Tom Clancy's H.A.W.X. 2

Voorafgaand aan een gamerelease heb je er vaak bepaalde verwachtingen bij. Goed, slecht, matig, bagger, het kan allemaal. Maar soms zijn er van die games die onder de radar doorvliegen en je bij verschijning volkomen omver blazen. Tom Clancy’s H.A.W.X. 2 valt precies in die categorie.

De eerste H.A.W.X. had een paar goede dingen in zich, zoals de vele multiplayermogelijkheden en de sterke graphics, maar kende ook zijn tegenvallende kanten. Zo was de game vreselijk eentonig en had het een supergaar verhaal. Met die dingen het achterhoofd werd er dan ook aan H.A.W.X. 2 begonnen. En toen gebeurde er iets dat ik niet had verwacht: het verhaal intrigeerde, inspireerde en wist me gewoon heel snel vast te pakken, om vervolgens niet meer los te laten. De verhaalvertelling deed me een beetje denken aan een Call of Duty-game waar je de actie vanuit verschillende kanten meemaakt. Je hebt een Russische, Amerikaanse en Britse piloot, die in de verschillende missies een oorlog uitvechten tegen een rebellenleger. En zoals een goed verhaal betaamt, zitten er een paar indrukwekkende plottwists in, die je steil achterover doen vallen.

Tegelijkertijd met de verschillende verhaalelementen en piloten, doe je in elke missie compleet andere dingen. Uiteraard zitten er de typische vliegmissies bij, waarbij je simpelweg alles kapot moet schieten. Hierin valt op hoe lekker de vliegtuigen besturen. Ze zijn zeer wendbaar en wanneer een raket op je wordt afgevuurd, heb je altijd met een snelle manoeuvre de mogelijkheid om die te ontwijken. Ook het enorme gevoel voor snelheid, waarbij je bij het accelereren op een gegeven moment door de geluidsbarrière knalt, is uitstekend. Deze missies worden afgewisseld met missies waarbij je vanuit een UAV verschillende omgevingen scant en samenzweerders probeert te ontdekken. En dan heb je nog de missies waarin je legerbataljons moet beschermen.

En juist die missies gooien af en toe roet in het eten. Geloof, ik heb met veel plezier de game uitgespeeld, maar soms heb je het gevoel dat je er in een enorme oorlog helemaal alleen voor staat. Of het nou je medepiloten zijn, de Britse marine of een Amerikaans grondleger waar een generaal in Aghanistan jaloers op zou zijn, je moet ze altijd uit de problemen helpen. En dat zorgt er wel eens voor dat je de mist in gaat. Zo ben ik wel eens keihard tegen de grond aangesmakt omdat ik echt als een idioot op grondtroepen moest jagen en toen ik de missie een tweede maal probeerde heb ik mijn duim uit de kom gedraaid omdat ik vijf minuten lang in een dogfight zat. Mijn vijand zat alleen maar flares af te schieten, waardoor ik onmogelijk met mijn hittezoekende raketten op hem kon locken en ik dus als een idioot met mijn machinegeweer zat te schieten. Natuurlijk is tegenstand leuk, maar dit was gewoon een beetje te veel, vooral omdat ik in de tijd die ik aan het gevecht kwijt was, hard nodig had om mijn grondtroepen te steunen. Gevolg: missie – wederom - gefaald omdat het complete grondleger in de tussentijd is weggevaagd.

Maar dit is slechts een klein kritiekpuntje in spel dat straalt van het plezier. H.A.W.X. 2 biedt naast veel variatie ook een hoop content. Aan de campagne alleen al ben je een uur of tien kwijt en dan is er nog een hoop extra te doen. Er zijn veel extra modi waarin je jouw vliegkunsten kan tonen. In de Survival-modus probeer je zo lang mogelijk te overleven en daarnaast zijn er een aantal goed uitgewerkte multiplayermodi. Zo is het mogelijk om de campagne coöperatief te spelen en zijn er tevens verschillende versus-modi. Ja, het is een compleet pakketje waar je eens goed voor kan gaan zitten.