De Avonturen van Kuifje: Het Geheim van de Eenhoorn

Recensie | -

Bij België denk je snel aan bier, pralines en Vlaamse frieten, maar misschien wel hun bekendste exportproduct is Kuifje, of Tintin zoals de stripheld internationaal bekend is. Ondanks zijn wat sullige voorkomen beleeft de jongen avonturen die niet onderdoen voor die van Indiana Jones of Nathan Drake. Als hij een oud perkament in een modelschip vindt, duikt hij zoals het een groot avonturier betaamt natuurlijk steeds dieper het konijnenhol in.

De Avonturen van Kuifje: Het Geheim van de Eenhoorn, zoals de game voluit heet (we noemen ‘m voor het gemak verder ‘Kuifje’), is natuurlijk een filmgame en als je de film hebt gezien, ken je het verhaal in grote lijnen. Op een rommelmarkt treft onze roodharige held een schaalmodel van het schip De Eenhoorn aan, maar hij blijkt niet de enige te zijn die interesse heeft in het stukje vakwerk. Het scheepje bevat namelijk een perkament, dat slechts de eerste aanwijzing in een grote speurtocht rond de wereld blijkt te zijn. Wat dat betreft is het verhaal een beetje inwisselbaar met de eerste de beste Uncharted of Tomb Raider, maar het is al snel duidelijk dat Kuifje die concurrentie volledig uit de weg gaat.

Kuifje is namelijk hoofdzakelijk een 2D-platformer, waarin je met Kuifje, Bobbie de hond of Kapitein Haddock springt, klimt of op de vuist gaat met vijanden. Ter afwisseling moet je hier en daar een klein puzzeltje oplossen, denk daarbij aan het vinden van een sleutel of het vast laten lopen van radarwielen zodat je veilig door een machine kunt kruipen. Toch is de game niet zo plat als de strips, want de levels bevatten diepte en zo nu en dan krijg je de mogelijkheid om in drie dimensies rond te wandelen door een 3D-level. In deze scènes ligt de nadruk meer op het verkennen van een level, dan op actie. Dat is maar goed ook, want in deze scènes kun je geen camera bedienen en dat is behoorlijk vervelend. De camera staat vaak dikwijls te dicht op het personage, waardoor je verdraaid weinig overzicht behoudt.

Ook zijn er gedeeltes waarin je een voertuig bestuurt of wordt achtervolgd. Hier treden deze cameraproblemen gelukkig niet op. Om het plaatje compleet te maken, zijn er ook nog kleine puzzeltjes die uit de doeken worden gedaan door middel van minigames. Hierin blader je bijvoorbeeld door een boek of draai je aan de masten van het modelschip De Eenhoorn. Deze minigames hebben weer meer weg van een point-and-click-game, waarin je de interactie met een object start door er met je cursor overheen te gaan.

Kuifje biedt door deze uiteenlopende gameplayelementen heel veel afwisseling. Het ene moment struin je (in 3D) nog met Bobbie de rommelmarkt af, om vervolgens (in 2D) door een landhuis te rennen en bad guys neer te meppen en nadat je met een modelschip hebt gespeeld scheur je door de woestijn op een motor, terwijl je een vrachtwagen achtervolgt. Elk level is weer even anders en op het probleem met de camera in de 3D-gedeelten na, is er eigenlijk weinig aan te merken op de gameplay. De besturing is degelijk, er zit voldoende vaart in de game en je gaat zelden dood.

Wacht, zelden dood zei je? Inderdaad, want Kuifje is (helaas?) wel extreem makkelijk. Vijanden gaan met een paar klappen naar de grond, maar delen zelf zelden uit en de puzzels zijn nooit breinkrakers. Dat is absoluut geen zonde als je je realiseert dat Kuifje zich richt op een jong publiek, maar de gemiddelde gamer zal wel héél eenvoudig door de game heen rennen.

Ook de graphics bewijzen dat Kuifje mikt op kinderen. Hoewel de film door de speciale capture-techniek een vrij realistische look heeft, neigt de grafische stijl van de game meer naar die van de strips. Vrolijke gezichtjes, grote neuzen, forse snorren, alles is erg cartoonesk. Ook wanneer je iemand in elkaar slaat, duikelt hij overdreven rond zijn eigen as om vervolgens compleet met sterretjes boven zijn hoofd gestrekt te gaan.

Behalve de verhaalmodus bevat Kuifje ook nog een co-op modus. Hierin bestuurt de ene speler Kuifje en de ander Kapitein Haddock. Nog meer platformlevels, maar nu met zijn tweeën. Heb je geen vrienden, dan kun je ze overigens ook in je eentje spelen. Heel veel nieuws onder de zon bieden deze levels niet, maar mocht je na het verhaal nog geen genoeg van Kuifje hebben, kun je hiermee even vooruit. Tot slot zijn er nog de uitdagingen, waardoor de afwisseling van de game weer in balans wordt gebracht. Dit zijn juist losse 3D-scènes, waarin je bijvoorbeeld met een vliegtuig of motor iemand moet achtervolgen en zo snel mogelijk moet verwoesten. Je kunt highscores opslaan, maar het ontbreken van online leaderboards toont wederom aan dat deze game eigenlijk mikt op een gezin waar een broertje en zusje samen op één console spelen.

Hoewel er aardig wat afwisseling valt te bespeuren in Kuifje en behalve de wel erg lage moeilijkheidsgraad er weinig aan schort, is toch duidelijk dat de game niet dezelfde productiewaarde heeft als de film. Dat blijkt gelukkig vooral uit kleine dingen, maar ze zijn er desalniettemin. Zo zijn de tussenfilmpjes erg vlekkerig, een duidelijk symptoom van slecht gecomprimeerde bestanden. De levels staan verder bol van de tussentijdse laadtijden, terwijl de game écht niet dusdanig superdupermooi is dat deze verantwoord worden. Tot slot zijn simpele dingen als de HUD en het menu gewoon heel erg karig vormgegeven. Dat is heel jammer, want Kuifje balanceert een beetje op het randje tussen ‘net voldoende’ en ‘prima game’. Had Ubisoft iets meer moeite in de game gestoken, dan was Kuifje voor de verandering eens een filmgame die dik voldoende scoorde. Nu schiet de game daar net iets tekort voor. Tegenover de imperfecties staat wel een verrassend goede Vlaamse voice-over, die de game net wat meer sjeu geeft dan de Engelse. Want je wil de befaamde quote ‘Duizend bommen en granaten!’ toch gewoon horen als je Kuifje speelt?

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Kuifje is geen briljante game, maar voor een filmgame schort er verrassend weinig aan. Het mag duidelijk zijn dat de game zich richt op een jong publiek, met cartooneske graphics en een hele lage moeilijkheidsgraad, maar je broertje of zusje zal niet worden afgescheept met een prutspel. Kuifje staat bol van de afwisseling en is eigenlijk nog best leuk om te spelen. Toch zie je in de kleine dingen dat Kuifje niet de hoge productiewaarde van de gelijknamige film heeft en al met al is Kuifje dus ‘leuk’, maar ook absoluut niet meer dan dat.

  • Veel afwisseling
  • Cartooneske graphics
  • Verrassend goede Vlaamse voice-over
  • Moeilijkheidsgraad erg laag
  • Camera van tijd tot tijd een ramp bij 3D-scènes
  • Vlekkerige tussenfilmpjes

Plaats een reactie


X
Lees meer over De Avonturen van Kuifje: Het Geheim van de Eenhoorn: