The Settlers 7: Paths to a Kingdom

Recensie | -

Op het moment dat we er in de echte economie een zootje van maken, is het een verademing om in games te kunnen laten zien hoe het wel moet. Het concept van je eigen samenleving maken is al jaren een succesformule: bouw je eigen stad, zorg voor een evenwichtige economie en zie hoe je zelfgecreëerde samenleving opbloeit. En aan zo’n succesformule hoor je eigenlijk niet te sleutelen. Blue Byte deed dat wel met zijn paradepaardje The Settlers. Innovatie was troef, maar het kwam er met deel vijf en zes toch niet helemaal lekker uit, met onvrede van de fans als gevolg. Stoppen met vernieuwen? Nee, dat zat er voor de ontwikkelaar echt niet in. Met The Settlers 7: Paths to a Kingdom wordt opnieuw een sprong in het diepe gewaagd.

Facebook

Ontwikkelaar Blue Byte heeft met het zevende deel in de Settlers-serie getracht de game wat meer te betrekken bij sociale netwerken. In het spel kun je namelijk verschillende achievements halen. Zodra je dit gelukt is, wordt het spel even op pauze gezet met de vraag of je de behaalde achievement wilt publiceren op je Facebook, zodat iedereen kan zien hoe goed je het als kolonist doet.

Gelukkig werd ik juist verrast in de vorm van enthousiasme. Het cheesy verhaal daargelaten brengt The Settlers 7 een boel innovatieve aspecten met zich mee. Het concept is volledig op de schop gegaan; je tegenstander met brute kracht vermorzelen is niet het enige meer dat telt. Zoals de titel al doet vermoeden kun je nu meerdere paden bewandelen om de overwinning te behalen. Niet alleen militaire kracht is belangrijk, ook door middel van ruilhandel en wetenschap is zegevieren mogelijk. Ondanks dat alle drie methodes werken, vereist elke handelswijze wel een ijzersterk economisch stelsel.

En wat betreft de economische aanpak is deze zevende Settlers weer heerlijk als vanouds. Er moeten een aantal tussenstapjes gemaakt worden voordat een grondstof een echt eindproduct wordt. Wapens verkrijg je bijvoorbeeld niet zomaar, eerst moet er brons uit de mijnen worden gedolven, dat moet vervolgens omgesmolten worden tot staven en dan kan het pas gebruikt worden om wapens voor je leger te maken. Daarnaast raakt een economie ook erg makkelijk uit balans als je bepaalde producten roekeloos gebruikt. Het kan gebeuren dat je zodoende niet meer aan een belangrijke grondstof kunt komen en je hele productieproces een halt toegeroepen wordt.

Hiervoor is bijvoorbeeld de militaire aanpak erg gevoelig. Wie zich wil manifesteren met legers moet ervoor zorgen dat de productie van goudmunten, wapens en voedsel op volle toeren draait, om zo zijn soldaten te kunnen betalen en te kunnen voorzien van een uitrusting. Belangrijk dus om een grote hoeveelheid mijnen in te nemen om zo de grondstoffen te kunnen leveren voor de verschillende goederen. Deze mijnen zijn niet zomaar overal te vinden, maar zijn gelegen in bepaalde gebieden. Het gehele land is opgedeeld in zogenaamde sectoren. Neem het fort van een sector in met een leger en je heb het alleenrecht om het land te exploiteren. Elke sector heeft zijn eigen grondstoffen, dus het is belangrijk om meerdere sectoren in bezit te hebben. Helaas is er weinig tot geen strategie voor nodig om te weten welk leger een gevecht wint. Er zijn geen legereenheden die een angstgegner voor de ander vormen. Heel simpel gezegd is de vuistregel: het duurste leger wint.

Gelukkig kan je net zo goed sectoren overnemen door wetenschap of handel. En deze twee manieren zijn echt heerlijk uitgewerkt. De soldaten van een neutrale sector zijn om te kopen of te bekeren door priesters. Juist, priesters. Dat klinkt wellicht meer als een religieuze handelswijze, maar vergeet niet dat ten tijde van de Renaissance de hogere heren van de kerk konden lezen en schrijven en dus over vrijwel alle kennis beschikten. Je kunt hier mooi gebruik van maken in de nieuwe Settlers: stuur je priesters naar een klooster om daar allerlei handigheidjes voor je samenleving te verkrijgen. Denk aan steuntjes in de rug als mijnwerkers die hun werk sneller doen of gebouwen die minder grondstoffen vereisen om gebouwd te worden.

Tenslotte is er altijd nog de mogelijkheid om je met een ware V.O.C.-mentaliteit naar de overwinning te ruilen. Wie dit pad bewandelt, kan handelsposten opzetten buiten het werkelijke speelveld, om vervolgens bij een haven goederen te ruilen. Dit is extreem handig, want zo kun je je economie meer specialiseren op bepaalde goederen om deze vervolgens te exporteren en zo wat muntstukken te verdienen. Ook kun je via deze weg goederen bemachtigen die je niet kunt verkrijgen in je eigen sectoren. De handelsroute is mijn persoonlijke favoriet, aangezien je met het handelspad echt alle kanten uitkunt. Zo is het een ideale methode om te combineren met de militaire handelswijze: met de verkregen munten kun je huurlingen betalen en bij je leger voegen. Uiteraard valt elke combinatie van de drie paden te gebruiken om de overwinning in de wacht te slepen.

Via zogenaamde Victory Points wordt bepaald wie er wint. Het idee klinkt mensen die wel eens een potje Kolonisten van Catan spelen bekend in de oren. Wie een bepaald aantal Victory Points behaalt en deze vervolgens minstens twee minuten in zijn bezit houdt, wint het potje. Victory Points zijn te behalen door bijvoorbeeld de grootste legermacht te hebben, de meeste ruilposten op te zetten of over de grootste voorraad goudmunten te beschikken. Dit zijn punten die nog wel eens kunnen overvloeien van de ene naar de andere speler, maar er zijn ook Victory Points te behalen die blijvend zijn. Dit is voornamelijk mogelijk bij zogenaamd “event”-plaatsen. Deze sectoren zijn niet in te nemen, maar wie als eerste aan de wens van de bewoners weet te voldoen kan een bonus verwachten, soms in de vorm van een gewenst overwinningspunt.

Prestige

Het is niet enkel Victory Points dat telt. Ook zogenaamde Prestige Points zijn van belang. Deze punten vergaar je door je stad op te vrolijken met standbeelden, fonteinen en andere tierelantijntjes. Elk object levert een punt op en zodra je vijf punten verzameld hebt, stijgt je Prestige-level. Met elk nieuw level dat je bereikt, kun je een nieuw voordeeltje voor je volk regelen. Bijvoorbeeld nieuwe gebouwen of stenen wegen, waardoor kolonisten zich sneller kunnen voortbewegen.

Dit systeem leent zich perfect om met meerdere spelers te doen. Uiteraard is dat mogelijk en we mogen de goden danken voor zo’n sterke multiplayer. Laat de kast met bordspellen maar verstoffen, The Settlers 7: Paths to a Kingdom is de ultieme virtuele variant van het bordspel. Niks is zo heerlijk als de tegenstander aftroeven door een handelsroute voor zijn neus weg te kapen. Daarnaast is elke map te bewerken met behulp van de Map Forge, waarin je de hoeveelheid grondstoffen, sectoren en tientallen andere factoren kunt regelen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

The Settlers 7: Paths to a Kingdom is een game waar je het oneindig lang over kunt hebben. Met de vele nieuwe aspecten die het zevende deel doorvoert voelt The Settlers weer als herboren aan. De multiplayer is fantastisch en het vernieuwde overwinningsconcept zet de gameplay op een positieve manier helemaal opnieuw op de kaart. Ik heb lang gewacht op een RTS die me echt weer aan de PC gekluisterd weet te krijgen; The Settlers 7 is het gelukt.

9-
  • Drie methodes om te winnen voelt fris aan…
  • Micromanagement op zijn sterkst
  • Heerlijke multiplayer
  • Victory Points zorgen voor een lekker bordspel-gevoel
  • al is het militaire aspect wat oppervlakkig

Plaats een reactie


X
Lees meer over The Settlers 7: Paths to a Kingdom: