X Games SnoCross

Een slimme gamer weet dat je geen games moet kopen naar aanleiding van enkel mooie screenshots. Maar ondergetekende is geen slimme gamer. Met genoeg iTunes-tegoed op zak snuffelde in rond in de winkel en kwam ik langs X Games SnoCross. De Olympische Winterspelen waren nog druk bezig en de beelden waren verbluffend. Een simpele druk op de koop-knop volgde en voordat ik het wist zat ik in de sneeuw.

Achteraf gezien bleken de screenshots een goede indruk van het spel te geven en mijn impulsieve actie pakte niet helemaal verkeerd uit. X Games SnoCross doet een beetje denken aan de oude games van EA Sports BIG. In de racemodi gaat het om snelheid en het maken van belachelijke hoge sprongen met jouw sneeuwscooter van de verschillende schansen. Terwijl je in de lucht hangt moet je jouw iPhone een beetje kantelen om zo jouw sneeuwscooter bij te sturen en een perfecte landing te maken. Dat is in het begin behoorlijk wennen en kan heel goed leiden tot frustratie omdat je bij elke sprong op je muil gaat.

Toch komt er een moment dat je het door begint te krijgen en dan wordt game best aardig. De beelden worden op een indrukwekkende wijze op het beeld getoverd met een zeer stabiele framerate. Met een zonnetje op de besneeuwde baan komt er een verlangen opzetten om zelf op wintersport te gaan.

Maar helaas, aan deze medaille zit ook een keerzijde in de vorm van de freestyle-evenementen. De stoere race waarin vier man tegen elkaar strijden worden achter ons gelaten en in plaats daarvan kom je in een soort arena terecht, met hoge schansen en is het de bedoeling dat je daar allemaal trucjes uitvoert. Een sneeuwscooter is een log racemonster, dat niet echt makkelijk een bochtje maakt. Als je dan te maken krijgt met een arena met allemaal krappe bochten, dan is het goed voor te stellen dat dit niet lekker werkt. Bovendien is de tegenstander tijdens deze evenementen zo ongelofelijk dom, dat het maken van één succesvolle sprong goed genoeg is om te winnen. De freestyle-evenementen zijn voor mij dan ook een verzameling zure appels waar ik met pijn en moeite doorheen moet bijten om weer bij de zoete race-evenementen te komen.