Tales of Symphonia

Heb je twee jaar geleden een GameCube gekocht in de hoop er fantastische RPG’s op te kunnen spelen? Dan zou je je twee jaar lang lichtelijk genaaid gevoeld kunnen hebben. De goede RPG titels waren lange tijd immers op één hand te tellen. In slechts twee weken tijd is daar zowaar verandering in gekomen. Nintendo zorgde zelf voor het fantastische Paper Mario, EA bracht ons een langverwachte Lord of The Rings RPG, maar het wachten van de fans was vooral gericht op Namco’s Tales of Symphonia en Baten Kaitos. Die eerste ligt nu in de winkels. Nu gebeurt het helaas nog maar al te vaak dat het uiteindelijke product niet zo briljant blijkt als men vooraf wil doen geloven.

Je start in Tales of Symphonia als Lloyd Irving. Lloyd is een eigenwijze kwajongen, die het altijd voor elkaar krijgt om in de problemen te komen. Lloyds moeder werd vermoord door desians, de wrede bezetters van de spelwereld. Als hij hier achter komt, zweert hij wraak, en besluit hij zich aan te sluiten bij de kruistocht van zijn beste vriendin Colette, die als uitverkorene een lange en gevaarlijke tocht moet maken om de regeneratie van de wereld te voltooien. Samen met dit bonte gezelschap reis je door de prachtig vormgegeven spelwereld van Tales of Symphonia. Deze tocht voert je langs schilderachtige dorpjes, woestijnen en bossen maar ook over zeeën en bergen, en dat allemaal in een prachtige visuele stijl. We hebben deze generatie al een aantal spellen gezien die gebruik maakten van de cell shading techniek, overigens met wisselend succes. In dit spel is het werkelijk prachtig gedaan. De omgeving komt echt tot leven als een soort tekenfilm, en de karakters zijn zoals een Japanse RPG betaamt, aandoenlijk, en goed neergezet.

Een goede RPG staat of valt bij een goed verhaal en het vechtsysteem. Is één van beide niet goed, dan is dat funest voor het spel, en is deze al bijna niet meer te redden. Tales of Symphonia doet het op beide vlakken prima. Het spel maakt gebruik van het zogenaamde realtime strategie vechtsysteem. Je kunt je tegenstanders dus in een direct gevecht te lijf zonder eerst op je beurt te hoeven wachten. Dit vergroot het actie element, maar je moet nu wel steeds goed de fysieke gesteldheid van het gezelschap in de gaten houden. Gelukkig kan je jouw bondgenoten zo instellen dat zij ook powerups gebruiken als één van hen er slecht aan toe is. Je kunt zelfs meerdere controllers aansluiten en met vier man op avontuur gaan. Al hebben de overige drie spelers uitsluitend controle over de figuren in een gevecht. Als je de besturing van de overige groepsleden gewoon aan de computer overlaat, werkt dit prima. Naarmate het avontuur vordert, krijg je krachtiger wapens en de beschikking over speciale aanvallen. Het team zal zelfs zogenaamde gezamenlijke Unison aanvallen kunnen uitvoeren, door de speciale aanvallen van de groepsleden te combineren. Een kind kan de was doen, dankzij de prettige besturing in Tales of Symphonia.

Een avontuur kan nog zo mooi en meeslepend zijn, als het avontuur na een uurtje of tien al weer is afgelopen, blijf je toch een beetje met een leeg gevoel achter. De twee schijfjes die je in het doosje van het spel aantreft, verraden het eigenlijk al een beetje. Tales of Symphonia is een enorm avontuur geworden. Het hoofdavontuur beslaat een slordige zestig uur, en als je ook alle sidequests wilt halen, ben je zo’n tachtig(!) uur zoet. Nou staat een lange duur niet altijd garant voor een boeiend verhaal, maar Tales of Symphonia wordt nergens saai of langdradig, en dat is gezien de lange duur van het spel een erg knappe prestatie. Het verhaal van een groep avonturiers die de wereld moeten redden klinkt misschien heel erg cliché, de vele verassende plotwendingen zorgen ervoor dat het constant boeiend blijft.

In de vele gesprekken zit ook de nodige humor verwerkt, die het geheel ook nog van wat afwisseling voorziet. Waar ik ook nog even extra aandacht aan wil besteden, zijn de gesproken dialogen in het spel. Vaak worden stemmen in dit soort spellen door derderangs acteurs zonder enige inleving ingesproken, maar in dit geval dragen ze bij aan de geweldige ervaring die je beleeft als je Tales of Symphonia speelt.