Choplifter HD

Nostalgie is één ding, maar krampachtig vastklampen aan vervlogen tijden is iets anders. Choplifter is een game die al in 1982 het levenslicht zag. Dat is dus praktisch dertig(!) jaar geleden. Nu brengt Konami de klassieke spelformule van het haal-soldaatjes-op-en-breng-ze-naar-veiligheid naar het HD-tijdperk met Choplifter HD. Een oud relikwie dat niet afgestoft had hoeven worden.

Choplifter laat geen belletje rinkelen? Niet verwonderlijk, de game heeft nu eenmaal niet de legendarische status die een Tetris of een Pac-man wel verworven hebben. Choplifter is een sidescroller waarin je de controle krijgt over een helikopter en je de opgave krijgt om zoveel mogelijk gevangen achter de vijandelijke linies op te pikken en ze terug te brengen naar de thuisbasis. Onderweg reken je af met vijandelijke troepen, al heeft dat geen prioriteit. De uitdaging komt in de vorm van het voortdurend op peil houden van je brandstof en ammunitie, en het feit dat jouw helikopter maar een beperkt aantal soldaten kan vervoeren.

Aan die formule van dertig jaar geleden is eigenlijk niks veranderd. Ondanks alle HD-poespas, 3D-achtergronden, nieuwe mogelijkheden om vijanden op de voorgrond aan te vallen en meerdere speelbare helikoptermodellen, blijft de basis onaangetast. Doorheen verschillende missies is het jouw taak om soldaten van het slagveld te halen. Dat kan de ene keer in een oorlogssituatie zijn, een andere keer dien je de overlevenden van een zombie-invasie van een gewisse dood te redden.

Leuk voor zij die Pong, Tetris of Space Invaders nog altijd met veel plezier spelen en die nieuwerwetse dingen niet zo hoeven. Op het internet uiten veel mensen hun lof uit over het feit dat de roots van de game in stand zijn gehouden. Maar ook voor nieuwkomers zou het voldoende plezier moeten brengen. En dat is waar het schoentje wringt.

Slecht is Choplifter HD allerminst, maar na een missie of vijf begint de sleur d’r in te hakken en ga je de game al snel op de… eeh, automatische piloot spelen. Stukje vliegen, beetje schieten, soldaatje d’r in, weer stukje vliegen, beetje schieten, soldaatje d’r uit, en herhaal. Het is nogal hersendodend en ook de verhoogde uitdaging naarmate je vordert (op den duur moet je echt slim omgaan met brandstof en ammunitie) zijn regelmatig frustrerend.

Dat deze HD-versie eer doet aan het origineel valt niet te ontkennen, maar hoe lang is het inmiddels wel niet geleden dat Choplifter de koning van de arcadehallen en de thuisconsoles was? Spelers van het eerste uur lopen qua leeftijd inmiddels achter in de twintig of al in de dertig en voor nieuwkomers zijn er voor hetzelfde geld interessantere games te vinden op de Marketplace en de PlayStation Store. Het is een beetje zoals je met weemoed terugdenkt aan het spelen met soldaatjes: je besluit ze van zolder te halen, er volgt een nostalgische golf van herkenning, maar na een minuut of vijf vraag je jezelf plots af wat je er in hemelsnaam mee aan moet.