The Movies

“Ik heb hier een spel liggen dat jij zeker wilt hebben,” zei Kris onlangs op de redactie tegen me. Hoewel ik in eerste instantie niet helemaal begreep op welk spel hij doelde (we worden immers doodgegooid met goede titels tegenwoordig) ging mijn hoop stiekem uit naar Peter Molyneux’ langverwachte titel The Movies. Eenmaal geïnstalleerd begon ik direct met de fantastische filmideeën die ik de loop der jaren ergens in de grijze massa in mijn hoofd heb weggestopt...

...en ik kwam van een koude kermis thuis. Ik ben namelijk gewend om games in te stappen zonder de handleiding te lezen, ook omdat we die bij review codes lang niet altijd beschikbaar hebben. Dat ik een handleiding bijgesloten kreeg, had me achteraf misschien op ideeën moeten brengen, maar goed: The Movies is dus geen pick up & play-titel. Je zult echt even de tijd moeten nemen om de tutorials te bekijken en even door te nemen welk knopje waarvoor staat.

Voordat ik dat echter had gedaan, was ik begonnen met een Sandbox-spelletje. Daarin krijg je lekker veel geld en hoef je niet helemaal in de 'roaring twenties' te beginnen, zodat je meteen aan de slag kunt met waar het om gaat: het maken van vette films! Hoe dat moest vogelde ik wel uit, maar het resultaat: een filmpje waarin de hoofdpersoon iemand neerknalt, maar vervolgens zelf naar buiten gedragen wordt door degene die hij neergeschoten had. Ondertussen zag mijn studio er niet uit, waren veel personeelsleden slecht en ongelukkig, zopen mijn grootste sterren zich dagelijks de tering in en waren de recettes (en recensies) om te janken. Toch die tutorials maar eens bekijken dan.

Eenmaal klaar voor het echte werk, kun je beginnen aan je levenswerk: het opbouwen van een goedlopende Hollywood-studio! Je begint waar de filmindustrie ook begonnen is: bij het begin dus, en dat is in de jaren ’20. Met een aantal andere studio’s zet je de moeilijke eerste stappen van de filmindustrie, waarin een film nog niet meer is dan wat poppetjes die blij heen en weer huppelen over een kaal podium. Jaja, die goede ouwe tijd! Leuk is wel dat je op die manier in feite de historie van de filmindustrie naspeelt. Je krijgt dus bijvoorbeeld ook te maken met het instorten van de beursen, het uitbreken van oorlogen en ander wereldnieuws. Al deze gebeurtenissen hebben invloed op welke films het best ontvangen worden door het kritische publiek. Het is echter wel een klein beetje raar dat men tíjdens de Tweede Wereldoorlog op actiefilms in een oorlogssetting zit te wachten.. Over het algemeen kloppen de invloeden echter wel en is het voor jou een stukje makkelijker kiezen wat voor script je gaat schrijven.

Voordat je daaraan begint kun je beter even in de gaten houden hoe het met je studio gaat. Je zult namelijk alles zelf moeten controleren, wil je echt vooruit komen. Houd dus de onderlinge relaties van je sterren in de gaten (chemie is belangrijk in een film!), zorg ervoor dat je terrein er netjes uitziet, dat je de juiste sets hebt voor de komende films, dat je genoeg personeel hebt, dat je sterren zich blij voelen en voldoende publiciteit krijgen en ga zo maar door. Veel werk, bijna teveel zelfs. Het spel wordt hier echter ‘gered’ door de fantastische interface. Alles werkt namelijk via een simpel klik & sleep-systeem, waardoor je alles goed kunt regelen en de irritatiegrens niet helemaal overschreden wordt.

Het in elkaar zetten van een film is de belangrijkste bezigheid. Grofweg bestaat het maken van een film uit drie stappen. Het script moet geschreven worden, hetgeen je zelf kunt doen, maar ook kunt laten doen. Daar maak je eigenlijk tachtig procent van het eindproduct. Dan volgt het filmen, waarbij je via sliders bepaalde zaken kunt bijstellen. Denk daarbij aan de intensiteit van een gevecht, of de gezichtsuitdrukking van een acteur. Daarna volgt Post-production, en dat is vooral belangrijk als je verder kijkt dan het spel alleen.

In de hoofdmodi ben je namelijk vooral met jezelf bezig. De films die je maakt hebben als doel jou de leidende filmstudio te laten zijn en zo dus de computergestuurde concurrentie te slim af te zijn. Op internet is de The Movies-community echter groeiende. Dagelijks uploaden virtuele producers hun filmpjes, die beoordeeld worden door anderen en heuse awards in de wacht kunnen slepen. Via post-production kunnen dingen als achtergrondmuziek en ondertitels toegevoegd worden, wat uiteindelijk bepalend is voor de sfeer in je film. Op deze website kun je die filmpjes bekijken en je eigen creaties uploaden.

Kijkend naar de filmpjes wordt een gevoel dat tijdens het spelen kwam opzetten, bevestigd. Hoewel het idee van je eigen films maken uniek en heel leuk is, werkt het niet zoals Peter Molyneux het zich voorgesteld zal hebben. Je kunt veel kanten op, maar ondanks de vele mogelijkheden kun je te vaak niet datgene doen wat je wilt doen in je film. Natuurlijk kun je nog steeds erg leuke producties in elkaar zetten, maar zelden zal je een film maken waarin je écht het idee dat in je hoofd zat op het scherm tevoorschijn ziet komen.