Brink

Recensie | -

The Ark redden of ontvluchten? Dat is de vraag in Brink. Je kunt sympathiseren met de Security, de strijdkrachten die de utopische stad stichtten en uitbouwden tot een moderne, drijvende metropool. Of je kunt strijden aan de zijde van de rebellerende Resistance, de immigranten van The Ark, weggestopt in ongure containerdorpen. Aan welke kant je ook strijdt, feit is dat je je stort in een zeer ambitieuze en interessante game.

Brink is een hybride tussen een singleplayer- en multiplayerervaring. Waar dat op neerkomt: Brink is een multiplayergame met een verhaallijn waarin je diverse opdrachten moet uitvoeren. Dit kan je doen met maximaal zeven medestanders, met echte spelers online of offline met bots. Hoewel Brink zich bij uitstek leent voor online vertier, is de game dus eventueel ook te spelen met de bots. De computergestuurde medestanders zijn verre van intelligent, maar ze doen wat ze moeten doen. Een bot die als medic door de levels struint zal zich voornamelijk focussen op het genezen van de gevallenen en een engineer-bot zal zich volledig storten op het repareren van allerhande machinerie en het plaatsen van turrets. Een computergestuurde tegenstander die de rol van operative aanneemt is een volhardende hacker, terwijl een bot in de soldier-klasse gewoon aan het knallen is.

Maar wanneer je echt effectief aan de slag wil met de diverse opdrachten die je krijgt toegespeeld en het volste uit de game wilt halen, is het toch wel handig om met intelligente medestanders van vlees en bloed te spelen. Metgezellen waarmee je kunt praten en tactieken mee kunt afspreken. Goed samenspel is in veel missies namelijk essentieel voor een goede afloop. Bots zijn, in vergelijking met de meeste mensen van vlees en bloed, gewoon net iets te traag en te stom. Goed voorbeeld hierbij is een opdracht waarin je als Security een monster van een biochemisch wapen moet verkrijgen en veilig moet terugbrengen. Wanneer een computergestuurde medestander het specimen oppakt probeert hij op zijn weg terug vaak eerst zoveel mogelijk vijanden om te leggen, waardoor het slechts een kwestie van tijd is voor hij wordt neergeschoten en je weer een nieuw monster moet gaan ophalen. Effectiever is het om met het specimen in je hand een keiharde spurt naar het eindpunt te trekken, maar dat is aan de bots helaas niet toevertrouwd.

Je moet Brink dus bij absolute voorkeur met echte metgezellen spelen, omdat de kracht van de game enkel dan goed uit de verf komt. Brink is namelijk een ontzettend frisse en leuke (team-based) first-person shooter die een aantal interessante elementen weet te combineren tot een vet multiplayerspektakel. Het belangrijkste element is het op opdrachten gebaseerde verloop van de potjes. De focus ligt niet bij het omleggen van zoveel mogelijk tegenstanders, maar meer bij het voltooien van zoveel mogelijk opdrachten. Uiteindelijk is het negen van de tien keer ook het geval dat de speler die het beste samenwerkt en opdrachten voltooit, bovenaan de ranglijsten prijkt. Deze verschuiving van focus voelt als een frisse en welkome wind binnen het toch wat eenzijdige spectrum aan multiplayermodi van het FPS-genre. Kanttekening hierbij is wel dat de opdrachten vaak veel op elkaar lijken.

Doordat het aanbod aan diverse missies vrij gering is, zijn ze niet onderscheidend genoeg om een heel verhaal te dragen. Er is heel wat aan de hand op The Ark, maar door elke keer een vijandelijk terminal te hacken, deuren op te blazen en gevangen te escorteren wordt nooit echt helemaal duidelijk hoe de strijd tussen de Security en Resistance zich nu daadwerkelijk ontwikkelt. Hierdoor raak je het grotere doel op een gegeven moment volkomen uit oog.

Een element dat wel goed uit de verf komt is

het S.M.A.R.T. (Smooth Movement Across Random Terrain)-systeem, waardoor je als een ware freerunner over obstakels heen kunt klimmen en hoger gelegen gebieden kunt bereiken. Dit systeem vergt wat gewenning, zorgt zo nu en dan voor een wat rommelig spelverloop, maar zal uiteindelijk zijn vruchten afwerpen bij goed gebruik. Dit komt voornamelijk door het sterke ontwerp van de speelvelden die met allemaal sluiproutes en binnendoorweggetjes genoeg ruimte laten voor het betere klim- en klauterwerk.

Bekijk de videorecensie

Dan is er nog de hoge mate van aanpasbaarheid. Voor je de game begint is jouw personage voor een groot gedeelte naar eigen smaak vorm te geven. Je kunt je held bijvoorbeeld in een stoer, gloednieuw militair uniform steken, maar er is ook voor te kiezen om hem de meest ranzige, afgedragen kleding te laten dragen en hem volledig vol te tatoeëren. Deze uiterlijkheden hebben voor de rest geen invloed op het spelverloop, maar vormen gewoon een toffe manier om met gepersonaliseerde…personages de vijanden over de kling te jagen.

Het enige dat bij het aanpassen van invloed is op het spelverloop, is de postuurkeuze. Ga je voor een lichtgewicht, dan ben je razendsnel en kun je met het S.M.A.R.T.-systeem nieuwe plaatsen bereiken. Keerzijde is uiteraard dat je incasseringsvermogen niet noemenswaardig groot is. Wil je veel meer kogels kunnen incasseren, dan is het wellicht slim te kiezen voor een zwaar figuur. Je hebt dan veel minder bewegingsvrijheid, maar je bent wat loodbestendiger en kan zwaarder wapentuig gebruiken. Een personage met gemiddelde lichaamsbouw is een gulden middenweg tussen deze twee posturen. Een leuk gegeven waarmee je tactisch moet omspringen.

Hoe dik of dun de personages ook zijn, feit is dat ze er geweldig uitzien. De stijlkeuze van Brink is geweldig en komt vooral goed naar voren in de vormgeving van de heerlijk wanstaltige en doorleefde personages Helaas is de sterke visuele stijl (nog) niet overal even goed toegepast. Op moment van schrijven heeft The Ark namelijk zo nu en dan te kampen met traag inladende en onscherpe textures. Ook missen de omgevingen meer dan eens een scherpte en een strakke afwerking. Inmiddels is aangekondigd dat deze visuele onvolkomenheden direct op de dag van de lancering worden verholpen met een patch. Erg storend zijn deze kleine slordigheden gelukkig sowieso niet, want met de karrevracht aan plezier die Brink als online multiplayergame te bieden heeft, kijk je daar zo doorheen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Joey de Mol

Brink is slechts gedeeltelijk geslaagd als hybride tussen een singleplayer- en multiplayerervaring. De verhaallijnen, zowel aan Security- als Resistance-zijde, zijn namelijk te nietszeggend. Daarnaast moet je deze game gewoon als multiplayergame spelen, omdat je anders om de haverklap wordt geconfronteerd met domme bots. Als pure online multiplayergame doet Brink gelukkig heel veel goed. De opdrachten, ook al lijken ze wat op elkaar, zorgen ervoor dat je geolied moet samenwerken en ervoor zorgt dat de focus minder ligt op het lukraak afknallen van alles dat beweegt. Bovendien zorgt het [i]S.M.A.R.T.[/i]-systeem voor een leuke dynamiek in de toch al heerlijk hectische, maar tactische, gevechten. Ook qua aanpasbaarheid weet Brink genoeg potten te breken om de boeken in de gaan als een ontzettend toffe en frisse game. Een ontzettend toffe online multiplayergame welteverstaan.

8-
  • Sterke visuele stijl…
  • Frisse en toffe multiplayer
  • S.M.A.R.T. zorgt voor dynamiek
  • Aanpasbaarheid maakt uniek
  • Sterk ontworpen speelvelden
  • maar (nog) wel met wat onvolkomenheden
  • Verhaallijnen zijn duf
  • Bots zijn te dom

Plaats een reactie


X
Lees meer over Homefront: