Sin and Punishment: Successor of the Skies

Wie kent het niet van vroeger: zo’n grote arcadehal vol imposante spelmachines die smeekten om je zuurverdiende guldens. De stoere muziekjes, de vele lichtjes en de flitsende pixels vormden een ware hemel voor jonge gamers, zeker als je geen consoles bezat. Wat ik de verleidelijkste kasten vond waren de schietspellen. Van die machines waarop grote geweren waren vastgeschroefd en je het opnam tegen een stortvloed aan vijanden. Deze tijden herleven weer bij het spelen van Sin and Punishment: Successor of the Skies.

Sin and Punishment is een on-rails shooter die zo weg lijkt te zijn gelopen uit de bovengenoemde spellenhal. Gelukkig heeft de Wii geen gleuf waar je guldens of euro’s in moet deponeren, want anders zou het nog een kostbaar spelletje voor me zijn geworden. De vijanden schromen namelijk niet om vele kogelregens, raketten en vuurballen op je af te sturen met als doel het woord “Continue?” op het scherm te tonen. Bij Sin and Punishment is het niet alleen schieten geblazen, het is ook van levensbelang om de vele aanslagen te ontwijken. Je zweeft namelijk zelf door het beeld en moet continu alert zijn op vijandelijke aanvallen. De Wii-afstandsbediening doet dienst als je trouwe schietijzer en met de Nunchuk bestuur je één van de twee hoofdpersonages.

Je hebt de keuze uit de jongeman Kachi of juffrouw Isa, die nagenoeg hetzelfde spelen. Zij banen zich een weg door de explosieve levels vol met vijanden en obstakels. Door de spectaculaire bewegingen van de camera krijg je het echt het gevoel al zwevend door de levels te vliegen en krijg je de actie vanuit alle mogelijke hoeken voorgeschoteld. De game loopt, ondanks alle hectiek en aanwezige vijanden, als een zonnetje en het ziet er ook nog eens alleraardigst uit. Vooral het level waar je in een onderwatertunnel gaat middenin de oceaan ziet er prachtig uit, zeker als je ook nog eens uit die buis in het ijskoude water wordt geslingerd. De fantasievolle omgevingen waar je doorheen scheurt hebben allemaal hun eigen smoel en sfeer die je op het puntje van je stoel houden.

De uiteenlopende decors zijn niet alleen gevuld met honderden vijanden, ze zijn ook de thuishaven van verschillende grote eindbazen.De game is echt volgepropt met forse tegenstanders die de nodige tactiek vereisen. Je moet het opnemen tegen allesvernietigende robots, spectaculaire monsters en fantasievolle schepsels die een vloedgolf aan kogelregens incasseren voordat ze het loodje te leggen. Ontwijk, schiet, sla, rol, ren, spring en richt om af te rekenen met deze uitdagende tegenspelers. Iedere omgeving heeft zijn eigen gevaarlijke bewoners die met hun stijl perfect aansluiten bij de sfeer van de levels.

Je ontdekt een donker bos, racet over een drukbevolkte snelweg en verkent een zwevend paleis, het is allemaal even afwisselend als origineel. Het is alleen jammer dat je na ongeveer drie uur de droomwereld alweer achter je hebt gelaten. Dat is toch wel erg kort voor een game die flink wat duiten kost. Natuurlijk kun je terugkeren om je scores te verbeteren, maar veel meer is er niet te doen. Een echt goede score neerzetten is ook nog eens een extreem moeilijke bezigheid. Zodra je ook maar één keer doodgaat in een level wordt je score meteen weer op nul gezet. Je kunt wel verder spelen vanaf het laatste checkpoint, maar een topscore is dan schier onmogelijk geworden. Gezien de levels ongeveer twintig minuten duren kun je nagaan dat het wel erg moeilijk is om een leuke score neer te zetten. Sin and Punishment biedt te weinig voor gamers die niet de motivatie hebben om constant dezelfde (lange) levels te spelen voor een mooi plaatsje op de online ranglijst.

De replaywaarde wordt nog enigszins verhoogd door de mogelijkheid om een vriend mee te nemen. Een extra stroom aan kogels is immers altijd welkom, zeker als het scherm gevuld is met vijandelijk vuur. De tweede speler krijgt alleen een eigen cross hair, speler 1 blijft de enige met een personage in beeld. Dit is toch wel een gemiste kans gezien het ontwijken van kogels juist een belangrijk onderdeel van de gameplay is. De rol van speler 2 is die van een assistent. Het is jammer dat het de makers niet is gelukt een volwaardige multiplayer neer te zetten.