White Knight Chronicles

Recensie | -

Nee, wees niet bang, dit is niet het vervolg op The Black Knight waarin Martin Lawrence is vervangen door Rob Schneider. Wat het wel is: een RPG die in 2008 in Japan al uitkwam, waarin de gebruikelijke held af en toe wordt vervangen door een drie meter hoge ridder. Allemaal leuk en aardig dat wij nu ook boven alles en iedereen uittorenen, maar volgende week komt Final Fantasy XIII, die waarschijnlijk nog een treetje hoger staat.

Je speelt in White Knight Chronicles met de geadopteerde Leonard die woont in het koninkrijk Balandor. Hij is dagelijks druk bezig met het helpen van zijn adoptievader in een wijnwinkeltje. Als hij bij het leveren van een grote hoeveelheid wijn het koninklijk paleis binnensluipt, begint het avontuur. Hij is aanwezig bij de achttiende verjaardag van prinses Cisna, de troonopvolgster van het koninkrijk. De prinses die sinds ze getuige was van de moord op haar moeder geen woord meer gesproken heeft krijgt een groots feest. De verjaardag verloopt helaas niet zo als gepland.

Het koninkrijk wordt aangevallen door de organisatie Magi, geleid door de beruchte zwarte ridder Dregias. Deze krijger zaait dood en verderf in Balandor en maakt een einde aan het leven van de koning. Held Leonard is getuige van de aanval en is vastberaden de mooie prinses te redden. Tijdens deze reddingspoging stuit hij in de kelder van het kasteel op een mysterieus harnas. Het is het harnas van de legendarische White Knight. De krachten van de White Knight blijken voorbestemd te zijn voor Leonard en de jongeling krijgt de mogelijkheid om te transformeren in de grote ridder. Met zijn nieuwe krachten redt hij het koninkrijk maar niet de prinses. Cisna wordt ontvoerd door de Magi, het is aan Leonard en zijn vrienden om haar te redden en de kracht van de White Knight uit handen van de Magi te houden.

Tja het begin van White Chronicles verdient niet bepaald de originaliteitprijs, een prinses redden is immers dagelijkse kost voor ons gamers. Laat je desondanks niet afschrikken want het verhaal is dieper dan je aanvankelijk zou verwachten. Tijdens het spel zijn er enkele verrassende plotwendingen en gebeurtenissen die het verhaal zeker de moeite waard maken. Zelfs de stereotype personages wisten me mee te slepen in het avontuur.

Ook met de andere JRPG randvoorwaarden zit het wel goed. Er zijn fantasievolle wereld met vreemde wezens en afwisselende locaties. En ondanks dat WKC er slechts degelijk uitziet, maken de kleurrijke omgevingen het toch tot een aangename ervaring om naar te kijken. De muziek is heerlijk sfeervol en voldoende afwisselend. De laadtijden tussen de vele omgevingen worden mooi kort gehouden en binnen de vele steden wordt je niet lastiggevallen met laadschermen, dit houdt het tempo er lekker in. Enige storende factor is de tergende lipsync, Leonard en vrienden lijken volleerde buiksprekers en happen volledig mis.

De eerste keer dat je het spel opstart krijg je de uitgebreide mogelijkheid om je eigen personage te creëren. Het is alleen jammer dat er in het verhaal van White Knight geen rol voor je alter ego is weggelegd. De stille kracht wordt nergens bij betrokken en spreekt geen woord. Alleen in de multiplayer-modus (zie kader) voegt je eigen personage iets toe aan de game.

In WKC is het vijanden afmaken als een dolle om de nodige ervaringspunten binnen te halen, gelukkig is dit onderdeel goed uitgewerkt. Het vechtsysteem van White Knight Chronicles lijkt erg op dat van Final Fantasy XII en zorgt ervoor dat je snel verschillende gevechten kunt afwerken. Dit komt doordat de gevechten zich direct afspelen in de omgeving waar de speler zich bevindt. Tijdens de gevechten kun je je vrij rond bewegen maar verlopen de aanvallen turnbased. Het selecteren van de aanvallen en het wisselen tussen verschillende tegenstanders werkt intuïtief en zorgt ervoor dat de confrontaties met de tegenstanders niet snel irritant worden.

