Gastrecensie: Crysis 2

Recensie | -

Dit is de gastrecensie van Y@nnick, winnaar van de Memberrecensie van de Maand-verkiezing van februari 2011.



Wat zou jij als eerste doen als je onzichtbaar was? Zou je stiekem naar mooie meiden gluren als ze gaan douchen, zou je zonder te betalen een filmpje oppikken in de bioscoop of zou je mensen bang maken door het spook uit te hangen? Als je er even over nadenkt, merk je al snel dat de mogelijkheden als onzichtbare man bijna eindeloos zijn. In tegenstelling tot deze stoutmoedige voorbeelden, kan je deze unieke kracht ook gebruiken voor het goede, hoewel dat een pak saaier is. Alcatraz is één van de enige mensen met zulke krachten, en helaas voor hem had hij geen keuze dan deze kracht voor het goede te gebruiken.

Aliens dreigen namelijk de aarde te veroveren. Soldaat Prophet is zeker en vast een troef voor de oorlog die nog moet komen, aangezien hij nu de enige overgebleven soldaat is in bezit van een nanosuit, een pak dat hem onder andere de mogelijkheid geeft om onzichtbaar te worden. Echter verkeert hij in slechte toestand en moet hij het pak overdragen aan een andere dappere soldaat: Alcatraz. Vanaf dat moment ligt het lot van de mensheid in zijn handen.

http://www.insidegamer.nl/xbox360/crysis2/screenshots/160890
Op vlak van gameplay is alles tot in de puntjes uitgewerkt in Crysis 2. Het nanosuit – hoewel het een beetje jammer is dat het wat gedowngrade is ten opzichte van de nanosuit in de eerste game – zorgt voor een nieuwe aanpak in de term van First Person Shooters. Je kan allereerst kijken naar waar je tegenstanders zich bevinden dankzij high-tech verrekijkers. Nadien is het geheel aan jou hoe je de situatie aanpakt. Dankzij de ‘tactical options’ kan je kijken wat er te doen valt in de omgeving, en kan je vervolgens naar eigen wil handelen. Zit er bijvoorbeeld ergens een turret dichtbij, staat dat aangewezen op je verrekijker en kan je er naartoe om zo je tegenstanders om te brengen. Echter kan vaak ook je bestemming behalen door ergens een gebouw op te klimmen en geruisloos langs de bewakers heen te sluipen, of door iemand te ‘stealthkillen’.

Dit stealthkillen is je behoorlijk gemakkelijk gemaakt dankzij – nogmaals – je kracht om onzichtbaar te worden. Tevens bezit je de kracht om een soort harnas rond je te brengen, dat kogels opvangt en je zo de kans geeft te vluchten bij een te sterke tegenstander. Dit kan je echter niet ongelimiteerd blijven doen, je krijgt in Crysis 2 namelijk een Energy balk die afgaat naarmate je je krachten gebruikt. Het is dus een kwestie van ze op de juiste momenten te gebruiken, en je vaak te verstoppen om je energiebalk regelmatig op te laden. Je zou haast kunnen denken dat je door al deze powers misschien een beetje overpowered bent, maar dat is absoluut niet het geval. Naarmate je verder in het spel komt, zal de uitdaging geleidelijk aan toenemen en zul je Crytek dankbaar zijn dat ze deze krachten tot je beschikking hebben gesteld. Vooral wanneer je in ontmoeting komt met de aliens, wordt het erg uitdagend en interessant.

Crysis 2 is en blijft een FPS, en daarom zijn de gebruikelijke aspecten als hit-detection – de zone waarin je een tegenstander kan raken -; wapens, AI en besturing ook van belang. Al bij al valt er hier niet erg veel kritiek op te geven. De besturing werd erg vloeiend, een beetje vergelijkbaar met Call of Duty. De hit-detection zit er niet vaak naast, en ook de wapens bieden voldoende variatie. Het enige kritiekpunt dat gegeven kan worden is de AI. Je tegenstanders handelen vaak erg dom, en het is ook jammer dat ze op momenten gewoon oneindig respawnen. Af en toe zag ik een tegenstander gewoon rondjes lopen. Dit wordt wel beter als je bij de aliens komt, die al iets tactischer te werk gaan.

http://www.insidegamer.nl/xbox360/crysis2/screenshots/160891
Waar je in Crysis mensen ging besluipen in jungles, zul je het in Crysis 2 moeten doen met de stedelijke omgevingen van New York. Dit heeft zowel voor- als nadelen. Het grote nadeel hieraan is dat je in een veel minder sfeervolle, en ook iets gestroomlijndere omgeving zult moeten gaan ronddolen. Het voordeel hieraan is dat het ook iets gemakkelijker is om je tegenstanders te spotten. In de jungle was het namelijk op momenten nogal moeilijk om je tegenstanders te zien. Bovendien hoeft het gestroomlijnde aspect niet per definitie slecht te worden opgevat, aangezien je in Crysis 2 een pak minder verdwaald zal lopen, en het ook zorgt voor een meer filmische ervaring.

Door al deze uitstekende dingen is het dan ook jammer te noemen dat Crysis 2 te kampen heeft met een aantal serieuze bugs. Tegenstanders die door auto’s stappen en die je door een klein gaatje zien als je je erg goed verstopt zijn slechts voorbeelden. De grootste bug die ik heb meegemaakt in Crysis 2 was bij een missie waarin ik een soort gigantische alien moest afmaken. Toen ik dat gedaan had, moest ik hergroeperen met mijn teamleden. Maar daar stopte het, er gebeurde toen niks en ik wist niet wat ik moest doen. Na een stuk of zes keer die baas te hebben vermoord – één keer werd ik zelfs overreden door een auto van mijn teamgenoten – begon één van mijn teamgenoten tegen me te praten en kon ik eindelijk verder. Zulke bugs zijn natuurlijk spelbrekers en zijn onaanvaardbaar bij First Person Shooters de dag van vandaag.

Ben je klaar met de redelijk lange singleplayer, dan wacht je nog een uitgebreide multiplayer. Deze is lang niet slecht, maar heeft toch een paar gebreken. Zo lijkt de multiplayer veel te veel op die van Call of Duty, waardoor je eerder de neiging krijgt die game op te pakken dan aan de slag te gaan met de multiplayer van Crysis 2. Gelukkig zijn de kleine vernieuwingen die Crysis 2 toevoegt meer dan welkom. Zo moet je nu bij het lijk van je kill een soort chip oppakken die dan meetelt voor je killstreak, en kan je natuurlijk de nanosuit gebruiken tijdens de online multiplayer. Echter is dit niet altijd leuk, aangezien het harnas zo goed als geen effect heeft en het onzichtbaar zijn op momenten enorm irritant kan zijn. Het levelsysteem, dat je beloont voor je speelstijl, is dan wel weer interessant, en zorgt ervoor dat je – mits je met de gebreken geen probleem hebt – nog redelijk veel tijd kan spenderen aan de multiplayer.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Crew

Crysis 2 is één van de beste shooters van het jaar geworden. Hoewel het verhaal moeite vereist en de bugs je veel ergernis zullen opleveren, maakt de gameplay erg veel goed. Door de beperkingen van de nanosuit moet je veel strategischer te werk gaan, en door de invasie van de uitdagende aliens zul je regelmatig op het puntje van je stoel zitten. Bovendien bevat Crysis 2 een erg verslavende, doch onoriginele multiplayer die je na het uitspelen van de redelijk lange campaign nog wel even zoet kan houden. Er mag dan wel een overload aan FPS uitkomen dit jaar, het is niet daarom dat al deze shooters per definitie zoveel spelplezier kunnen opleveren als Crysis 2.

8
  • Goed verhaal met interessante plottwists…
  • Verslavende multiplayer…
  • IJzersterke gameplay dankzij nanosuit
  • Hele mooie graphics voor PS3 standaarden
  • maar je moet er moeite voor doen
  • die teveel op Call of Duty lijkt
  • Onaanvaardbare bugs
  • AI

Plaats een reactie


X
Lees meer over Crysis 2: