SSX Review

Recensie | -

Het is lichtelijk bizar dat de snowboardserie SSX zo lang niets meer van zich heeft laten horen. De eerste SSX wist namelijk eigenhandig de PlayStation 2 een toffe console te maken en het derde deel maakte met zijn gigantische bergketen echte wintersportvakanties overbodig. De nieuwste SSX pakt het met zijn overdreven trucs en dodelijke afdalingen vooral een stuk extremer aan. Wie op zoek is naar realisme in SSX anno 2012 kan zichzelf maar beter van de hoogste berg gooien.

SSX is na al die jaren van afwezigheid eigenlijk nauwelijks veranderd. Nog steeds gooit jouw snowboarder zich voor iedere afdaling uit een helikopter om vervolgens als eerste of met de hoogste score aan de voet van de berg te eindigen. De snelheid waarmee je iedere berg afracet en stunt voelt binnen no-time weer heerlijk en vertrouwd aan. Dat het spel nogal vergevingsgezind is helpt daar aardig aan mee. Je snowboard plakt als een magneet vast aan relingen voor meterslange grinds zonder dat je uit balans raakt en na tientallen salto’s en schroeven achter elkaar kun je altijd nog goed terechtkomen. Dat je niet eens eerste hoeft te worden om verder te komen in het hoofdverhaal toont wel aan dat het allemaal net wat makkelijker is geworden om onderdeel te zijn van Team SSX.

De nieuwste game is dan wel wat toegankelijker dan zijn voorgangers, maar de dodelijkste afdalingen ter wereld, de zogenaamde Deadly Descents zijn dit allerminst. Als verschillende snowboarders van Team SSX reis je in de singleplayer de aarde rond en bezoek je op negen verschillende bergketens ’s werelds gevaarlijkste afdalingen. Hierin draait het niet om het uitvoeren van overdreven trucs of om het vinden van de snelste route, maar om het overleven van het natuurgeweld op deze bergen. Zo board je de ene keer met een lawine op je hielen en een andere keer is het terrein zo grof en gevaarlijk dat je met extra bepantsering en precisie levend het einde moet zien te bereiken.

Deze levensgevaarlijke afdalingen zijn duidelijk lastiger zijn dan de standaard races of Trick It-onderdelen, maar ze komen niet helemaal goed uit de verf. Het verschil in kwaliteit is opvallend. De lawine stelt bijvoorbeeld weinig voor door het aparte cameraperspectief en het compleet gebrek aan overzicht die dat tot gevolg heeft. Een afdaling met een wingsuit die je over ravijnen laat zweven werkt daarentegen beter en laat je bovendien op een andere manier spelen; de wat voorzichtige aanpak die deze bergen vragen gaan behoorlijk in tegen de hectische en snelle actie van de rest van het spel. Zo val je tijdens een afdaling op een ijsberg zonder pardon te pletter als je een sprong niet vanuit de juiste hoek benadert. De Deadly Descents kunnen daarom behoorlijk frustrerend uit de hoek komen, helemaal aangezien je de Race It- en Trick It-evenementen in het hoofdverhaal zonder al te veel moeite door glijdt.

De Deadly Descents en de wisselvallige moeilijkheidsgraad zijn gelukkig maar een vervelend topje van een verder prima ijsberg. Binnen een uur of vijf heb je iedere afdaling wel veroverd en staat Team SSX weer aan de zuurverdiende top. RiderNet is dan de volgende berg om te overwinnen. Het online gedeelte van SSX is super competitief opgezet zonder dat je het tegelijkertijd tegen een andere boarder opneemt. Bij de start van een Race It-, Trick It- of Survive It-afdaling schieten er meerdere ghosts van tegenstanders – de computer of vrienden die al eerder die afdaling bedwongen hebben – vooruit. Hierdoor heb je eigenlijk nooit het gevoel dat je alleen een afdaling afgaat.

