Splinter Cell: Conviction

Conclusie en beoordeling

Splinter Cell: Conviction laat een op wraak beluste Sam Fisher zien. Als een stier die een rode lap voor zich ziet, rent hij door de verschillende levels heen en schiet hij iedereen die er een beetje verdacht uitziet, een kogel door de kop. Bij de spelcomputerversie moet je soms nog sneaky aan de slag, maar op de iPhone is dat beter om niet te doen. Dankzij een overgevoelige camera is het erg moeilijk om iemand te raken, met als gevolg dat zij vaak doorhebben waar jij zit, voordat je een succesvol schot kunt lossen. Het is dan ook beter om gelijk op je doel af te rennen en hem met je blote vuisten af te maken. En daarmee is Splinter Cell: Coniction een game die tussen wal en het schip belandt. Stealth werkt niet en als actiegame is het te beperkt. Daarbovenop komt nog eens dat de game vol zit met lelijke bugs. Zo moesten we het eerste level opnieuw spelen omdat op het einde van dat level een cinematic niet werd ingeladen en Sam daardoor vol met kogels werd geschoten. Het enige punt waarmee Sam nog scoort zijn met zijn looks, want Splinter Cell: Conviction ziet er sterk uit.