Mirror's Edge

2008 was het jaar van een nieuwe koers voor Electronic Arts. De eeuwige ports en het maar blijven uitmelken van franchises werden overboord gezet. 2008 werd het jaar van bouwen aan nieuwe merken. Merken zoals Dead Space en Mirror's Edge. Vooral die laatste game leek alles in zich te hebben om het nieuwe beleid tot een succes te maken. Herkenbaar personage, sterk uiterlijk, goede soundtrack en krachtige titel. Het mocht niet baten. Niet alle pers reageerde even positief en het grote publiek waagde zich niet aan Faiths avontuur. Een tweede deel konden we voorlopig uit ons hoofd zetten. Maar toen was daar plots de iPad. EA besloot voor dat apparaat namelijk de serie uit de ijskast te halen. Dat gebeurt vervolgens in een verrassend goed nieuw concept.

Dat het concept op de iPad door de aanwezigheid van een touchscreen en ontbreken van knoppen omgegooid diende te worden, moge duidelijk zijn. Electronic Arts heeft het 3D First-Person-perspectief de prullenbak in gesmeten en is overgegaan naar een 2D sidescrolling-perspectief met enkele kleine, subtiele diepte-elementen. En passant verandert hierdoor de gameplay. Mirror's Edge op de iPad is eigenlijk een soort snelle platformgame geworden en lijkt daardoor heel erg op, jawel, de aloude Sonic-titels op de Megadrive. Voor je het weet ben je niet zozeer bezig met sprongen goed uit te voeren, maar met het zo snel mogelijk en stijlvol mogelijk doorkruisen van de levels.

Een goede touchscreenbesturing is hiervoor essentieel. En gelukkig, op dat gebied laat EA ons niet in de steek. Het lopen van Faith gaat automatisch als je een eenmalige vingerbeweging in de gewenste looprichting maakt. Hoe langer je vervolgens zonder te struikelen loopt, hoe sneller je gaat rennen. Door een vingerbeweging naar beneden te maken, maak je een sliding. Hiermee kun je bijvoorbeeld onder objecten glijden of vijanden omkegelen. Een vingerbeweging omhoog betekent een sprong. Spring, je tegen een muur aan, dan maakt Faith een wallrun. In de betere levels wissel je deze vingerbewegingen soepeltjes af en leid je Faith daarmee op een snelle, bijna ritmische manier naar het einde van een level.

Het einde van de game komt helaas wel al na twaalf levels. Wat dat betreft lijkt de iPad-versie van Mirror's Edge op zijn grotere broer; ook die was namelijk behoorlijk kort. De makers hebben wel geleerd van hun eerdere fouten: naast de singleplayermodus kun je net als in de spelcomputerversie nog tekeer gaan in een Speedrun-optie, maar ook in splitscreen een race afleggen tegen een menselijke tegenstander. Hoewel dit lastig klinkt, pakte het in de praktijk erg goed uit. De bedoeling is namelijk dat beide spelers de helft van de iPad tot hun beschikking krijgen. In de praktijk werkt het echter onwijs goed. Het feit dat je vrij intiem een scherm deelt, wekt bovendien ongekende competitieve gevoelens op.

Een veel minder goed idee is dat er in Mirror's Edge verschillende tassen te vinden zijn. Het 'verzamel ze allemaal'-element komt helemaal niet tot zijn recht in een snelle platformgame. Het haalt immers het tempo uit de game. Daar staat tegenover dat je badges kunt verdienen door toffe sprongen te doen of andere stunts uit te halen.

Maar ook zonder deze toevoeging zul je overigens geneigd zijn de levels nogmaals te spelen. Sommige frustrerende stukken worden teniet gedaan door de balans in de levels en de slim gepositioneerde checkpoints. Stilstaande beelden doen de game daarnaast geen eer aan, in beweging ziet de game er grandioos uit. En de geweldige muziek uit het origineel is weer in alle glorie aanwezig, het geeft het authentieke Mirror’s Edge-gevoel vanaf het allereerste moment dat je in het hoofdmenu komt tot aan het moment dat je de game eindelijk naast je neer weet te leggen. Een indrukwekkende prestatie van Electronic Arts.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Kris Boon

Mirror's Edge is een verrassend sterke vertolking van een originele 3D-actiegame naar een 2D-platformer. Het is een game die je zeker in je iPad-collectie moet hebben en waar je ondanks de relatief korte speelduur enorm veel plezier aan zult beleven. EA toont hier aan dat een vleugje creativiteit, een goede kijk op touch screen-besturing en een sterke franchise op de iPad kunnen zorgen voor een game van formaat.

8

• Ziet er prachtig uit
• Sterke, intuïtieve besturing
• Balans in levels zorgt ervoor dat je ze meerdere keren wilt spelen
• Badges verzamelen en jezelf perfectioneren in Speedrun-modus

• Korte singleplayermodus
• Verzamelen van tassen past niet in snelle spelconcept