GTA: San Andreas

Goed, beter, best: Grand Theft Auto III, Grand Theft Auto: Vice City en Grand Theft Auto: San Andreas. De laatst genoemde titel is uit en weet de hype waar te maken.

In het spel maakt de speler kennis met Carl Johnson. Deze Afro-Amerikaanse jongen heeft een zwaar leven achter zich. Hij groeide op in de ghetto van Los Santos, waar hij de dood van zijn broer in de schoenen kreeg geschoven. Als gevolg hiervan vluchtte hij naar Liberty City, om pas na vijf jaar terug te keren in Los Santos. De reden van zijn bezoek is de laffe moord op zijn moeder. Eenmaal aangekomen in de zonnige stad maak je kennis met je (andere) broer, je oude gangleden en een tweetal corrupte agenten, die jou dwingen een aantal smerige klusjes op te knappen. Nadat je met iedereen kennis hebt gemaakt, besluit je om de gang in ere te herstellen. Tijd om op de straat op te gaan.

Als je voor het eerst in een auto stapt, valt de radio meteen op. Het paradepaardje uit de GTA serie is aanwezig en weet ook deze keer te overtuigen. Toen bekend werd dat je in San Andreas de rol van een zwarte man ging spelen, was ik bang dat dit betekende dat je alleen maar ‘zwarte’ muziek kon verwachten. Op zich heb ik hier helemaal niks op tegen, een Dr. Dre of 2Pac gaat er altijd wel in, maar gelukkig is ook aan de liefhebbers van andere muziekgenres gedacht. Zo is er een rock-, een techno- en zelfs een countryzender te vinden. En voor de liefhebbers is er natuurlijk ook het praatprogramma op WCTR, dat weer garant staat voor een aantal grappige conversaties. Bovendien zul je op de radio een aantal bekende karakters tegen komen, zoals Lazlo en de lovedoctor Fernando.

Naast deze uitstekende soundtrack, alleen om die reden kun je het spel al kopen, is het Rockstar wederom gelukt om een aantal geweldige stemacteurs in te schakelen. Samuel L. Jackson is de meest bekende naam en weet zeer goed te overtuigen in de rol van politieagent Tenpenny. Maar ook het hoofdkarakter zelf, Carl Johnson, een stem die wordt verzorgd door de onbekende rapartiest Young Maylay, klinkt lekker. De stemmen weten de speler te boeien, waardoor je nog verder in het spel gezogen worden.

Een ander sterk punt uit de Grand Theft Auto serie is de humor. Ik baalde dan ook behoorlijk toen ik na twee uur spelen moest concluderen dat het veel te serieus was. Gelukkig wordt het allemaal luchtiger als je Los Santos verlaat en de serieuze ‘nigga’s’ tijdelijk achterlaat. Al snel leer je tal van nieuwe, grappige karakters kennen. Zo kun je genieten van een op S&M; kickende Mexicaanse, een geflipte hippie en een Engels bandlid, die de hele dag aan zijn hengst loopt te sjorren.

Zoveel te doen

Er valt in San Andreas enorm veel te doen. De wereld is verdeeld in drie verschillende steden, met daartussen in nog allemaal kleine dorpjes en echt overal valt wel wat te doen. Zo zal je je in Los Santos vooral bezighouden met je gang en met hen probeer je dan jouw territorium uit te breiden. Dit doe je door het vechten van zogenaamde gangwars. Een concept wat heel simpel en leuk is. Hierbij is het de bedoeling om alle vijandige gangleden in een gebied uit te schakelen. Dit kun je proberen in je eentje te doen, maar het is ook mogelijk om een aantal van jouw volgelingen op te trommelen en samen met hen er op los te schieten. Afhankelijk van het respect dat je afgedwongen hebt, kun je meer volgelingen meenemen, zodat je uiteindelijk iets van acht bikkels achter je reet aan hebt lopen. Helaas is hun intelligentie niet zo best en komen ze wel eens in de vuurlinie terecht.

Naast alle opdrachten is het natuurlijk ook altijd leuk om er gewoon op los te klooien. Zo kun je, nadat je je vliegbrevet hebt gehaald, of over een muur bij het vliegveld van Los Santos bent geklommen, een vliegtuig pakken om al vliegend de boel te verkennen. Naast de Dodo, die we nog uit Grand Theft Auto 3 kennen, zijn er deze keer ook een aantal andere vliegtuigen te vinden. Zo kan er achter de knuppel van een sproei-, transport- of passagiersvliegtuig en zelfs een straaljager worden gekropen. Verder is het natuurlijk ook nog altijd mogelijk om de fiets, waarbij je op de X-knop moet rammen om te sprinten, de auto, variërend van een kart tot aan een monstertruck of de motor pakken. En omdat er zoveel te zien is, zal je je geen enkel moment vervelen.

Wapengekletter

De agressievelingen onder ons kunnen met San Andreas ook hun lol op. Er zijn minder wapens dan in Vice City, maar in mijn ogen valt er genoeg plezier mee te beleven. De belangrijkste toevoeging is de dolk, waarmee je mensen kunt besluipen om vervolgens hun keel door te snijden: een gameplay element dat ook in een aantal missies gebruikt zal worden en waarmee de speler de keuze krijgt tussen grof en subtiel geweld. De eerste keuze zorgt voor snelle actie en tegelijkertijd meer tegenstand, terwijl de tweede meer tijd kost, maar waarbij er geen alarmen afgaan en je dus minder tegenstanders tegenkomt.

Een andere belangrijke verbetering ten opzichte van Vice City is hoe de wapens gebruikt worden. Waar je vroeger alleen op een vijand kon locken, kan je nu met elk wapen precies zo richten zoals jij wilt. Hierdoor is het makkelijker geworden om bijvoorbeeld een headshot uit te delen. Verder is het mogelijk om strafend, dus met geweer in houding van links naar rechts al zijstappend, te lopen, zodat je nooit verast kan worden.

Eigenlijk heb ik maar één negatieve opmerking ten opzichte van San Andreas en dat betreft het visuele aspect. Het spel is in dat opzicht hetzelfde gebleven, met als kanttekening dat de pop-up is verergerd. Het spel is er niet minder speelbaar door, maar kan soms wel irritant overkomen en bovendien oogt het niet al te mooi. Maar op dit minpuntje na, heb ik niets op het spel aan te merken.

Ik zou nog een heleboel positieve dingen kunnen zeggen over San Andreas, maar dat doe ik niet. Ontdek het zelf maar! En wil je toch meer weten, lees dan het achtergrondartikel waarin we dieper ingaan op de verschillende dingen die in de Grand Theft Auto wereld te beleven zijn.