Kinect Sports: Season 2

Een dikke laag stof heeft zich genesteld op Kinect. Zoveel zelfs dat door het gewicht de lens van de Xbox-camera treurig naar beneden lijkt te kijken. In een jaar tijd heeft Kinect zich nog niet onmisbaar weten te maken en is het nog steeds vooral het domein van minigameverzamelingen. Het vervolg op de bestverkochte game voor Kinect gaat daar helaas weinig verandering in brengen.

Toch is dat in het geval van Kinect Sports: Season 2 niet echt iets om over te zitten mokken. Er zijn slechtere compilaties te vinden, al is het aanbod met zes verschillende sporten redelijk beperkt. In Season 2 speel je American football, golf, tennis, darts, honkbal en ski je heuvels af. Hoewel je in het merendeel van deze sporten in werkelijkheid een racket, bal of knuppel vasthoudt is dit met de Kinect-versies niet het geval. Jij bent tenslotte de controller.

Zo sta je dus met een denkbeeldige golfclub een balletje te slaan op een onnatuurlijk groene green en werp je onzichtbare pijltjes op het dartbord op de tv. Het werkt allemaal redelijk goed en het spel is ook niet te beroerd om je een handje te helpen wanneer je wel heel erg de fout in gaat. De camera weet ook met redelijke nauwkeurigheid je bewegingen om te zetten naar je avatar op het scherm met zo nu en dan bizarre gevolgen.

De makers lijken dit ook maar al te goed te realiseren en moedigen je na ieder verdiend punt aan om een soort overwinningsdans uit te voeren die direct vertaald wordt naar het scherm. Na ieder potje word je daarnaast getrakteerd op een serie actiefoto’s van jezelf terwijl je net op je wildst aan het zwiepen en zwaaien bent. De opzwepende popmuziek die overal in het spel terugkomt doet ieder dansmoment daarnaast ook veel goeds. Kinect Sports: Season 2 is net als zijn voorganger een vrolijke en flitsend aangeklede boel die het best tot zijn recht komt wanneer je met meerdere mensen speelt.

Het meeste plezier is, naast de dansmomenten, te halen uit golf en tennis. In deze twee sporten zit namelijk ook de meeste diepgang. Bij tennis maak je echt lobjes en smashes en hoef je je net zoals in Wii Sports niet druk te maken over waar je op het veld staat, dat doet het spel namelijk voor jou. Jij hoeft je alleen maar op de slagen te richten. In golf is daarnaast met gevarieerde banen en keuze uit verschillende clubs enige diepgang te vinden zonder dat de boel te ingewikkeld wordt.

Het tweede seizoen van Kinect Sports heeft net zoals zijn voorganger ook sporten die minder goed zijn uitgevoerd. Zo is American football, in al zijn complexiteit niet zo goed vertaald naar een minigame, waardoor veel onderdelen uit de sport niet uit de verf komen. Zo is overspelen naar je teamgenoten bijvoorbeeld niet mogelijk. Ook honkbal is een sport die in deze uitvoering te oppervlakkig is om tot zijn recht te komen. Weggeslagen ballen vangen is belachelijk makkelijk en je mag alleen maar rennen naar het eerste honk. Skiën is net te simpel en verveelt iets te snel en darts is tot slot wat onnauwkeurig. Dat komt vooral door de manier waarop je richt en gooit in deze minigame. Soms registreert de camera een poging tot gooien helemaal niet of wordt de cursor plotseling verplaatst wanneer je net op het punt staat te werpen. Navigatieproblemen in de menu’s zijn echter verleden tijd door de stemherkenning van Kinect (zie kader).

Het merendeel van de sporten mag dan niet verschrikkelijk diepgaand zijn, in een partysetting maken zulke dingen minder uit. Iedereen, dus ook je zus en je motorisch gestoorde vader, moet de game eigenlijk kunnen spelen. Bijna alle sporten hebben een challenge-variant die wat toegankelijker zijn en die bovendien werken met meerdere spelers. Zo sla je golfballen op een drijvend platform en dien je de vlakken die de meeste punten waard zijn te raken. Tennis is bijvoorbeeld ook met twee spelers tegelijk te spelen, al is er dan natuurlijk wel het gevaar dat je elkaar tijdens een intense rally een klap verkoopt.