Sonic & SEGA All-Stars Racing

Recensie | -

“To be this good takes AGES” is haastwel een leus geworden van Sega. En daar hebben ze ook alle recht toe. In de loop der jaren hebben ze verschillende iconische mascottes gehad en naarmate de tijd verstrijkt en er meer games verschijnen, wordt de bibliotheek waarop teruggevallen kan worden, groter en groter. Je kunt dan besluiten een mascotte terug te laten keren naar zijn roots, of je geeft iedereen een eigen voertuig, een handjevol wapens en smijt ze de kartbaan op.

De dappere taak om alles aan elkaar te ducttapen is aan Sumo Digital, dat met het aardige SEGA Superstars Tennis niet verder kwam dan het predicaat ‘leuk, maar vooral voor de liefhebber’. Nergens was deze game buitengewoon bijzonder en in de buurt komen van de andere tennisserie van de ontwikkelstudio, Virtua Tennis, deed het al helemaal niet. Met deze nieuwe game hebben de knip- en plakkers mooi de kans om te bewijzen dat ze meer kunnen halen uit het Sega-universum. En die kans hebben ze met beide handen aangegrepen.

Wie mist er?

Hoeveel personages er ook uit de persoonlijke bibliotheek van een uitgever komen, er zijn altijd personages die gemist worden door fans. Zo ook bij Sonic & SEGA All-Stars Racing. Hoe vet was het geweest als die gast uit OutRun meereed in zijn Ferrari of als Blaze uit Streets of Rage zich op het asfalt zou wagen? Is het een onacceptabel gemis? Zeker niet. De twintig personages die erin zitten zijn ook al erg tof, maar zoals altijd geldt: meer is beter.

Met een Pritt-stift in de aanslag hebben ze verscheidene Sega-personages in de game gepropt. Uiteraard is vooral het Sonic-universum flink aanwezig, met maar liefst zes verschillende racers. In totaal zitten er twintig in en de andere veertien racers komen uit tal van games. Onder meer AiAi (Super Monkey Ball), Alex Kidd (Alex Kidd in Miracle World), Beat (Jet Set Radio), Ulala (Space Channel 5) en Billy Hatcher (Billy Hatcher and the Giant Egg) gespen de veiligheidsriemen vast om er rond te scheuren.

En uiteraard gebeurt dit op banen die ook uit de games komen van de verschillende personages. Het ene moment rijd je door Sonic-loopings, het volgende val je het verkeer van Tokio lastig en even later scheur je door een spookhuis. Waar je vooraf nogal het gevoel hebt dat de game een feest van Sonic en zijn maatjes is, stoor je jezelf daar tijdens de races geen moment aan. Daarvoor zijn de banen, een nette vierentwintig in totaal, ook veel te goed in elkaar gezet. Van misselijkmakende bochten tot kurkentrekkers tot aan een geweldige aankleding. De Samba de Amigo-parkoersen zijn daar sprankelende voorbeelden van: op de achtergrond hoor je het nummer Samba di Janeiro en daarop swingen het publiek, de gebouwen en zelfs de zon gezellig mee. Dat allemaal terwijl jij in de hoogste versnelling en met je power-ups de tegenstanders te snel af probeert te zijn. Een gezellig partyracefeest (scrabble die maar!) op zijn best.

Het is jammer dat de power-ups niet zo sprankelen als de banen. Ze hebben vaak weinig effect en zijn niet bepaald origineel. Ga tijdelijk sneller, leg een mijn neer, schiet een geleid projectiel af, in welke partyracer doe je dat niet? Ze hadden ook net wat beter gefinetuned moeten worden, want het is irritant als je een racer voor je ziet rijden, maar drie rake raketlanceringen nog niet genoeg zijn om hem in te halen. Gelukkig maar dat de All-Star Moves, de ultieme moves om weer terug in de race te komen, erg geinig bedacht zijn en wel van nut zijn. Zo schakelt AiAi zijn aapbalmaten in om de rest van de coureurs van de baan te beuken en duikt naast B.D. Joe uit Crazy Taxi opeens een passagier op, waardoor de turbostand van de taxi wordt gevonden en je iedereen voorbij stuift. Jammer dat er niet evenveel zorg en originaliteit in de standaard power-ups zit, want de All-Star Moves tonen aan dat er genoeg creatieve mogelijkheden voorhanden zijn binnen het Sega-universum.

Er zijn meer punten waar de game niet zijn volledige potentie benut. Zo had er wel wat beter gesleuteld mogen worden aan de verhouding tussen twee- en vierwielers. De motoren lijken namelijk nogal veel voordeeltjes te hebben. Ze sturen scherper, op de rechte stukken kan eenvoudig een extra boost ingezet worden en optrekken gaat beduidend sneller dan bij veel karts. Dat ze dan wat zwakker zijn als ze gebeukt worden, dat neem je met zulke grote pluspunten op de koop toe. De game mist net dat kleine beetje finesse om een echt uitgebalanceerde multiplayerklapper te zijn. En daarbij helpt het ook niet mee dat de framerate af en toe nog wat inkakt, al wordt het nooit dusdanig storend dat het geheel onspeelbaar wordt.

Hoewel er aan alle kanten wel valt te wijzen op tekortkomingen, is en blijft de game een heerlijke partyracer. Met zijn vieren is het een feest om over de kleurrijke banen te scheuren en mocht je alleen thuis zitten, dan is er op het wereldwijde web altijd wel een spannende race aan de gang. Ook het feit dat je de van alles in een shop kunt kopen, van coureurs tot muziek tot aan banen voor de Single Race-modus, zorgt ervoor dat je elke keer weer een cup opstart om door te racen. Vooral op het hoogste niveau weet de computergestuurde tegenstander genoeg tegenstand te bieden. En mocht je daar niet genoeg uitdaging in vinden, dan zijn er nog de gevarieerde missies of de Time Trials om je geluk in te beproeven. Er valt genoeg te beleven!

Conclusie en beoordeling

Het zijn kleine puntjes die ervoor zorgen dat Sonic & SEGA All-Stars Racing op het ereschavot net naast de hoogste trede moet stappen en moet opkijken tegen Mario Kart. Die game doet het op een aantal vlakken net een tikkeltje slimmer, maar dat betekent absoluut niet dat je met dit spel een miskoop doet. Sonic & SEGA All-Stars Racing is een erg toffe partyracer en voor mensen met alleen een PlayStation 3 of Xbox 360 zelfs de beste!

8-
  • Gevarieerde banen
  • Toffe personages
  • Genoeg te beleven, alleen en met anderen
  • Framedrops
  • Finesse ontbreekt

Plaats een reactie


X
Lees meer over Sonic & SEGA All-Stars Racing: