Alice in Wonderland

Recensie | -

Terwijl ze er rondloopt vraag ik me af, waren de omgevingen van Onderland altijd al zo maf? Was de wereld altijd zo met contrasten getooid? Werd in haar vorige rondtocht ook zo met kleuren gestrooid? Verrassend genoeg voelt ze zich er volledig thuis, voorlopig wil ze dus nog lang niet naar huis. Terwijl ze er rondloopt en rustig een deuntje fluit, realiseer ik me: de wonderen zijn het land nog niet uit…

Al bij de eerste prille stapjes in de wondere wereld van Onderland weet Alice in Wonderland te intrigeren. Dit is geen filmgame; er wordt een volledig eigen draai gegeven aan het verhaal. Je speelt niet eens met Alice! Het onschuldige meisje volgt een stuiterig konijn, een moddervette rups, een raadselachtige kat en een maffe hoedendrager. Die vier figuren stuur je via de touchscreen aan, het enige dat Alice doet is braaf volgen, af en toe janken en uit zichzelf wat puzzelstukjes van een magische landkaart oprapen, om het uiteengevallen land van Onderland weer in elkaar te leggen.

De vier echte helden van het verhaal moeten Alice veilig door het mysterieuze land leiden, op zoek naar die puzzelstukjes. Eerst wordt Alice alleen beschermd door het konijn McTwisp, dat met zijn zakhorloge de tijd kan manipuleren. Later wordt het gezelschap uitgebreid met de rups Absolem, die de zwaartekracht kan beïnvloeden, en de lenige kat Chessur, die objecten zichtbaar of onzichtbaar kan maken. Om de bonte bende compleet te maken, sluit ook Mad Hatter zich bij het reisgenootschap aan. Vanaf dan kun je het perspectief in de stijlvolle tweedimensionale omgevingen veranderen, om bijvoorbeeld verborgen passages te ontdekken.

Met een simpel uitschuifmenuutje op de touchscreen kun je snel en eenvoudig wisselen tussen deze vier helden. Dat is ook nodig in de vele puzzels die je tussen het platformen door treft. Zo moet je bijvoorbeeld Mad Hatter het perspectief laten wisselen om de achterkant van een klokkenwerk te zien, Chessur een tandwiel zichtbaar laten maken en vervolgens met McTwisp de tijd pauzeren om via de stilstaande wijzers een afgrond over te steken. Nergens zijn de puzzels erg moeilijk, maar zeker later in het avontuur zijn ze een leuke (kleine) opgave.

Minder leuk zijn de gevechten met het leger van de Hartenkoningin. De wandelende kaarten komen in verschillende vormen, maar gevechten met deze soldaten zijn zelden boeiend. Je tikt wat op de touchscreen totdat de vijand blokkeert, rolt vervolgens langs hem heen om hem daarna in zijn rug aan te vallen totdat hij weer blokkeert en jij weer rolt en zo verder. Telkens als je moet voorkomen dat de soldaten Alice meevoeren slaak je van tegenzin een zucht. Telkens als je ervoor hebt gezorgd dat ze van de kaart zijn, slaak je een zucht van verlichting.

Gelukkig stuit je niet al te vaak op deze vijanden, waardoor er geen irritatie of verveling ontstaat. In tegendeel, je hebt de neiging om telkens nog net even een savepunt verder te spelen. Even ontdekken welke wonderen de omgevingen herbergen, welke subtiele details je kunt ontdekken in de rijkelijk gevulde achtergronden. Onderland is een prachtig land waarin je genoeg momentjes kunt wegdromen, om bruut te ontwaken uit de dagdroom door een aandachttrekkende Alice of een aanstormende vijand.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Alice in Wonderland is een heerlijk tussendoortje voor als je even toe bent aan een verse portie avontuur. De sporadische gevechten zijn weinig verheffend en echt moeilijk wordt het avontuur nergens, maar daar speel je Alice in Wonderland niet voor. De aantrekkingskracht van deze game komt uit de detailrijke omgevingen die erom vragen ontdekt te worden. Terwijl ik daar wandelde vroeg ik me af, zou het iemand verrassen als ik Alice in Wonderland zo’n mooi cijfer gaf?

7
  • Schitterende stijl
  • Leuke puzzeltjes
  • Sfeervol avontuur
  • Weinig verheffende gevechten
  • Nergens echt moeilijk

Plaats een reactie


X
Lees meer over Alice in Wonderland: