1. Jurassic Park: The Game

Jurassic Park: The Game

Telltale neemt een risico door na Back to the Future ook van de geliefde Jurassic Park-film een adventuregame te kneden. We kunnen stellen dat men in eerstgenoemde heeft gefaald. Toegegeven; met de komische sciencefictionklassieker had men een stuk meer fans om rekening mee te houden. Maar het vertalen van een Costa Ricaans eiland waar fascinerende fossielen in levende lijve te bewonderen zijn is geen minder grote beproeving voor de ontwikkelaar.

De avonturen op het virtuele Isla Nublar lopen parallel aan de gebeurtenissen uit de Steven Spielberg-film. Centraal staat de dierenarts van het dinosauriërpark, die een werkbezoek aangrijpt om de fragiele band met zijn ongehoorzame dochtertje te versterken. Tegelijkertijd probeert een vrouwelijke huurling de verloren bus scheerschuim met dino-embryo’s terug te vinden. Maar vervolgens valt de stroom op het eiland uit en missen ze de boot – hun enige uitweg van het eiland. Ondertussen strekken de gekloonde Trias-reptielen hun poten op zoek naar een lekker hapje.

Het is aardig om te zien hoe de overlevenden uiteindelijk samenkomen en de verschillende doelen en motieven van elkaar ontdekken. Een doorgewinterd reddingsteam van InGen en een bezorgde zoöloog zorgen voor de interessante invalshoeken waardoor je het episodische verhaal aanvankelijk wil blijven volgen. Helaas blijven de dialogen te oppervlakkig en hebben de dialoogopties geen enkele consequentie voor het verdere verloop. Echt spannend of meeslepend wordt het nooit. De constante dreiging van dinosauriërs en overlevingsdrang van de personages komt dan ook amper uit de verf. Humor – een belangrijk element in voorgaande Telltale-games – is bovendien ver te zoeken.

Het is gelukkig nog niet zo saai als een ‘gewone’ dierentuin. Er zijn zelfs een aantal toffe momenten die je op het puntje van de stoel doen belanden. Zo wordt je geconfronteerd met Dilophosaurussen en hun imposante halskraag, moet je meermaals rennen voor je leven met een T-Rex op de hielen en beland je in een vuistgevecht met Velociraptors – ja, je leest het goed. Dit soort momenten vergen uiterste concentratie omdat je bliksemsnel moet reageren op de knoppen in beeld. Eén keer te laat of verkeerd bij deze quick-time events en je wordt gereduceerd tot reptielhapje. Dan zit er niets anders op dan het keer op keer opnieuw te proberen, want alternatieve uitkomsten zijn er jammer genoeg (bijna) niet.

De frustratie ebt snel af wanneer een filmscène doorsijpelt in de game. Zo komt het ensemble langs het herkenbare bezoekerscentrum, zetten de slimme raptors regelmatig de achtervolging in en stuit je tijdens het zoeken naar de kostbare embryo’s op het lijk van computertechnicus Nedry. Helaas zijn dit een paar van de weinige verwijzingen naar de film. Wij hadden bijvoorbeeld graag nog iets vernomen van de pessimistische Dr. Malcolm, de oude grijsaard Hammond of nog meer iconische locaties. Waar is die fan service, Telltale?

Het is niet het enige waarbij Jurassic Park: The Game tekort schiet. Normaal gesproken stuiten we in point-and-click games ongetwijfeld op een aantal breinbrekende puzzels, maar hier liggen de oplossingen altijd voor het oprapen. Het rangschikken van achtbaankarretjes en het samendrijven van Parasaurolophi zorgt enkel voor wat ‘oponthoud’. Bruikbare objecten worden vergezeld door een vergrootglas, zodat een verkeerde handeling bijna nooit voor komt. Doordat er geen sprake is van overbodige menu’s of complexe inventarissen – je hoeft zelfs geen objecten op te rapen of te combineren – speelt het grotendeels lekker weg, maar voel je je nauwelijks verbonden met de spelwereld.

Die verbondenheid was überhaupt al ver te zoeken, want ook deze game heeft te lijden onder de techniek en grafische stijl waar Telltale al jaren aan vasthoudt. Wederom wordt de boventoon gevoerd door klungelige animaties, audioproblemen en eentonige omgevingen die verstoken zijn van details. Het cartoonachtige uiterlijk heeft zich bij humoristische series als Monkey Island en Back to the Future nog goed bewezen, maar bij het leed en drama in de jungle voelen de karikaturen een beetje ongepast.

Dit artikel delen

Over de auteur