Online

White Knight Chronicles heeft ook enkele online-opties. Via het ‘”Geonet” kun je samen met andere spelers verschillende missie uitvoeren en unieke items verdienen. Je kunt ook bouwen aan je eigen stad en andere spelers uitnodigen voor een bezoek. In de multiplayer-modus speel je met je eigen avatar. De items en ervaring die je online verdient, neem je mee naar de singleplayer-modus.

Van de klassieke JRPG-frustratie, random encounters, is geen sprake, je ziet de tegenstanders en kan onnodige gevechten uit de weg gaan. In de gevechten speel je zelf met één personage, de twee overige strijders worden bestuurd door de computer. Dit werkt redelijk al is het jammer dat je tijdens de gevechten weinig controle kunt uitoefenen op je teamgenoten, daardoor voeren ze niet altijd de meest geschikte aanvallen uit. Buiten de gevechten heb je wel invloed op je teamgenoten en kun je bepalen welke aanvallen de teamgenoten tot hun beschikking hebben en met welk wapen ze vechten. Het vechtsysteem is behoorlijk uitgebreid en biedt een ruime keuze aan aanvallen en magische spreuken. Naast de losse aanvallen kun je combo’s samenstellen die toegang geven tot exclusieve aanvallen en effecten.

Tijdens de gevechten verdien je zogenaamde Action Chips die je kunt gebruiken om sterkere aanvallen uit te voeren. Hoofdpersoon Leonard kan met de Action Chips veranderen in de White Knight. De reusachtige verschijning maakt Leonard een geduchte tegenstanders voor de gevaarlijke eindbazen die je tegenkomt. Het harnas geeft hem de mogelijkheid zware aanvallen op de vijand los te laten en geeft Leonard een grotere levensbalk. De White Knight kent drie levels, hoe meer Chips hoe sterker de White Knight.

Niet al het kwaad legt even snel het loodje in de wereld van de Witte Ridder. Regelmatig kom je een reusachtig mismaakt mormel tegen. Vooral in deze gevallen komt Leonard’s gave om in de White Knight te transformeren goed van pas. Toch is de game niet al te moeilijk. Zolang je niet te veel gevechten uit de weg gaat zul niet snel onderdoen voor het gespuis. Houd dus altijd wat Action Chips achter de hand. Het is namelijk een heerlijk gevoel om als de machtige White Knight gigantische eindbazen op hun plek te zetten.

In WKC verdien je per behaald level Skill Points waarmee je de personages kunt versterken. Er zijn 8 verschillende klassen waar je vele verschillende aanvallen en bonussen kunt vrijspelen. In WCK zit je niet vast aan een klasse, je kunt de verschillende klassen naar hartenlust combineren. Dit geeft je de vrijheid ieder personage te ontwikkelen zoals jij dat wilt. Dit pakt goed uit totdat je bepaalde skills geheel vrijgespeeld hebt, je wordt dan verplicht ook andere skills te masteren terwijl dat soms niet helemaal relevant is voor je personage. De vrijheid voelt desondanks goed en geeft je verschillende strategische opties.

Her en der zijn er verschillende wapens, items en armors te vinden of kopen in één van de steden. Het is leuk dat er behoorlijk wat verschillende armors aanwezig zijn waarmee je de personages kunt aankleden. Het is ook mogelijk om je wapens te versterken en items te laten maken. De game is makkelijk op te pakken maar biedt hierdoor toch voldoende diepgang voor fanatieke RPG-liefhebbers.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

White Knight Chronicles brengt alles wat je mag verwachten van een goede RPG,: een meeslepend avontuur, uren speelplezier en uitgebreide mogelijkheden bij het ontwikkelen van je team. Het is alleen jammer dat de game weinig nieuws doet en zich niet duidelijk onderscheidt. De game heeft me desondanks overtuigd dat het genre nog steeds erg leuk kan zijn. White Knight Chronicles is een meeslepend avontuur geworden met vele uren aan gameplay.

8
  • Uitgebreid vechtsysteem
  • Tempo tussen de vele gevechten
  • Verrassingen in het verhaal
  • Fantasievol avontuur
  • Mist een eigen smoel
  • Aanvalkeuze teamgenoten
  • Lip-sync

Plaats een reactie


X
Lees meer over White Knight Chronicles: