7 Sins

Wie kent ze niet, de zeven zonden? Ira (woede), Gula (vraatzucht), Luxuria (wellust), Invidia (jaloezie), Acedia (luiheid), Superbia (hovaardij) en Avartia (gierigheid). Deze zeven zonden uit de Bijbel staan centraal in 7 Sins, een spel dat je het beste kunt vergelijken met het welbekende The Sims met een vleugje Leisure Suit Larry. Alleen ben jij hier een persoon die zich moet opwerken naar het wereldje van de beroemdheden. Hoe verder je komt, hoe meer macht je krijgt. Je uiteindelijke doel is om (één van) de machtigste perso(o)n(en) te worden van Apple City. Maar voordat dit zover is moet je onderaan de trap beginnen. Je eerste contact met het wereldje van de adel is door te werken in een chique winkel. Je doel hier is om zoveel mogelijk parfum, juwelen, schoenen, kleren en lingerie te verkopen. Natuurlijk kun je het ook totaal anders aanpakken. Zo kun je een goede band creëren met je klanten, bijvoorbeeld door hen in de paskamer ‘beter te leren kennen’. Vervolgens kun je dan geld van hen lenen zodat je niks hoeft te verkopen. Als je aan een bepaald bedrag voldoet ben je klaar voor het echte werk.

7 Sins speelt zich af in het bruisende Apple City. In deze stad gaan rijkdom, macht en beroemdheid hand in hand met hebberigheid en corruptie. De ultieme stad dus voor jou om de macht te grijpen. Ambitie is alles in 7 Sins, maar je moet ook slim zijn om de top te bereiken en bij de echte beroemdheden te horen. Het spel zelf laat zich heel makkelijk besturen. Door middel van een korte tutorial leer je de basisbeginsels van het spel. In de missies zelf gaat het meer om slim spelen. Zo kom je door een paar simpele vragen te stellen aan een persoon al snel achter haar interesses. Hier kun je later dan dieper op in gaan zodat het makkelijker voor jou wordt om deze naar je hand te werken. Hoe beter je contact is met een persoon, hoe beter je ze kunt misbruiken.

Het spel ziet er best redelijk uit. Ook de graphics kun je het beste vergelijken met die van The Sims. De personages bewegen vloeiend en er zijn weinig visuele foutjes te ontdekken. Helaas is het mij al vaak voor gekomen dat het spel vastloopt. Ik weet niet precies hoe het komt, maar het lijkt erop alsof er een grote kans is dat er iets mis gaat bij het laden van een missie. Nu gaat het laden al niet erg snel, op een vastloper zit je al helemaal niet te wachten. Verder maakt de PlayStation 2 ook nog een heel raar geluid bij het lezen van het schijfje. Laten we hopen dat dit er allemaal bij hoort, op het vastlopen na dan.

Tijdens het spelen van het spel moet je rekening houden met je geilheid-, frustratie- en stress-meter. Wanneer deze balkjes vol raken zul je flippen en moet je opnieuw met de missie beginnen. Ook kun je slechts een aantal zonden achter elkaar plegen. Om daarna weer zonden te plegen moet je eerst een goede daad verrichten. Een grappige toevoeging aan 7 Sins zijn de minigames. Er zitten een hele hoop van dit soort spelletjes in 7 Sins. Om bijvoorbeeld je frustratie kwijt te raken kun je op de insecten die op een plant zitten pissen. Om je geilheid kwijt te raken, kun je een collega (met rokje) iets hoogs laten pakken, zodat jij even kunt gluren. Zelfs ‘de daad’ gaat gepaard met een minigame.

Het draait eigenlijk in 7 Sins alleen maar om één ding en dat is seks. Het lijkt wel alsof de opdrachten en de andere dingen erom heen er niet toe doen. Het spel is gewoon té oversekst. Het idee mag dan misschien wel grappig zijn, maar de ontwikkelaars hebben duidelijk alleen maar aandacht voor seks. De gesprekken die je kunt voeren met andere mensen leiden daar ook allemaal op uit. Je moet ook in bepaalde missies mensen mee naar huis nemen om ‘het’ daar voor een camera met je te laten doen. Eigenlijk heb je in 7 Sins niet veel vrijheid, want de meeste keuzes die je maakt zijn vooraf al door het spel zelf bepaald.