Age of Empires III

De afgelopen week kon je op InsideGamer lezen over Age of Empires III. Je hebt inmiddels natuurlijk alles over de Home City, de volkeren en de Age of Empires serie gelezen. Voor die feitelijk informatie verwijs ik je dan ook naar de eerder verschenen artikelen in deze themaweek. Vandaag zal blijken of Age of Empires III een waardig nieuw deel in de serie. Ik haalde mijn opblaasboot van zolder en zette koers naar de nieuwe wereld...

Zoals we het kennen in Age of Empires biedt de singleplayer-modus drie globale opties: een campagne, skirmish potjes en scenario’s. Voor die laatste twee kunnen eigengemaakte creaties gebruikt worden, wat de singleplayer best interessanter maakt, maar laten we eerlijk zijn: het gaat om de campagne. Dat gedeelte is in Age of Empires III anders dan in vorige delen. Voorheen moest je altijd aan de slag met figuren en verhalen uit de historie. Echt gebeurd dus. Dat is veranderd; in deel drie neem je controle over Morgan Black, een ridder van St. John.

Nadat in eerste instantie de Ottomanen bevochten zijn, zeil je de atlantische oceaan over, op weg naar de nieuwe wereld, om de mysterieuze ‘Cyrcle’ ervan te weerhouden controle over een fontein die eeuwige jeugd geeft. Nadat je daarin bent geslaagd, en je een onverwachte vijand hebt verslagen, is dat verhaal afgelopen. Het spel gaat verder met Jonathan Black, de kleinzoon van de legendarische Morgan Black: Act II is begonnen. Daarna ga je verder met Amelia, de kleindochter van John. Zo is de campagne, in totaal 24 missies, verdeeld in drie ‘Acts’, die elk een ander verhaal vertellen.

De campagne is niet overdreven moeilijk. Voor de meeste missies krijg je de mogelijkheid een eigen nederzetting op te bouwen, dus dan kun je naar eigen inzicht een leger opbouwen. Daarmee veeg je ook op de hoogste moeilijkheidsgraad tegenstanders vrij aardig weg. Dat wil overigens niet zeggen dat de computergestuurde tegenstanders slecht zijn. Zowel in de campagne als in de andere spelmodi zullen ze vaak slim en goed gegroepeerd aanvallen: geen domme zelfmoordaanvallen meer dus.

Ook online is Age of Empires III dik in orde. Je komt (via het spel) snel op de speciale matchmaking engine van Ensemble Studios. Zo kun je snel het juiste spel vinden, zodat je zonder tijd te verspillen kunt beginnen aan een spel dat je leuk vindt. Net als in vorige delen van Age of Empires is dit eigenlijk de modus waarin enig strategisch niveau nodig is; op internet zijn de eerste strategieën over hoe zo effectief mogelijk een leger op te bouwen al weer te vinden.

Kortom, het pakket dat Age of Empires III biedt is dik in orde, net als dat bij de vorige spellen het geval was. ‘Net als bij de vorige spellen,’ dat is eigenlijk de zin die in het hele spel weerklinkt. De oplettende gamer heeft weliswaar plezier aan Age of Empires III, want de formule werkt nog steeds even goed, maar het is feitelijk gezien Age of Empires II in een ander jasje. Want wat is er nou concreet veranderd? Natuurlijk, andere tijden betekent andere units, andere technologieën, maar het principe is hetzelfde; je bouwt wat standaardgebouwtjes, je zorgt dat je veel resources hebt en uiteindelijk maak je een leger dat zo sterk is dat je elke tegenstander effectief wegvaagt.

Hetzelfde dus. Dan rijst de vraag: is dat erg? Is het een probleem dat dit deel niet zoveel verschilt van het vorige deel? Dat zal ieder voor zich moeten bepalen, maar persoonlijk zeg ik van niet. Het gat tussen beide spellen is alweer vier jaar. Voor veel mensen is het dan ook lang geleden dat ze Age of Empires hebben gespeeld. Dan is Age of Empires III een lekkere pick up & play-titel, die er ook nog eens schitterend uitziet. En bovendien meeslepend is. Een juichend leger wanneer er een gevecht gewonnen is, bulderende kanonnen wanneer jouw galjoenen een vijandelijk schip onder vuur nemen: dat soort dingen zijn in deel drie goed op orde en zorgen voor een aantrekkelijke spelervaring.