Picross 3D

De afgelopen weken heb ik me uit kunnen leven in een nieuwe hobby. Ik heb me verdiept in de kunst van het beeldhouwen, een nobel ambt waar naast een hoop beitelwerk ook het nodige denkwerk aan te pas komt. De Nintendo DS is mijn werkplaats, de stylus mijn beitel. En mijn opdrachtgever? Mijn opdrachtgever heeft de naam Picross 3D.

Al snel wordt me duidelijk dat het leven van een beeldhouwer flink bikken, uhh, bikkelen is. Hier een hoekje wegvijlen, daar een stukje polijsten, er komt nog heel wat ruimtelijk inzicht bij kijken! Gelukkig beseft ook mijn opdrachtgever dat een ongetrainde houwer alleen misvormde beelden uithouwt, want hij stuurt een zeer welkome tutorial mee. Hierdoor kan ik spelenderwijs de fijne kneepjes van het kunstenaarsvak leren.

Elke keer dat ik begin met een nieuw beeld, krijg ik een ruw driedimensionaal blok voorgeschoteld. Een kubus die onderverdeeld is in kleine kubusjes met daarop de nodige cijfertjes. Denk aan een paar drietjes aan de ene zijkant, een tweetje aan de bovenkant en een viertje aan de andere zijkant. Door deze hints in mijn voordeel te gebruiken, lukt het me om kunstzinnige vormen als een appel, een hoofdtelefoon of zelfs een lieveheersbeestje uit te hakken.

Na een aantal van deze meesterwerkjes vormgegeven te hebben, krijgt de spielerei een serieuzer karakter. Het simpele bikwerk verandert in complexere materie, waar het nodige gepuzzel aan te pas komt. Met ondoordacht beitelen kwam ik bij mijn eerste opdrachtjes nog wel weg, omdat symmetrie daar vaak de boventoon voerde, maar na een paar beelden moet ik goed gaan letten op de specifieke hints die mijn opdrachtgever op de blauwdrukken vermeldt. Een vier met een rondje er omheen betekent bijvoorbeeld dat er in de desbetreffende rij vier blokjes moeten blijven staan, verdeeld over twee delen. Een cijfer met een vierkantje betekent dat er zelfs drie delen over moeten blijven. Mijn opdrachtgever heeft goed door hoe hij de uitdaging erin moet houden, want door de objecten telkens een stapje complexer te laten worden, blijf ik puzzelen om de juiste vorm uit te houwen.

Op dat moment bewijst Picross 3D een uitstekende opdrachtgever te zijn door me van enkele extra hulpmiddelen te voorzien. De stukken waarvan ik zeker weet dat ze onderdeel zijn van de vorm, kan ik markeren zodat ik ze niet per ongeluk wegbeitel. En als er een hele rij met een nulletje gemarkeerd is, hoef ik alleen maar de stylus op die rij te laten rusten om de hele rij weg te breken, zonder het gevaar dat ik omliggende blokjes onbedoeld wegtik. Lekker gemakkelijk, lekker snel, lekker veilig.

Naast de markeerstift geeft de opdrachtgever me ook een röntgenapparaat, of beter gezegd de mogelijkheid om het binnenste van de kubus te zien. Hierdoor zijn zowel de binnen- als de buitenkant van het blok weg te breken of te markeren, een essentiële hulp voor de snelwerkende kunstenaar. Dat je de kubus ook nog eens vanuit alle hoeken en standen kunt bekijken, maakt het werken er des te prettiger op. Jammer genoeg is het overzicht zoek bij de latere opdrachten, die wat groter van aard zijn. Dan blijken de schermen van de Nintendo DS een net iets te kleine werkplaats, waardoor het af en toe oncomfortabel hakken is.

Picross 3D is daarnaast ook nog eens een behoorlijk veeleisende opdrachtgever die krappe deadlines meegeeft. De eerste tijdslimieten waren ruim gesteld – ik moest er natuurlijk ook nog even inkomen – maar na verloop van tijd moet ik me steeds meer het eelt op de handen werken om de klus in de daarvoor gestelde tijd te klaren. De tientallen minuten worden tien minuten en de tien minuten soms zelfs nog minder. Het is natuurlijk onvermijdelijk dat sommige haastklussen hierdoor faliekant mis lopen en dat ik teveel fouten maak om nog een acceptabel beeld aan de opdrachtgever af te leveren. Dat betekent dus opnieuw beginnen. Zucht.

Het overgrote deel van de dik driehonderdvijftig opdrachten weet ik gelukkig wel binnen de tijd af te ronden, wat me een ster oplevert. Door geen fouten te maken tijdens het beitelen, verdien ik er een tweede ster bij. Als ik helemaal snel handel en binnen de zeer scherp gestelde groene tijdslimiet weet te eindigen, beloont de opdrachtgever me met een derde ster. Genoeg sterren verzameld betekent een bonus: een soort dertiende maand in de vorm van een zilveren of gouden extra opdracht. Dit is een aardige motivatie om je het snot voor ogen te werken en er alles aan te doen een foutloze vorm af te leveren binnen de daarvoor gestelde tijd. Toch kan dit beloningssysteem niet voorkomen dat je na verloop van tijd wel even genoeg hebt van al dat gebik en getik en een korte vakantie wilt.