de gaten en je merkt dat je tijdens een special move al snel miljarden punten schade aanricht bij je tegenstander. Nu staan de “vs”-games er om bekend dat ze sneller en absurder zijn dan de gemiddelde vechtgame, maar deze weet een nieuw hoogtepunt te bereiken. Niet alleen zijn alle speciale aanvallen ook vanuit de lucht uit te voeren, ook is het mogelijk om met een beetje kennis van het personage alle aanvallen achter elkaar uit te voeren. Zo kun je met Ryu op iemand afstormen, hem onderuit trappen, vervolgens omhoog meppen, er achteraan springen en de genadeklap geven met een special move. Of wat dacht je van iemand met een combo tegen de zijkant aan meppen en weer verder gaan nadat hij terugstuitert?

Tegen de tijd dat je die driehonderd-hit-combo eindelijk gehaald hebt en een levensdoel bereikt is, kom je erachter dat er nog meer te doen is in de game. Zo kan iedereen zich met de arcade- en time trial-modi vermaken, maar als je ook nog eens in het bezit van vrienden bent, kun je je hart ophalen met de versus-modus. Er zit ook een onlinemodus in, maar eerlijk gezegd is die te verwaarlozen gezien de geringe mogelijkheden van de Wii op dat gebied. Verwacht dus niet meer dan simpelweg één tegen één, zonder franje, en hopelijk zonder lag. Wie toevallig gehoord heeft van de minigames die in de Japanse versie zitten moet ik teleurstellen, die zitten er niet in.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Marco Edelman

Tatsunoko vs. Capcom heeft alles in zich om de meest geliefde vechtgame op de Wii te worden, en misschien wel gewoon de meest geliefde vechtgame van dit moment. Hij is ontzettend makkelijk op te pakken en geniaal om tegen elkaar te spelen. De cast is beperkt, maar bevat wel vechtersbazen die stuk voor stuk de moeite waard zijn. Mijn advies: ben je in het bezit van een Wii en houd je van vechtgames, dan heb je geen excuus om deze titel niet in huis te halen.

8-

• Overweldigend snel en flitsend
• Zeer makkelijk op te pakken
• Geweldig te spelen met Wii-Mote en Nunchuk!

• Geen Samurai Pizza Cats
• Geen minigames