Vrienden verplicht

Het moge duidelijk zijn dat SSX het best tot zijn recht komt wanneer je een beetje een goed gevulde vriendenlijst hebt. Heb je dus de luxe om te kiezen voor welke console je SSX haalt, kijk dan vooral naar waar je de vrienden hebt om het online tegenop te nemen. Natuurlijk is er ook nog het InsideGamer Forum, waar je ongetwijfeld ook wat nieuwe RiderNet-vriendschappen kunt sluiten.

Het is ook dankzij RiderNet dat de grootste tekortkomingen van SSX minder zwaar meewegen. Geen liefhebber van de Deadly Descents? Geen probleem, er zijn letterlijk honderd andere afdalingen die je vast beter bevallen. Te weinig uitdaging in de singleplayer? In je vriendenlijst of online is er altijd wel iemand die jouw scores en tijden weet te verbeteren en je motiveert om steeds weer secondes van je tijd af te schaven. Online evenementen die voor een bepaalde tijd lopen en je uitdagen om het op te nemen tegen de rest van de SSX-spelende wereld bevatten helemaal genoeg uitdaging om je lang zoet te houden. Wie deze wedstrijden wint gaat er namelijk met miljoenen ervaringspunten vandoor.



Die ervaringspunten zijn de valuta die je nodig hebt om aan betere spullen te komen. Speel je alleen de singleplayer dan kom je nog wel weg met een standaard snowboard en een simpel hulpstuk, zoals een goedkope wingsuit. Online, waar het spel stukken competitiever is, word je genoodzaakt om betere en duurdere uitrusting aan te schaffen die je sneller, sterker en beter maken. Naast betere uitrusting kan er ook geïnvesteerd worden in modifiers. Deze functioneren als een soort perks die je tijdelijk tijdens een bepaalde afdaling extra snelheid of meer boost geven.

Dat het online gedeelte zo goed in elkaar steekt is echter maar het halve werk, zonder leuke afdalingen is de lol er natuurlijk vrij snel vanaf. Ook op dat gebied slaagt SSX vlag en wimpel dankzij negen behoorlijk gevarieerde bergketens. Of je nu door het doolhof van pijpleidingen glijdt in Alaska of door dichtbegroeide bossen in de Rocky Mountains, iedere afdaling kent zijn eigen duidelijke stijl en dat komt het snowboardgenot alleen maar ten goede. De bergen steken, op wat frustrerende Deadly Descent-afdalingen na, zo goed in elkaar dat je bijna de open wereldopzet van de laatste paar games in de serie zou vergeten.

Al die afwisselende afdalingen zouden lang niet zo leuk zijn als je niet begeleid zou worden door een prettige soundtrack. Dankzij artiesten zoals Foster the People, Skrillex en Digitalism zit het met de standaard soundtrack wel snor, maar de voornamelijk elektronische muziek in de game is niet voor iedereen weggelegd. Daar is gelukkig een passende oplossing voor. Zet wat van je favoriete nummers op de harde schijf van je console en het spel mixt en vervormt de muziek aan de hand van de halsbrekende capriolen die je op je snowboard uitvoert. Het is eigenlijk verschrikkelijk simpel, maar het verhoogt de lol in het snowboarden des te meer.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Er zitten net wat teveel uitglijders in deze comeback om de nieuwste SSX net zo legendarisch te noemen als zijn voorgangers, maar er is gelukkig wel genoeg dat wel is te waarderen. De afdalingen zijn gevarieerder dan ooit, de soundtrack pompend en de trucs sneller en onrealistischer dan in de voorgaande games. En door de slimme uitvoering van RiderNet is SSX zo lang speelbaar dat je de volgende winter nog niet klaar bent met boarden. It’s tricky!

  • Zalig snowboardgevoel
  • Slimme uitvoering RiderNet
  • (Persoonlijke) pompende soundtrack
  • Helft Deadly Descents zwak
  • Wisselvallige moeilijkheidsgraad

Plaats een reactie


X
Lees meer over Dust: An Elysian Tail: