Kirby's Epic Yarn

Publiekslieveling nummer één is Kirby nooit geweest. Mensen kennen hem, oké, maar de roze superheld heeft niet de uitstraling van Mario of Donkey Kong. Daarvoor lijkt Kirby gewoonweg teveel op een opgeblazen Hubba-Bubba kauwgombel. Maar met zijn nieuwe avontuur brengt hij daar verandering in. Zoals een klein hondje met zijn puppyogen zelfs de grootste chagrijn kan doen smelten en een baby door stil rond te turen al sympathie opwekt, zo komt Kirby met een verdraa(i)d slim spelconcept waarvan je alleen maar extreem vrolijk kunt worden. Een superkleurrijke stoffen spelwereld en een held wiens leven niet hangt aan, maar bestaat uit een zijden draadje, zijn de ingrediënten van het heerlijk vrolijke Kirby’s Epic Yarn.

Het gevaar van een game aan een thema ophangen is dat er een kluwen slechte grappen over gemaakt wordt. Om er maar direct vanaf te zijn: in het nieuwe avontuur van de uit de wol geverfde superster Kirby zorgt de wol(f) in schaapskleren Yin-Yarn er via een smerige toverspreuk voor dat onze roze vriend de wondere wereld Dream Land verruilt voor de wondere wollen wereld Patch Land. Als stoffen superheld heeft Kirby de touwtjes in handen om deze gezevendeelde wolwereld aan elkaar te knopen en terug te keren naar zijn geliefde Dream Land.

In de kern is en blijft Kirby’s Epic Yarn een platformgame, maar door de originele opzet zijn de spelregels van Kirby’s platformavontuur veranderd. Kirby kan bijvoorbeeld geen vijanden meer opzuigen om hun krachten over te nemen. De draaddichtheid van Kirby’s lichaam ligt laag, dus de wind waait dwars door hem heen. In plaats daarvan kan Kirby zijn zijden gestalte gebruiken om te slingeren met een stoflasso en kan hij verschillende toffe transformaties ondergaan. Naar gelang de situatie verandert Kirby in een autootje, onderzeeër, parachute, aambeeld, ufo, trein, mol, tank, dolfijn, racebuggy, brandweerwagen, slee, draadjesslang, snowboarder of ruimteraket. Het moge duidelijk zijn uit Kirby’s ongekende transformatiedrift: de situatie verandert vaak, bijna constant zelfs.

De constante gedaantewisselingen zijn we van Kirby gewend en in die zin is er dus minder veranderd aan de kern van Kirby-games dan je zou denken. Ditmaal zijn het niet de vijanden die reden zijn voor transformaties, maar Kirby’s d(r)aadkracht en zogenoemde metamortexes. Een andere aanleiding, een vergelijkbare uitvoering. Je blijft de juiste middelen zoeken om de platformlevels door te komen. Het verschil is dat de metamortexes dicteren wanneer je bepaalde transformaties ondergaat, waar je dat in andere Kirby-games zelf bepaalt door vijanden op te slokken.

Echt moeilijk is de platformactie nooit, maar de game maakt met zijn charmante uiterlijk ook direct duidelijk dat het niet gaat om lastige levels en schier onmogelijke obstakelkoersen. Kirby’s leven hangt zelfs nooit aan een zijden draadje, want hij kan simpelweg niet sterven. Bij mislukte sprongen of vijandelijke voltreffers verlies je enkel een deel van je verzamelde voorraad puntenkraaltjes, die bepalen of je extraatjes vrijspeelt. In het geval van Kirby’s Epic Yarn past deze levenskeuze de game. Kirby’s Epic Yarn draait namelijk niet om overleven, maar om beleven.

Die beleving ontstaat doordat er vele kleine verrassingen in de wolwereld van Patch Land te ontdekken zijn. Zo is elke eerste keer dat je transformeert bijzonder, omdat de toepassing van power-ups vaak verrassend leuk is. Het is leuk om als brandweerauto via kantelbewegingen van de Wii-mote uitslaande brandjes en verhitte vijanden te blussen. Geinig is het ook om als ruimteraket in een soort Space Invaders-level te overleven. Tof zijn de levels waarin je als reuzenrobot jezelf een weg door het level schiet door raketten af te vuren op alles dat los en vast zit. Dankzij de verrassende variatie verveel je jezelf geen seconde.

Ook de wolwereld wordt regelmatig origineel veranderd. Rits bijvoorbeeld een flinke lap stof weg om een verborgen passage te ontdekken, of trek aan het koordje van een douchegordijn om een geheimpje bloot te leggen. Van die prachtige originaliteit en regelmatige verrassing moet Kirby’s Epic Yarn het voor een belangrijk deel ook hebben. Je wordt opgewekt van het spelen en vrolijk van de creativiteit die de game biedt, zolang het duurt. In een uur of vijf ben je door het platformavontuur heen, al heb je dan wel een aantal leuke levels overgeslagen en kun je nog zeker vijf uur besteden aan het herontdekken van de detailrijke omgevingen en vrijspelen van bonuslevels. We weten van Kirby dat zijn avonturen kort en krachtig zijn, maar desalniettemin blijft bij Kirby’s Epic Yarn het gevoel hangen dat het eigenlijk wel een draadje meer had mogen zijn.

De troef die de korte speelduur voor velen kan compenseren is de leuke coöperatieve spelstand. Je kunt de hele game met twee spelers doorlopen en het is duidelijk te merken dat de levels zijn opgezet met de co-op in gedachten. Er zijn dus geen instortende omgevingen die het co-oppen onmogelijk maken, zoals in Donkey Kong Country Returns, maar tegelijkertijd hoef je ook niet op de chaos van New Super Mario Bros. Wii te rekenen. Kirby’s Epic Yarn kiest voor een middenweg die voor iedere speler – hoe bekwaam of onbekwaam in platformers dan ook – geschikt is. Het enige minpuntje is dat het scherm soms niet ver genoeg uitzoomt om twee eigenwijze spelers die het concept van co-op niet helemaal snappen, beiden te bedienen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Crew

Het is schier onmogelijk niet in zwijm te vallen bij het stijlvolle Kirby’s Epic Yarn. De game is behoorlijk kort en dat is jammer, want het avontuur bevat zoveel leuke verrassingen dat je steeds meer verliefd wordt op de wolwereld Patch Land. Gelukkig is de korte speelduur het voornaamste rafelrandje van de game. Met leuke levels en een toffe co-op is Kirby’s Epic Yarn een korte, maar intense shot vrolijkheid die vaak een kick, maar nooit een overdosis bezorgt. En daarmee is de kous af.

8½

• Wolderbaarlijk origineel en gevarieerd
• Wolderschone wolwereld
• Wolwaardige co-op

• Had een draadje meer mogen zijn