Conflict: Global Storm

Pivotal Games en SCi Entertainment zullen het er wel moeilijk mee hebben. Werkelijk iedereen die ik de afgelopen week heb gesproken over Conflict: Global Storm, wijst naar het Vietnam-deel dat zo ontzettend slecht was. Ongelooflijk eigenlijk dat mensen slechte spellen onthouden, maar dat was in deze zaak ook best wel logisch. Met Global Storm heeft Pivotal de meeste fouten uit het spel kunnen krijgen. Het probleem is alleen dat ze waarschijnlijk zoveel tijd aan die fouten hebben moeten besteden, dat het spel zelf toch net iets te kort schiet.

Conflict: Global Storm is een third person tactical shooter waarin je best vrij bent om keuzes te maken. Verwacht geen Full Spectrum Warrior, maar meer een Rainbow Six. Je vormt een team van vier, behorend bij een antiterreurorganisatie. Onderweg voer je allerlei missies uit, bestuur je voertuigen en schiet je natuurlijk veel vijanden dood. Je kunt dit voornamelijk in je eentje doen als je steeds wisselt van teamlid, maar je kunt er ook voor kiezen nauw samen te werken met je medespelers. Eén van die medespelers kan een echt mens zijn, er is namelijk een coöperatieve spelmodus aanwezig die erg goed werkt.

Aan de ene kant is het een goed teken dat Conlifct je zo vrij laat in je speelstijl. Jelle riep vanmiddag nog naar me dat ik het spel totaal verkeerde speelde, ik leek zogenaamd Rambo wel. Maar toch werkt dit goed, mits je mate weet te houden en blijft nadenken. Het is dus mogelijk lekker af te wisselen tussen realisme en arcade en dat bevalt goed. Helaas brengt het ook een probleem met zich mee; doordat de gameplay zo vrij is, krijg je het idee dat Conflict nooit echt ergens heel goed in is. Het is geen ultrarealistische game, en ook geen snelle arcade game. Zo valt het dus tussen wal en schip.

In tegenstelling tot eerdere delen speelt Global Storm zich in allerlei diverse gebieden af, verschillend van verlaten fabriekshallen tot drukke bossen (of was het andersom?). Elke omgeving ziet er redelijk tot goed uit. Ik merkte wel dat ik zowel op de PC als op de PlayStation 2 met de lichtinstellingen moest werken, anders was het allemaal veel te donker. Uiteraard zijn de graphics niet zo goed als de toptitels, de animaties ogen hier en daar houterig en de lichteffecten zijn niet bepaald realistisch, al zien ze er wel leuk uit. Doordat ik me ook wel redelijk met de missies vermaakt heb en de moeilijkheidsgraad dik in orde was, lijkt Conflict af te stevenen op een hoog cijfer.

Het probleem is echter dat ik niets extra’s aan Conflict: Global Storm kan ontdekken. Ook al zien veel omgevingen er redelijk goed uit, ik krijg nooit het gevoel dat ik in het spel gezogen wordt. De sfeer dringt eigenlijk nooit je hersenpan in. Terwijl dát nou juist zo belangrijk is in een dergelijk spel. Ik wil zweethanden als ik om het hoekje moet kijken, een volle onderbroek als een vijand me plotseling van achter aanvalt. Dat zal in Conflict vast wel gebeuren, maar het hele filmische blijft weg. Geen pakkende soundtrack, geen graphics om over naar huis te schrijven en eigenlijk ook geen missies die ik na het uitspelen nogmaals wil proberen.