Sid Meier\'s Pirates!

Na de bèta versie van Sid Meier's Pirates! mocht ik eindelijk aan de slag met de volledige versie. Gelukkig hebben de mannen (en vrouwen?) bij Firaxis Games de stijgende lijn door weten te zetten. Sid Meier's Pirates! is een prima piratenspel geworden met veel verschillende onderdelen in het spel, maar is het spel ook echt perfect of zijn er nog nadelen aan het spel?

In Sid Meier’s Pirates! speel je een piraat die zijn familie is kwijtgeraakt. Je komt terecht op een schip maar er breekt een muiterij uit en jij bent opeens de kapitein van het schip. In het spel zijn vier soorten kolonisten, waaronder de Nederlanders. De verschillende kolonisten hebben diverse relaties met elkaar. Zo willen de Nederlanders niets te maken hebben met de Spanjaarden en vallen de Engelsen en de Fransen elkaar niet aan vanwege een contract.

Elk schip dat jij aanvalt heeft invloed op de contacten met de diverse landen. Wil je de Nederlanders te vriend houden? Dan zul je de Spaanse schepen moeten aanvallen. De gevechten met de schepen zijn een van de leukste onderdelen van het spel. Je hebt drie verschillende kogels: een standaard kogel die zowel het schip als de bemanning raakt, een kettingschot die vooral masten en het schip kunnen aantasten, en als laatste is er nog een kogelsoort die de bemanning van het schip kan uitdunnen. Je zet je schip in positie en knalt je kogels weg. Het principe is erg eenvoudig maar het is erg leuk om een schip te laten zinken.

Naast het zinken van een schip kun je het schip ook stelen van de huidige kapitein maar dat gaat vaak niet zonder een duel. Het zwaard vechten is vrij simpel uitgevoerd met drie verschillende aanvallen en drie verdedigingstechnieken om de drie aanvallen tegen te houden. Het is een kwestie van het juiste knopje indrukken op het juiste moment. Het zwaard vechten voelt daardoor wat simpel aan. Enkele andere onderdelen in het spel zijn ontsnappen uit gevangenissen, schatten vinden, piraten verslaan, steden aanvallen en plunderen, een vriendin versieren en noem het maar op. De onderdelen zijn allemaal verschillend waardoor het lijkt alsof je allemaal kleine spelletjes speelt die allemaal weer anders aanvoelen.

De grafische kant van het spel is goed. Het spel heeft zijn eigen stijl en ziet er goed verzorgd uit. Soms mis ik helaas wel wat meer detail zoals bij de scheepsgevechten. Elke kogelinslag ziet er hetzelfde uit (op de rondvliegende bemanning na) en er is een vast patroon hoe een schip uit elkaar moet vallen. De filmpjes zijn sfeervol en laten je duidelijk het verhaal vertellen of een gebeurtenis zien. Het geluid vond ik persoonlijk net iets indrukwekkender dan de grafische kant. De effecten van vooral de bemanning zijn erg leuk. Zingen ze een leuk lied met z’n allen, dan ben je een goede kapitein en zijn ze tevreden. Is er geen eten aan boord en beleven ze vrij weinig, dan zullen ze aangeven dat ze de buit willen verdelen. Negeer je hun bevel, dan zullen ze gaan muiten en stelen ze een schip om te ontsnappen.

Helaas moet ik toegeven dat het spel ook enkele zwakke punten heeft. Net als bij The Legend of Zelda: The Wind Waker is het varen vrij vervelend. De spelomgeving is vrij groot en de wind is ook aanwezig. Aangezien ze in die tijd nog geen motorbootjes hadden moet je dus met de wind meevaren. Zeil je tegen de wind in dan duurt het tientallen minuten voordat je ook maar ergens in de buurt komt. Op de hogere moeilijkheidsgraden is het zelfs onmogelijk om tegen de wind in te varen. Daarmee kom ik op een ander kritiekpunt, de moeilijkheidsgraad. Ik had het spel al in de bèta mogen spelen en daar was het eerste niveau alleen speelbaar. Helaas val je soms precies tussen twee moeilijkheidsgraden in waardoor het spel of te makkelijk of te moeilijk wordt.