Venetica

Recensie | -

Nu het met de economie allemaal wat minder gaat en we een stukje minder geld te makken hebben, is het voor ontwikkelaars des te belangrijker dat ze net dat stapje extra zetten. Er zijn dan ook zat goede ideeën in de game-industrie te vinden: de één kiest voor armen die zwermen bijen af kunnen vuren, anderen gaan voor sci-fi actie en dynamische gespreksvoering in de ruimte, en weer een ander besluit een stad tot in de kleinste details na te maken. Dan zijn er nog bedrijven als Deck13 Interactive, die komen met een RPG van de oude stempel waar een schaars geklede dame de strijd aan gaat met het kwaad.

Venetica speelt zich af in het 16e-eeuwse Venetië. Onze heldin genaamd Scarlett dwaalt hier rond terwijl zij op zoek gaat naar de moordenaars van haar grote liefde. Leuk detail: Scarlett is de dochter van de dood en tijdens haar zoektocht komt ze achter het bestaan van een groot kwaad (groter dan de dood, kan je nagaan!). Heldhaftig als ze is, besluit ze die maar te gaan bevechten. Het verhaal is best aardig bedacht met hier en daar een plottwist en wordt ook prima verteld

Maar waar Venetica in eerste instantie zo veelbelovend is, daar valt de game na verloop van tijd helaas tegen. Zo is het gevechtsysteem niet meer van deze tijd. Als speler heb je slechts de beschikking over één actieknop, waardoor de confrontaties vrijwel altijd uitlopen op hersenloos geram op de controller. Scarlett leert wel wat nieuwe bewegingen naarmate het spel vordert, maar die zijn ofwel onnodig, ofwel erg makkelijk om uit te voeren. Bovendien stribbelt de camera, vooral op nauwe paden, vaker tegen dan je lief is, wat niet zelden zal resulteren controllers die uit ramen worden gegooid.

Als de camera dan wel goed staat, dan valt er te genieten van hetgeen Deck13 heeft neergezet. Het kleurenpalet is uitgebreid en zorgt regelmatig voor fraaie beelden. Vooral als Scarlett van een hoogte het uitzicht bewondert is goed te zien dat de mannen van Deck13 niet stil hebben gezeten. Dat wil overigens absoluut niet zeggen dat de game zich met spellen als Assassin’s Creed en Mass Effect II kan meten, want daarvoor is er te weinig oog voor details. Daar komt nog eens bij dat de framerate niet altijd even constant is en dat de animaties er soms houterig uitzien.

Venetica probeert ook met het bieden van een non-lineair avontuur vol vrijheden aan te sluiten bij de groots opgezette games van tegenwoordig, maar faalt hier opzichtig in. Weliswaar is Venetië een grote stad, maar Scarlett mag alleen de gebieden verkennen die aansluiten op het verhaal. Urenlang ronddwalen door La Bella Venezia zit er dus niet in en dat is heel jammer. Venetica is verdomd lineair voor een spel dat een grote open spelwereld als verkoopargument gebruikt. Boffen maar dat het verhaal zo goed te pruimen is.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Venetica heeft best het een ander te bieden. Het verhaal is niet slecht en het geheel ziet er bij vlagen mooi uit. Helaas staat daar wel tegenover dat het vechtsysteem erg simpel is, de game technisch niet altijd even foutloos is en je een net-niet open wereld voorgeschoteld krijgt.

6
  • Verhaal zit goed in elkaar
  • Prima voice-acting
  • Mooi kleurgebruik
  • Te weinig vrijheid
  • Tegenvallend gevechtssysteem
  • Te veel problemen met bugs en met de framerate

Plaats een reactie