Gastrecensie: LEGO Star Wars III: The Clone Wars

Dit is de gastrecensie van Debeul, winnaar van de Memberrecensie van de Maand-verkiezing van juni 2011.

---

Nu het aantal door Traveller's Tales ontwikkelde Lego games stilaan het dozijn benadert, mag er gerust gesproken worden over een gouden huwelijk. De combinatie van vergevingsgezinde hack ’n slash-vechtstijl en eenvoudige puzzels, overgoten met een verslavend sausje door de vele verzamelbare personages en voorwerpen heeft telkens weer toffe games opgeleverd. Wat zou er nu gebeuren mocht er eens ietsje meer ambitie aan de dag gelegd worden? Het bewandelen van nieuwe paden zou immers een frisse wind kunnen betekenen voor de -sta me doe dit te zeggen- verouderde spelformule. In Traveller’s Tales derde adaptatie van het uit blokjes bestaande Star Wars-universum doet men alvast een voorzichtige poging om wat nouveauté voor te schotelen.

Lego Star Wars 3 handelt zoals de subtitel al verraadt over de illustere Clone Wars. Tientallen jaren was deze oorlog bij miljoenen Star Wars-fans voer voor eindeloze inspiratie, tot George Lucas in 2002 met zijn interpretatie (Attack of the Clones) de fantasieën doorprikte. Toch bleven de Clone Wars ook na Revenge of the Sith op veel vlakken onontgonnen terrein. Uit de monden van criticasters (die gasten weer) viel te horen dat er te duchtig gesnoeid werd in het beschikbare bronmateriaal. Jaren gingen voorbij en het duurde even voor George Lucas plots wakker werd uit een droom, waarin bergen geld, meer dan hij ooit kon tellen op zijn kop belandden. “Verdomme, dat ik daar niet eerder aan gedacht heb, een animatieserie die ik over meerdere seizoenen kan uitspannen”. Dit was zijn kans om de criticasters lik op stuk te geven, en nog eens een aardig zakcentje mee te graaien.

http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/16027/147954.jpg

Met de voorgeschiedenis op zak maken we een Flash Forward naar de videogame die gebaseerd is op voorgenoemde animatieserie. Bij de start worden we op bekend terrein gedropt, de arena op Geonosis biedt meteen een veldslag van formaat. In dit eerste level, zal je honderden Droids een kopje kleiner maken terwijl je tracht enkele schepen klaar te maken voor een evacuatie. Vanaf nu bevindt je crew zich op een Jedi Cruiser, die als hub dienst doet. Een sterrenkaart geeft hier een overzicht van de beschikbare missies. Er zijn drie volgbare trajecten, afhankelijk van het gekozen tracé volgt men het spoor van de schurken: Dooku, Ventress en de chronisch verkouden Grievous. Per traject zijn er zes uitgebreide missies, waar je in totaal een vijftiental uur mee zoet zal zijn.

In de hoofdbrok van de missies, land je op een planeet waarbij je stapsgewijs vijandelijke basissen verovert. Op elke basis kan je gebouwen optrekken. Vooreerst zijn er slechts kanonnen beschikbaar, maar gaandeweg verover je meer basissen en wordt het mogelijk om barakken, schilden, voertuigen en nog wat bouwwerken te fabriceren. Uit de barakken verschijnen ontelbaar spawnende Clone Troopers en Droids die het al dan niet in voertuigen tegen mekaar opnemen. Deze opzet deed me wat denken aan het RTS-spel Rise and Fall dat –overigens terecht- hopeloos onder de radar doorging. In Rise and Fall kon je zo nu en dan in derde persoon met een hero-unit het onmachtige voetvolk uitdunnen. Kleine nuance, in The Clone Wars krijg je de permanente controle over een eenheid, die gelukkig niet almachtig blijkt en is het besturen van je troepen slechts gedeeltelijk mogelijk.

Tijdens elke missie kan je op zowat ieder moment de controle over een ander ventje nemen. Zo is het mogelijk om met specifieke Commanders hele regimenten Clone Troopers (CT’s) aan te voeren. Soms noodzakelijk want gouden en zilveren gebouwen kan je met een lightsaber niet vernielen. Gouden gebouwen vereisen een gezamenlijke vuurkracht van een regiment CT’s gedurende een aantal seconden, voor ze als een piñata uiteenspatten in individuele blokjes die als geldeenheid opgepikt kunnen worden. Zilveren gebouwen kun je dan weer enkel met bepaalde voertuigen of een regiment CT’s met rocket launchers de baas.

http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/16027/147959.jpg

The Clone Wars is zo’n game die je bij voorkeur met z’n tweeën speelt, split-screen is een mogelijkheid, online co-op vreemd genoeg niet. Toch wel een aderlating, want deze game is minder geschikt om op je eentje te spelen. Er wordt gebruik gemaakt van dynamische split-screen; wanneer je dichtbij mekaar staat, speel je in hetzelfde beeld, als je verder van mekaar weg gaat, deelt het scherm zich in tweeën. Daarnaast draait de splitsing van het scherm afhankelijk van de onderlinge posities, met als resultaat een bijwijlen desoriënterend effect.

Een tweede soort missie dat in elk traject eenmaal voorkomt, plaatst je in één van de vele luchtschepen. Het doel is om grote Sith-battleships tot ruimtestof te reduceren. Dit doe je door met je bescheiden vlieger op strategische punten te landen op de Sith-vliegers. Meestal haal je daar één of andere schakelaar over en vlieg je door naar het volgende punt. Deze missies zijn gameplay-gewijs weinig interessant en de missiedoeleinden zijn keer op keer zo onduidelijk/onbestaand dat het op de zenuwen gaat werken. Je vliegt maar wat rond, tot je toevallig op de juist plek komt. Deze missies getuigen van weinig inspiratie en zijn verplichte nummertjes, die je liefst zo snel mogelijk vergeet.

http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/16027/160499.jpg

De meest geslaagde missies spelen zich af op geïnfiltreerde vijandige schepen en planeten waar de traditionele missiestructuur gehanteerd wordt. Je volgt een vrij lineair parcours, doorspekt met simpele omgevingspuzzels, knokpartijen en levelbazen. Elke levelbaas dien je op een specifieke manier te bekampen, het gebruik van de Force is daarbij vaak een belangrijk hulpmiddel. In dit soort missies is er vrij veel variatie te vinden en valt er ook het meeste pret te beleven. Niet dat de gameplay zo vindingrijk is, het ligt in de lijn van wat de vorige Lego-games te bieden hadden. Het toont nog maar eens aan dat vernieuwing niet altijd gelijk staat aan verbetering. Schoenmaker blijf bij je leest, alleen begint het voor Traveller’s Tales stilaan een one-trick-pony te worden; waarbij ze steeds weer met dezelfde elementen komen, die overigens wel nog steeds leuke gameplay opleveren. Doch gewenning treedt op en een lichte vorm van Lego-moeheid begint stilaan op te treden. De Battlefield-achtige landgevechten zijn degelijk, maar vrij repetitief en worden net wat te vaak voorgeschoteld. Een succesvol vernieuwend elan geven aan het Lego-gebeuren lukt voorlopig niet.

De grootste charme van The Clone Wars en de andere Lego-games blijft de aanstekelijke humor. De typerende slapstick-humor is alom aanwezig tijdens de vele, korte tussenfilmpjes en ook tijdens de missies. Indien je niet bekend bent met de animatieserie, zal je hier en daar wat inside jokes missen, maar de humor is zo overvloedig aanwezig dat er zelfs bij de grootste zuurpruim wel eens een brede smile zal verschijnen. Van een verhaal is niet echt sprake, de tussenfilmpjes tonen wat episodische fragmenten uit de animatieserie en daar blijft het bij.

Qua verzamelwaar zit het meer dan goed, zo zijn er zijn meer dan honderd speelbare ventjes die je kan vrijspelen. Heel wat oude bekenden, maar ook meer dan twintig vrij identieke Clone Troopers en dus wat te veel van het goede. Wie is wie? Enkel trouwe kijkers van The Clone Wars episodes kunnen het onderscheid tussen de vele Commanders en Captains maken. Wel leuk dat personages onderling afwijkende vechtstijlen beheersen. Gaandeweg speel je ook een dertigtal voertuigen en luchtschepen vrij, al moet je alles nog eens apart aankopen met Lego-geld in je hub. Afhankelijk van je prestaties krijg je ook gouden blokjes die weer nieuwe kamers van je immense hub openen. Zo verkrijg je later ook de mogelijkheid om met een Starship, naar een slagschip van de separatisten te vliegen. Daar kan je nog/slechts twee missies spelen met The Dark Side.

http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/16027/160503.jpg

Alle missies zijn herspeelbaar in free to play waarbij je beschikking hebt over alle vrijgespeelde ventjes om eerder onbereikbare plaatsen te verkennen. Zo kan Jar Jar Binks hoge sprongen maken en kan Yoda door lage gangen kruipen. Vermeldenswaardig is nog een aparte modus waarbij je met de republikeinen of separatisten alle planeten nog eens kan overnemen. Deze gevechten zijn een kopie van de eerder besproken landgevechten waar je basis na basis overneemt. Interessanter is dat je deze veldslagen tot een tweekamp kan omvormen door het tegen een andere speler in split-screen op te nemen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Crew

Dat je geen vijfgangenmenu met sterke personages, boeiend verhaal en state-of-the-art-cutscènes moet verwachten, mag duidelijk wezen. De huidige generatie Lego-games valt beter te definiëren onder de noemer stevige boerenkost. Een goed gevuld bord met bloemkool in witte saus, gekookte patatten en een forse lap varkensvlees met vetrandjes is bij tijd en stond ook best te pruimen. De traditionele troeven: humor, eenvoudige puzzels en vlotte lightsaber-actie zijn wederom aanwezig. Maar meer dan dat is het niet. Voor mensen die reeds uitgekeken zijn op de formule is dit geen aanrader. Als je de voorgaande Lego-games echter geweldig vond, dan zal je met The Clone Wars ook pret beleven. Met andere woorden lekker budgetbakvoer voor een stevige portie split-screen vermaak.

7-

• Vermakelijk in split-screen
• Toffe humor
• Klassieke Star Wars-soundtrack

• Geen online co-op
• Doordeweekse gameplay
• Vervelende ruimtegevechten
• Sporadisch ontoereikende camera en besturing