Beat Down: Fists of Vengeance

Vechtspellen zijn eigenlijk nooit mijn ding geweest. Misschien gaf ik ze niet genoeg aandacht of whatever. Mijn laatste spel in dit genre was Tekken op de PSone. Ik vond er eigenlijk niets aan: een beetje op knopjes duwen en voor mij was dat het. Nu waag ik me terug aan een soortgelijk spel, maar deze komt heel anders uit de hoek dan ik verwacht had.

Beat Down: Fists of Vengeance is niet alleen een vechtspel maar ook een soort RPG. De mix werkt uitstekend, maar daarover later meer. Je begint het spel met het kiezen van vijf hoofdpersonages. Zo heb je keuze uit een zekere JasonG, Raven, Lola, Gina en Aaron, de leider van de vijf. Ik koos voor het poeslieve latina-type Lola, die na mijn keuze duidelijk niet zo poeslief schijnt te zijn. Na je keuze begint het eigenlijke verhaal.

Je moet naar een hangar om drugs te stelen, maar bij het aankomen in de hangar is iedereen al dood en blijkt het dat je in een val gelopen bent. Je kunt ontsnappen, maar niet voor lang. Je komt aan in Las Sombras bij een tankstation en hier neem jij controle over jouw personage. Wat mij meteen opviel was dat je personage zich alles behalve realistisch voortbeweegt, maar ook de camera liet zich behoorlijk lastig bedienen. Even wat functies testen en op die manier begon ik tegen een vreemde man te praten.

Zie ik dat nu goed? De gesprekken hoor je niet maar zie je in een klein tekstkadertje dat het best te vergelijken valt met die uit Game Boy-spellen als Zelda of Pokémon. Na het gesprek begon ik plots te vechten met die gozer. En dit vechten is eigenlijk in het begin zeer amusant maar gaat na enkele gevechten toch snel vervelen. Het is bovendien véél te makkelijk plus vreselijk irritant om twintig keer tijdens een gevecht gepauzeerd te worden met tips en hints die je geen bal kunnen schelen. Bij het tankstation is niemand meer te bespeuren en ik loop rustig langs de weg. Na nog geen twintig meter de straat te hebben gevolgd kom ik aan een eerste laadtijd, die vreselijk lang duurt. In een andere straat ga ik een soort club binnen. Hier spreek ik wat mensen aan en kom te weten dat ik een eigen team moet oprichten. Na een paar leden geworven te hebben, merk ik dat ik steeds meer en meer ervaringspunten vergaar. Na de grens van honderd te hebben bereikt krijg je drie punten die je over drie vaardigheden kunt verdelen. Hier begint het RPG-gedeelte.