BlazBlue: Continuum Shift II

Een nieuw deel in de BlazBlue-serie, velen kunnen er niet op wachten. Natuurlijk om weer spijkers met koppen te slaan, maar toch ook om te ervaren hoe het diepe verhaal dat de serie kenmerkt verder gaat. Inderdaad, de serie staat erom bekend een verhaal te vertellen dat op gelijke hoogte staat met menig animé-serie, niet in de laatste plaats door zijn complexiteit.

Tot op heden heeft de stijlvolle 2D brawler zich niet gemeld op een platform van Nintendo en daar zit meteen een knelpunt. Het verhaal dat de afgelopen games is verteld, gaat gewoon verder en dat betekent dat 3DS-bezitters ook nog de vorige games op andere platformen zouden moeten hebben gespeeld, willen ze iets snappen van het verhaal. Een onwaarschijnlijk scenario, waardoor het verhaal kan aanvoelen alsof je de eerste vijftig afleveringen van een serie hebt gemist, waardoor het verdere verloop lastig is te volgen.

Dat betekent echter niet dat Continuum Shift II niets is voor nieuwkomers. Daarvoor is het spelen met excentrieke lui waarmee je iemand naar de gallemiezen slaat, te leuk. Iedereen heeft zijn eigen stijl en set aanvallen en beschikt tevens over een eigen verhaal dat zich afspeelt in animé vormgegeven scènes met zowel Engelse als Japanse stemmen. De cast is zwaar gebaseerd op invloeden uit de Japanse cultuur en elk personage heeft een eigen kenmerlijk uiterlijk. Zo is er de robotninja Hakumen, de gigantische ijzeren man Tager en het spookachtige wezen Arakune.

De basis van Continuum Shift II is bovendien simpel gehouden: je maakt gebruik van de X-,Y-,B- en A-knoppen waarmee je light, medium, strong en drive-aanvallen uitvoert. De L- en R-knoppen worden gebruikt voor combinaties van de vier eerder genoemde knoppen, waardoor het uitvoeren van een worpaanval niet langer zorgt voor een ontwrichte duim. De drive-aanval is een speciale aanval die voor elk personage specifiek is. Doordat een drive-aanval zo simpel te doen is, lukt het nieuwkomers al snel om spektakel op het scherm te toveren. Flinke schade zal het nog niet doen, daarvoor moet je aan de slag door deze met de basisaanvallen te combineren. Het vergt oefening, maar lukt het je om jouw bedachte combinatie uit te voeren, dan waan je jezelf al snel in de zevende hemel. Combineren is een lust in Continuum Shift II en voelt met elk personage anders aan.

Voor de vechtveteraan biedt BlazBlue drie extra ‘schaakstukken’. Beginnend met de welbekende superaanval-balk. Deze vult zich gedurende het gevecht door zowel het uitdelen van klappen als het ontvangen daarvan. Eenmaal goed gevuld is het mogelijk om sterke Distortion Drive-aanvallen te gebruiken of, als de balk volledig gevuld is, een instant-kill Astral Heat-aanval. Gecombineerd met het blokkeren van aanvallen en luchtaanvallen heeft de doorgewinterde vechtmaniak meer dan genoeg opties om een gevecht winnend af te sluiten. Dit maakt de gevechten niet alleen erg leuk om te spelen, maar voorziet het tevens van een tactisch laagje.

Met een totaal van achttien personages is het een hels karwij om elke stijl de jouwe te maken. Mocht je dit toch willen proberen, zijn er uitgebreide tutorial- training- en challengemodi aanwezig die je alle tips en tricks laten zien en van elk scharminkel een ware BlazBlue-vechter maakt. Er is zelfs te allen tijde een command list zichtbaar op het onderste scherm van de Nintendo 3DS. 

Een arcade-, versus-, score attack-, en verhaalmodus klinken als bekende elementen voor iedereen die zijn klassiekers kent. In elk van deze modi verdien je ervaringspunten waardoor het gekozen personage alsmaar sterker wordt. Dit versterkte personage is vervolgens te gebruiken in de nieuwe Abyss-modus. Hierin vecht je tegen golven van vijanden en heb je maar één levensbalk. Deze herstelt zich pas om en nabij de drie vechters, waardoor je niet bezig bent met één gevecht maar ook verder kijkt naar het volgende. Je spaart superaanvallen op en probeert afwisselend verdedigend en aanvallend te spelen. Het is een prima toevoeging waardoor je weer nieuwe speelstijlen ontwikkelt. Jammer is wel dat je alle opgebouwde vechtvaardigheden niet kan meten met die van andere spelers via een online modus; wel is het mogelijk om via de lokale multiplayer tot moes kan slaan.

In alle vechthectiek zou je haast vergeten dat dit alles nog eens overgoten met een 3D-sausje. Want juist hierdoor blijven de gevechten overzichtelijk. Je krijgt een levendige meerlagige levels waardoor personages loskomen van  de achtergrond en ten volste kunnen schitteren tijdens knallende gevechten.