Lara Croft and the Guardian of Light

Videogamepersonages komen en gaan, maar er zijn er altijd wel een paar die blijven bestaan. Dat rijmt niet alleen, het is nog eens waar ook, kijk maar eens naar Mario die nog ieder jaar in een game terug te vinden is. Het videogame-icoon van de jaren negentig, Lara Croft, leek een heel ander lot beschoren. Na een aantal middelmatige games leek de heldin in de vergetelheid te raken, voorbijgestreefd door figuren als Nathan Drake, die dan misschien niet beschikken over een grote voorgevel maar wel het avonturieren een stukje beter onder de knie hebben. Tijd voor Lara dus om op te geven of om een nieuwe richting in de slaan. Na het spelen van The Guardian of Light zijn we blij dat er voor die laatste optie is gekozen.

Voor iedereen die namelijk vreest dat dit weer zo’n Tomb Raider game is waarin je de hele wereld rondrent en hier en daar wat exotische dieren afknalt, is er goed nieuws: The Guardian of Light is namelijk een beetje van het oude gemixt met een heleboel andere genres. Neem bijvoorbeeld het cameraperspectief dat schuin boven de actie staat en de manier waarop het schieten werkt. Dit systeem is een beetje geleend van twin-stick shooters zoals Geometry Wars waarin je met de linkerstick rond kan lopen terwijl je met de rechterstick bepaalt waar je in een cirkel om je heen schiet.

Het grote verschil met de voorgaande games is dat The Guardian of Light echt een co-op spel is. Speel je namelijk met een vriend of vriendin dan is deze Totec, een eeuwenoude sjamaan die samen met Lara de losgebroken demonen in een Maya-tempel moet zien te verdrijven. Het verschil tussen deze twee zit hem in de kleine dingen. Totec heeft als voornaamste hulpmiddel speren die hij ook in muren kan werpen, Lara kan hier vervolgens opspringen om hoger gelegen punten te bereiken. Lara kan op haar beurt met haar grijphaak een koord spannen waar Totec overheen kan wandelen om andere delen van de tempel te bereiken.

Het samenspel tussen deze twee personages is goed uitgewerkt en het blijft niet alleen bij de eerder genoemde voorbeelden. Met name in de actievolle stukken waarin delen van het tempelcomplex instorten of wanneer er een val geactiveerd wordt is het samenwerken op zijn allerbest. Het is daarom een kleine smet op het geheel dat niet alle situaties en puzzels even logisch zijn, waardoor het soms wel lijkt alsof een speler zichzelf moet opofferen zodat de andere aan de dood kan ontkomen.

The Guardian of Light is op zijn best wanneer je met zijn tweeën speelt, maar ook alleen steken de levels goed in elkaar. De puzzels worden ietsje aangepast en ook de vaardigheden van Lara werken iets anders. Zo heeft ze wanneer ze alleen op pad gaat speren waar vervolgens op geklommen kan worden. Op die manier werkt het ook prima maar, eerlijk is eerlijk, de game is met twee spelers op zijn best.

Naast de strakke coöperatieve actie blinkt Lara Croft and The Guardian of Light ook uit in hoe uitgebreid de levels zijn. Door een gemiddeld level van de game ben je misschien wel in 30 minuten heen, maar er is in ieder hoekje en gaatje van de vervloekte tempels wel wat te vinden, al zijn het maar een paar juwelen om je score op te krikken. Daarnaast zijn er zelfs speciale ruimtes waar je onder andere nieuwe wapens kunt vinden en artefacten die bijvoorbeeld een betere verdediging bieden. Bovendien heeft ieder level een aantal specifieke uitdaqingen om te behalen. Een goed excuus om hetzelfde level nogmaals te doorlopen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Thijs Barnhard

De puzzels zijn leuk, de levels zijn gevarieerd en het tempo van Lara Croft and the Guardian of Light ligt voortdurend hoog. Het is een aparte mix van een platformer, puzzelgame en topdown-shooter, maar het werkt. Ik kan dan ook niets anders doen dan deze game van harte aanraden. Op de eerdergenoemde kleine minpuntjes na, is dit de beste game van Lara sinds jaren.

9

• Co-op-actie
• Tjokvol challenges
• Speelt als een tiet

• Puzzels soms wat onlogisch