1. Dawn of War II - Chaos Rising

Dawn of War II - Chaos Rising

Iets meer dan een jaar geleden zorgde Relic voor een aangename, frisse wind door het RTS-genre. Op een haast perfecte manier werd een standaard RTS omgezet in een zeer aangename squad-based strategiegame. Tactiek staat daarbij centraal en met jouw squad van vier leden moet er een oplossing voor de vele problemen worden gevonden. De ontwikkelaar had met Chaos Rising, de stand-alone uitbreiding, voor de makkelijke weg kunnen kiezen door meer van hetzelfde te bieden, maar heeft in een jaar tijd belangrijke vernieuwingen doorgevoerd, die er voor zorgen dat Chaos Rising een fantastische nieuwe ervaring biedt.

Eén van mijn grootste kritiekpunten op Dawn of War II is de eentonigheid van de missies. Elke keer land je met een pod ergens, ga je op zoek naar de eindbaas en weet je die te verslaan. Chaos Rising kent minder hoofdmissies, maar de variatie die daarin geboden wordt is vele malen groter. Geen enkele keer heb ik het gevoel iets te doen dat ik eerder al heb gedaan. Daarnaast ligt het tempo van de missies een stuk hoger. Er zijn bijna geen stukken meer in de wereld die zonder tegenstand zijn. Overal stuit je op vijanden die zeer agressief op jouw aanwezigheid reageren en constant moet je commando’s uitdelen. Daarbij is het van levenslang om te begrijpen welke jongens er in jouw team zitten. Gebruik de mannen met de zware machinegeweren om de vijand met een regen aan kogels terug te dringen en laat vervolgens de manschappen met enorme zagen en zwaarden oprukken om de genadeklap uit te delen.

Tijdens de missies verzamel je ervaringspunten en voorwerpen, waarmee jouw manschappen beter en beter worden. Het toffe RPG-element uit het vorige deel heeft een extra dimensie gekregen met Corruption-systeem. In bijna elke missie krijg je een bepaald dilemma voorgeschoteld dat je een keuze laat maken. In één van de eerste missies sta je bijvoorbeeld voor een poort waarachter jouw makkers een verloren strijd voeren tegen een veel sterkere tegenstander. Je moet ze redden, maar de vraag is hoe je dat aanpakt. Doe je dat door om te lopen, waardoor veel soldaten sterven, of blaas je de poort op, waardoor diezelfde soldaten later kwetsbaar zijn voor een nieuwe aanval. Een stijging in Corruption zorgt er voor dat bepaalde armorsets je bonussen geven of dat je ze juist niet meer aan kunt trekken. Het speelt nieuwe abilities vrij, maar die gaan weer ten koste van anderen. De gameplay verandert op deze manier constant en daardoor blijf je de aandacht er bij houden.

Chaos Rising is echt een strategiegame waarin je ‘toch nog even één missie wilt spelen’. De moeilijkheidsgraad speelt daarbij een belangrijke rol. Wie even niet goed oplet en als een kip zonder kop de strijd in rent, wordt zonder genade afgeslacht. Checkpoints zijn er niet, waardoor je de hele missie opnieuw moet spelen als je het onderspit delft. Bij sommige games zorgt dit voor frustratie, maar in Chaos Rising begin je zonder problemen andermaal aan de missie. Vooral omdat je ook bij het falen ervaringspunten verdient en je dus altijd het gevoel houdt dat je vooruit gaat.

De game vermaakt van begin tot het einde en dat plezier wordt nog eens versterkt door het ijzersterke verhaal. De personages hoeven niet meer aan de speler te worden voorgesteld, waardoor de game je gelijk midden in de actie gooit. Chaos Rising begint groots, zet gelijk de juiste toon en dendert maar voort. Een fantastische plottwist, die je echt zelf moet ervaren, geldt als kers op de taart en zorgde voor een grote glimlach op mijn gezicht.

Buiten al dit moois is er natuurlijk nog de multiplayermodus, die een klein beetje tegenvalt. Want waar de singleplayermodus echt vernieuwt, daar is de multiplayervariant meer van hetzelfde met wat toevoegingen. Toegegeven, de Chaos Marines zorgen voor een aangename verschuiving in de balans en de nieuwe speelarena’s zijn een lust voor het oog, uiteindelijk is de gameplay gewoon hetzelfde. En dat is ten opzichte van het verfrissende singleplayeravontuur een kleine tegenvaller.

Conclusie en beoordeling

8
Chaos Rising is een zeer boeiende strategiegame en een waardige uitbreiding op Dawn of War II. Het verhaal is erg goed, de keuzes die je moet maken zijn interessant en de hoge moeilijkheidsgraad houdt je scherp. De multiplayer mist wat vernieuwing, maar dat wordt weer goed gemaakt door de variatie in de campaign, die zelfs een tweede keer nog leuk is.
  • Boeiende missies
  • Keuzes
  • Lekker pittig
  • Multiplayermodus vernieuwt te weinig

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Wwah, ik ga toch voor Napoleon: Total War, als het om RTS gaat.

  • Inderdaad een hoogwaardige uitbreiding, Jelle. Maar de Chaos-hero is toch zeker weten handig in Last Stand, gna gna!

  • Moet 'm maar weer eens gaan uitproberen =)

  • Cool!

  • Die wordt van mij :))))

  • Deze ga ik niet halen ben groor DoW1 fan en vond 2 helemaal niet zo boeiend. Ik sla hem over tot dat ze weer terug gaan naar het echte werk :)

  • Dawn of War 2 viel voor mij behoorlijk hard tegen ondanks dat het grafisch een pareltje is onder de rts games. Deze uitbreiding komt er dan ook niet in.

  • het is een heel erg mooi spel, maar ik mis gewoon de stategische elementen uit dawn of war 1 :(

  • Dawn of War 2 is juist meer strategisch dan deel 1. Maar op een andere manier. Het ligt je of het ligt je niet denk ik, ik vind het in ieder geval erg tof :P

  • @Maniac: Ik vond DOW1 en vooral COH erg tof, maar DOW2 viel mij idd ook tegen..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord