Pokémon Dash

Recensie | -

Zodra je het titelscherm van Pokémon Dash opent, komt er meteen al een Pikachu aangerend: de Pokémon die hoofdrolspeler Ash in de televisieserie altijd bij zich heeft. Je kunt Pikachu in dit titelscherm laten bewegen door hem met de stylus aan te raken. Zo kun je bijvoorbeeld zijn wang uitrekken of zijn armen bewegen: en dat is best wel vermakelijk. In datzelfde titelscherm kun je kiezen uit twee spelmodi: singleplayer en multiplayer.

Voordat we deze spelmodi doorlopen zal ik eerst even een uitleg geven over wat Pokémon Dash precies is. Pokémon Dash is een racespel in het Pokémon-universum. De bedoeling is zo snel mogelijk met een Pokémon alle punten (checkpoints) in de spelomgeving langs te gaan. Hoe je dit doet mag je zelf weten: te voet, over het water, of, hangend aan een ballon, door de lucht, het kan allemaal. Dit bestuur je allemaal op één manier: zo snel mogelijk met je stylus in de richting wrijven waar je naartoe wilt. Hoewel het allemaal wel goed werkt, wordt het op den duur erg saai.

Het terrein in je spelomgeving waarin je je bevindt heeft invloed op je bewegingen. Zo loop je langzamer op een zandvlakte dan op een stenen pad. Dit kun je veranderen door een ‘Speed Up’ op te pakken. Zo is er bijvoorbeeld een ‘Sand Speed Up’ die je in staat stelt net zo snel over zand te lopen als dat je over een stenen pad loopt. Zo is er voor elk soort terrein een dergelijke ‘Speed Up’. Op het bovenste scherm van de DS wordt een map van de spelomgeving weergegeven en hier kun je ook zien op welke plaats je staat. Toch betrap jezelf er al gauw op eigenlijk niet of nauwelijks naar het bovenste scherm te kijken.

Zodra je begint met de singleplayer, moet je eerst verplicht een aantal trainingswedstrijden afronden zodat je weet hoe je het spel moet spelen. Nadat je deze training hebt voltooid, kun je kiezen uit de spelmodus ‘Regular Grand Prix’. Hierin kun je kiezen uit een ‘Cup’. Zo heb je de ‘Green Cup’ waarin je voornamelijk racet in weilanden, maar ook de ‘White Cup’ waarin je meestal op gladde ijsvlaktes moet racen. In iedere cup moet je een vijftal parkoersen afronden tegen computergestuurde Pokémon. Als je een ‘Cup’ wint, ontgrendel je een nieuwe ‘Cup’ of een extra speloptie, zoals een tweede (moeilijkere) ‘Grand Prix’.

Zodra je de Regular Grand Prix hebt uitgespeeld, komt de speloptie ‘Special’ vrij. Daarmee is het mogelijk om je Pokémon uit Pokémon Ruby/Sapphire en Pokémon Fire Red/Leaf Green op de Game Boy Advance over te zetten naar Pokémon Dash. Dit doe je door je Game Boy Advance Pokémon-spel in de Game Boy Advance-ingang van de DS te steken. Daarna wordt er een automatisch parcours aangemaakt in de vorm van je Pokémon. Dit parcours kun je echter alleen in je ééntje spelen en dat wordt al snel saai. Eigenlijk voelt deze modus helemaal niet zo speciaal aan als dat de naam ervan doet vermoeden. De multiplayer stelt ook niet veel voor. Je kunt hier tot en met zes personen aan een race deelnemen. Vermakelijker dan de singleplayer is het echter wel, voornamelijk omdat het fijn is om stukken van het parcours af te snijden, waar je tegenstander bij is.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Lauran Beers

Visueel gezien ziet het spel er niet echt geweldig uit. De Pokémon worden niet driedimensionaal vormgegeven en dat is jammer, want we hebben wel de indruk dat het veel beter kan. Uiteindelijk draait het toch om de speelbaarheid, en die is ‘matig’ te noemen. De besturing werkt wel lekker, maar wordt na twee minuten al vervelend doordat je constant bezig bent met ‘wrijven’. Verder is het spel uitdagend, maar niet motiverend genoeg om uit te spelen. Na een half uur heb je het wel gezien. Ik moet dan ook eerlijk opbiechten dat ik me meer met de bewegende Pickachu in het titelscherm heb vermaakt, dan met het het spel zelf, en dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn.

4
  • Het titelscherm
  • Vermakelijke multiplayer
  • Redelijk pittig
  • Het spel opzich is saai
  • Vreemde besturing

Plaats een reactie


X
Lees meer over Pokémon Dash: