Brothers in Arms: Road to Hill 30

Mijn opa heeft in de Tweede Wereldoorlog meegevochten tegen de Duitsers. Hij was bij de inval van Nazi Duitsland naar Engeland gevlucht, om daar in het leger te treden. Helaas hield mijn opa er niet van om over zijn ervaringen te vertellen, dus veel weet ik er niet vanaf. Ik had graag willen vertellen dat hij een held was en wat hij allemaal voor het vaderland heeft gedaan. Maar dat gaat helaas niet door. Gelukkig zijn er genoeg films en spellen die over de Tweede Wereldoorlog gaan en mij een mooi beeld geven over de helden die er vochten. En stiekem fantaseer ik dat mijn opa die held is. Zo ook met Brothers in Arms waarin mijn opa de rol van Matt Baker vertolkt.

Matt is een echte doorsnee oorlogsheld. Hij praat niet veel, voert de bevelen van zijn superieuren uit en sleept zijn maten door de oorlog heen. Dat laatste moet je overigens met een korrel zout nemen, want in Brothers in Arms: Road to Hill 30 speel je in een hecht team. Jouw medesoldaten zijn het kloppend hart, waarbij Matt het stromende bloed vormt. Jij geeft ze opdrachten, die zij vervolgens uit voeren. Zo is het mogelijk om de vijand onder vuur te nemen, ze te bestormen en om de teams naar bepaalde locaties te sturen. Over het algemeen is het het meest effectief als je één team de vijand onder vuur laat nemen, zodat zij geen kant op kunnen. Vervolgens probeer jijzelf naar een plek te gaan waar je de vijand goed kunt raken om zo het karwei af te maken. Hiermee verschilt het spel ten opzichte van alle andere first person shooters die op de markt aanwezig zijn. De speler is geen one-man army en moet nauw met zijn medesoldaten samenwerken.

Wat mij wel stoorde is dat de mogelijkheden om de vijand te flanken (de vijand van de zijkant of de achterkant aanvallen) erg beperkt zijn. Het komt te vaak voor dat er geen of slechts één mogelijkheid is om te flanken, wat erg jammer is. Als het namelijk niet kan, dan ben je veroordeeld tot een lang vuurgevecht. De speler zal dan namelijk het gehele vijandige team moeten uitschakelen, omdat hij van zijn medesoldaten niet veel hoeft te verwachten. Nee, de computergestuurde soldaten zijn er alleen om de vijand onder druk te zetten en ze zullen heel soms een dodelijke gelukstreffer af vuren.

Een ander punt van irritatie was dat het spel erg lineair is. Er is telkens maar één weg van begin naar eindpunt, die soms over een breed veld en soms door een smal steegje loopt. Jammer, want zodoende is het eigenlijk niet echt leuk om een level nog een keer te spelen. Je zult dan namelijk niks nieuws tegen komen. En het opnieuw spelen van een level moet wel gedaan worden als je alle extra dingen, zoals foto’s en filmpjes, in het spel wilt vrijspelen. Daarnaast stoorde ik me aan de grote hoeveelheid hekjes, muurtjes en struikgewassen. Deze komen tot aan de middel van Matt Baker, maar er over heen springen lukt niet. Nee, meneer Baker moet eerst helemaal omlopen om vervolgens verder te gaan met zijn missies.

Ondanks deze slordigheden hebben we wel met een uitstekend spel te maken. De manier waarop het spel wordt gespeeld is zeer vermakelijk en hetzelfde kan gezegd worden in de variatie van de levels. De ene keer zit je boven op een kerk Nazi's neer te knallen, de missie daarop word je bestormd en moet Matt op zoek gaan naar geallieerd tankbataljon. Deze variatie wordt bovendien met een heerlijk sfeersausje overspoeld, waardoor de speler echt in het spel wordt getrokken.

En als je dan eenmaal het spel hebt uitgespeeld, dan kun je nog altijd in de multiplayer modus losgaan. Deze modus, die wij via Xbox Live hebben getest, kan met vier man tegelijk worden gespeeld. Twee nemen de rol aan van de geallieerden en twee gaan voor de Nazi’s. Per persoon heb je twee soldaten onder je, die net als in de campagne modus door simpele instructies bestuurt kunnen worden. Vervolgens moeten beide teams een bepaalde opdracht vervullen. Zo speelde ik een missie waarbij de Amerikanen documenten moesten vervoeren en was het aan de Duitsers om dit te verhinderen. Leuk, maar eigenlijk is het niet meer dan een leuk extraatje, waardoor je je er niet al te lang mee zult vermaken.