De Sims 2

Iedere keer als ik een spel van Electronic Arts speel, vraag ik me af hoe ze daar bij het hoofdkantoor van EA te werk gaan, de inspiratie lijkt altijd weer ver te zoeken. Wellicht zitten ze aan een grote ronde tafel, en gaat men brainstormen om haar spelseries ‘vernieuwing’ mee te geven. “Hmmm, FIFA 2007, wat doen we daar mee jongens? Slowmotion lijkt me wel iets, dat is tenslotte nog niet zo vaak gedaan, of wel dan?” Inderdaad, het gebrek aan vernieuwing valt de laatste tijd wel erg op met spellen als de vierde SSX, de nieuwste NFL/NHL/NBA en de zoveelste Need for Speed. Zo is er ook De Sims 2. De PC-hit van vorig jaar dat nu zijn debuut maakt op de (draagbare) spelcomputers, waaronder de PlayStation Portable (PSP) van Sony. Nou, daar gaat ‘ie dan.

Ondanks dat de PSP-versie van De Sims 2 toch op veel fronten gelijkenissen toont met haar PlayStation 2-broer hebben we hier toch met een ander spel te maken. Allereerst bevat het spel een uitgebreidere verhaal-modus. Zo is er nu daadwerkelijk een verhaal aan het spel toegevoegd, in tegenstelling tot de console-versies van De Sims 2. Nadat je je eigen spelpersonage hebt samengesteld, waarbij je onder andere kleding, haar, kleur ogen, gezichts- en lichaams-vorm kunt aanpassen, kun je je ouderlijk huis verlaten. Duidelijk is dat je auto van het merk Lada is, en dus strand je met kapotte motor in het midden van een woestijn. Gelukkig blijk je vlakbij een garage in de buurt te zitten. Brutaal als de automonteur echter is, wil hij je voertuig alleen repareren als jij ‘vriendjes’ met hem wordt, en dus moet je je relatie met hem verbeteren door met hem te praten. Dit gaat als volgt: er verschijnt een icoontje boven het hoofd van je gesprekspartner, dit icoontje geeft aan waar hij over wil praten. Zo zie je soms het icoontje van een vliegtuig, een astronaut of een rechtbank. Vervolgens heb jij vier seconden de tijd om onderaan het scherm een ander icoontje te selecteren dat verband houd met het gespreksonderwerp. Zo moet je bij een astronaut bijvoorbeeld het icoontje ‘spaceshuttle’ aanklikken, en moet je bij de ‘politie’ de rechtbank selecteren. Doe je dit goed, dan kun je je relatie met je gesprekspartner verbeteren. Doe je dit fout, dan verslechterd je relatie. Natuurlijk gaat het hier over koetjes en kalfjes, maar je kunt er ook voor kiezen om te flirten met iemand, waarbij de gespreksonderwerpen veranderen. Ik moet eerlijk bekennen dat dit best een goed uitgewerkt concept is, en het prettig werkt.

Nadat je in de garage de basisprincipes hebt geleerd van De Sims 2 kun je naar buiten gaan om je entree te maken in ‘Strangetown’, waar jouw pas gekochte huis staat. Het huis staat echter nog helemaal leeg, op een werkster na die jou ten allen tijde helpt met het huishouden. Allereerst is het zaak om aan geld te komen. Dit kan op een aantal manieren, allereerst door contact met je sociale leefomgeving (je buren) te onderhouden, die je allerlei geheimen vertellen. Deze geheimen kun je doorverkopen aan de roddeltantes en roddelooms die hier in geïnteresseerd zijn. Uiteraard vinden sommige Sims het helemaal niet leuk als je roddels over hen verspreid, en dat kan dus je relatie beïnvloeden. Nee, handiger is het om te gaan werken. Zo kun je de sheriff helpen met het bestrijden van een zombieplaag, waarbij iedere ‘naar het hiernamaals gestuurde’ zombie je geld oplevert. Eigenlijk is het de bedoeling om constant op de knoppen te rammen en een beetje rond te lopen om de zombies te stoppen, en dus vraagt dit niet al te veel van je intelligentie. Vervelend is het echter ook weer niet.

Dat is natuurlijk niet het sterkste punt van De Sims. Nee, dat lag altijd al in het inrichten van je eigen huis en het onderhouden van je eigen Sim, en de PSP-versie van De Sims 2 is daar geen uitzondering op. Je kunt onder andere meubels, planten, douches, behang en vloerbedekking plaatsen waar je maar wilt, waarbij er echt een enorme variatie aan keuze is. Zo kocht ik een super-de-luxe witte sofa, waar mijn Sim zeer snel mee tot rust kwam, en kocht ik een biljarttafel om een potje te biljarten met mijn buren. Ik organiseerde een feestje, iets waardoor ik mijn sociale contacten onderhoud in het spel. Want dat is belangrijk: je Sim in al zijn behoeften voorzien, zoals drinken, eten, regelmatig praten met vrienden en vriendinnen en bijvoorbeeld douchen en baden. Dit allemaal ziet er zeer goed uitgewerkt uit. Grafisch doet het spel niet onder voor de consoleversies.

Is het dan allemaal rozengeur en maneschijn bij De Sims 2? Oh nee, dat is het juist helemaal niet. Sterker nog, er is één punt waar het spel een flink aantal punten op in moet leveren. Het spel moet namelijk constant laden, bij iedere animatie, het is om hoofdpijn van te krijgen zo erg. Stel, je wilt wat gaan eten. Je begint met lopen, omdat dit een animatie is gaat de PSP laden van de UMD-disc, waardoor het beeld voor zeven seconden stil staat. Na het laden ga je naar de koelkast, je wilt de deur opendoen, maar dat duurt zeven seconden omdat het apparaat moet laden. Daarna pakt je Sim een pak melk uit de koelkast en doet de deur weer dicht, wat ook weer zeven seconden vertraging oplevert. Je Sim schuift een stoel aan, waarbij de PSP wederom moet laden, en begint met drinken, waarbij je ook zeven moet wachten totdat de animatie begint. Vervolgens sta je weer op, waarbij het beeld wéér vijf seconden stil staat, en loop je hafstotterend naar de vuilnisbak, om vervolgens tien seconden lang te kijken hoe je stil staat en daarna zijn pakje drinken in de prullenbak gooit. Laat ik maar niet verder gaan, want ik denk dat je onderhand wel snapt dat dit niet echt praktisch is, en al helemaal niet voor een handheld-game. Je wordt er stapelgek van, en voordat je alleen al de proloog heb uitgespeeld ben je vijftien uur verder. Nu ik je dit verteld heb, is het eigenlijk al niet meer nodig om te melden dat er ook nog een multiplayer-modus in het spel zit die weinig voorstelt.