Gastrecensie: Killzone 3
Recensie | -Dit is de gastrecensie van Killer_gamerz, winnaar van de Memberrecensie van de Maand-verkiezing van januari 2011.
Als een rat kruip ik in het donker van hoekje tot hoekje om niet gezien te worden. Ik begin moe te worden. Huh… wat hoor ik? Voetstappen? Snel verschuil ik me achter een kist. De doffe stappen lijken steeds dichterbij te komen, tot het geluid vlak voor mijn schuilplaats stopt. Even kijk ik wie of wat zich in mijn buurt bevindt. Een vage, oranje gloed van bovenaf verraadt een stel Helghast-ogen. Hij kijkt om zich heen, op zoek naar de vijand. Op zoek naar mij. Hij staat zo dichtbij dat ik hem aan zou kunnen raken. Van verderop hoor ik een zware stem roepen: En? Iets gevonden?’ degene naast me antwoordt: ‘Nee, hier niets.’ Net voor hij zijn collega gaat vergezellen, sta ik op en plant mijn mes in zijn hals. Nu de andere nog.
3D en Move
Als je het geluk hebt om al over een 3D-tv te beschikken, kun je Killzone 3 ook op deze manier spelen. Het zorgt voor een nog intensere ervaring.
Wil je nog dieper in de actie terechtkomen? Dan is het aangeraden om de Playstation Move te gebruiken. Met zijn behoorlijke accuraatheid is het even leuk om zowel met de klassieke controller als de Move aan de slag te gaan.Een harde methode, dat zeker. Zo’n aanpak is echter wel nodig, de Helghast zouden hetzelfde doen. Nadat de eigenwijze Rico, je maatje uit het voorgaande deel, - Spoiler - de toenmalige Helghast-leider enkele kogels door het lijf jaagde, is er geen einde aan de oorlog gekomen. Nee, het is er alleen erger op geworden. De overgebleven bevelhebbers willen koste was kost dat de moordenaars van hun grote leider zelf aan hun einde komen. Twee van hen, Orlock en Stahl, zitten elkaar constant in de haren, waardoor er zelfs onder hun eigen volk persoonlijke vetes uitgevochten worden. Wel hebben ze één gezamenlijk doel: de vijandelijke troepen, die zich nog op hun grondgebied bevinden, als honden opjagen en uitroeien. Alle overgebleven ISA-soldaten , de goederikken, moeten nu standhouden op een verder onbekende planeet. Ook soldaat Sevchenko, het hoofdpersonage waar je opnieuw mee speelt, bevindt zich in hetzelfde schuitje.
http://www.insidegamer.nl/playstation3/killzone3/screenshots/157889
Dat schuitje bevat een goed verhaal, maar omdat er gewisseld wordt tussen verschillende periodes van zes maanden, wordt het een beetje vaag. Verder zijn sommige plotwendingen zijn een tikkeltje te voorspelbaar. Slecht is het zeker niet, want met meer dan genoeg geslaagde elementen blijft het best interessant. Als jij één van de vele spelers bent die het verhaal in een shooter niet zo heel belangrijk vindt en enkel actie wilt zien, word je op je wenken bediend. Ter afwisseling, niet bedoeld om tot rust te komen, krijg je soms een voertuiglevel voorgeschoteld. Je zult zelden tijd hebben om op adem te komen. Om de actie in een sneller tempo in elkaar over te laten gaan heeft de ontwikkelaar enkele aanpassingen gedaan. Op de voorgaande games kregen ze kritiek dat de besturing aan de trage kant was. Dat is nu verleden tijd, het tempo is een stuk opgeschroefd. Handelingen kunnen nu sneller aan elkaar geschakeld worden, wat op zijn beurt het spelplezier verheerlijkt. Daarnaast kreeg Guerilla Games klachten dat de omgevingen in Killzone 2 te eentonig en te donker waren, ze speelden zich vrijwel allemaal in een stedelijke omgeving af. Opnieuw werd er naar de kritieken geluisterd en kreeg Killzone 3 meer afwisseling, samen met kleurrijker strijdtonelen. Heerlijk toch, als de ontwikkelaar de kritieken van de consument aanpakt. Een greep uit het assortiment; oerwouden, fabrieken en besneeuwde vlaktes. Elk van deze omgevingen is prachtig weergegeven en straalt een andere sfeer uit. De game gaat op deze manier niet snel vervelen.
Zeker niet wanneer je lekker je eventuele woede van de afgelopen dag(en) kunt afreageren op de Helghast. Hoe sadistisch je het ook kunt opvatten, het voelt goed om de reactie van de tegenstand te zien bij een raak schot. De animaties zijn van een realistisch niveau, zeker wanneer je Rambo-gewijs naar een vijand toeloopt en je magazijn in zijn borstkast pompt. Het lijkt dan net alsof hij geëlektrocuteerd wordt, terwijl het bloed alle kanten opvliegt, waarna hij vervolgens morsdood neervalt in zijn eigen plas bloed. Datzelfde bloed blijft trouwens aan de omgeving hangen, waaronder op gedeeltelijk verwoestbare dekking. Lichte vormen van dekking, zoals ijzeren platen of stenen pilaren, kunnen stukgeschoten worden. Het is geen vernietiging zoals in Battlefield: Bad Company 2, het is zo wel meer waarheidsgetrouw. De Helgast zetten voor zichzelf evenzeer een geloofwaardige presentatie neer. Ze zoeken vaak dekking, proberen je af en toe te flankeren en schieten meer op scherp. Enkel jammer dat ze nog grotendeels te raken zijn vanuit hun dekking en na het verwoesten van hun schuilplaats vaak op dezelfde plaats blijven staan, doordat ze geen andere veiligere oorden opzoeken. Hetzelfde geldt voor jezelf, dekking zoeken is belangrijker dan ooit. Het coversysteem is terug is zijn simpele, nog altijd geslaagde vorm. Gebruik het wanneer je vijanden beschiet, of zelf onder vuur genomen wordt als je niet het onderspit wil delven. De kans om het loodje te leggen is op sommige momenten overigens erg klein. Rico zal regelmatig klaarstaan om je terug op de been te helpen en wapens van gesneuvelde Helghast gebruiken is nooit een absolute noodzaak. Waarom? Op korte afstanden staan meerdere munitiekisten. Je zult nooit door je voorraad kogels gaan. Als de game deze twee zaken combineert, wordt het soms te makkelijk. Wil je aan de andere kant eens alle schietijzers uitgetest hebben, dan is er voor ieder wat wils. Omdat je nu één wapen van elke soort mee kunt zeulen, heb je een ‘gewoon’ aanvalswapen, een machinegeweer én een speciaal wapen zoals een bazooka.
http://www.insidegamer.nl/playstation3/killzone3/screenshots/157887
Het spreekt voor zich dat al het schiettuig mede terug te vinden is in de co-op en multiplayer. In de coöperatieve mode speel je de singelplayer-missies met iemand anders in split-screen, wat zeker een leuke toevoeging is. Helaas is er niet de mogelijkheid om het online te spelen. Dan zul je een beroep moeten doen op de online multiplayer. Met een drietal modes is het absoluut niet de meest uitgebreide, maar wel één van de vermakelijkste. De spannendste uit het rijtje is Warzone. Terwijl beide teams het tegen elkaar opnemen, moeten ze steeds zoveel mogelijk missies zien te voltooien. Al snel ontstaat er een heftige en bloedstollende strijd. Het doel in Operations is simpel, je moet proberen om de beste prestaties te behalen gedurende het spel. De beste speler wordt getoond in een filmpje dat op het einde afspeelt. Vooral tof voor spelers die competitief zijn aangelegd. Uiteraard mag de goede ouwe Team Deathmatch niet ontbreken, welke voor de gelegenheid omgedoopt is tot ‘Guerilla Warfare’. Steeds is er de keuze om te kiezen uit vijf verschillende soorten klassen, met elk andere wapens en speciale eigenschappen. De infiltrator kan zich bijvoorbeeld vermommen als vijand, en zijn nietsvermoedende ‘collega’s’ gewoon voorbijlopen. Een klein detail: als er toevallig op hem gericht wordt, krijgt het viziertje een rode kleur, valt hij door de mand en kun je hem uitschakelen. Op deze manier heeft diegene niet de hele tijd voordelen, de balans blijft evenwichtig. Naarmate je meer vijanden omlegt, doelen voltooid en noem maar op, verdien je ervaring. Zo stijg je in level en krijg je een bepaalde hoeveelheid punten om te besteden aan verscheidene eigenschappen of uitrusting. Het is de bedoeling dat je ze uitgeeft aan de upgrades (betere speciale eigenschappen, enz.) die voor jouw speelstijl belangrijk kunnen zijn. Killzone 3 kan online goed zijn mannetje staan tegenover de grote namen, waaronder Call of Duty: Black Ops. Het is een totaal ander concept, met geslaagde elementen die niet snel gaan vervelen.
Conclusie en beoordeling
Killzone 3 is zowat alles wat je ervan zou verwachten. De belangrijkste veranderingen liggen in de snellere besturing, samen met meer afwisseling in strijdtonelen. De actie die zich op deze sfeervolle plaatsen afspeelt is soms nog heftiger dan in de voorgaande delen. Jammer genoeg is de game op bepaalde momenten te makkelijk. Alles wordt omkaderd door een goed verhaal, dat echter nog niet geheel feilloos is. Indien je dit wenst kun je de hele singleplayer nog eens doorlopen met een vriend in de coöperatieve split screen, waar het een gemis is dat er geen mogelijkheid is voor online co-op. Gelukkig maakt de online multiplayer veel goed. Het aantal modes is dan wel aan de kleine kant, dat doet niets af aan het speelplezier. Een vermakelijke en/of spannende match is vrijwel altijd een zekerheid.
9-
- Beter verhaal…
- Nog meer actie
- Snellere besturing
- Afwisselendere omgevingen
- Co-op…
- Vermakelijke Multiplayer
- maar nog niet helemaal top
- Soms te makkelijk
- die niet online te spelen is
Registreer nu!