Gravity Rush

Recensie | -

Een appel staat sinds Newton in de 17 e eeuw er eentje uit een boom zag vallen symbool voor de zekerheid die zwaartekracht heet. Als een naamloos meisje zonder geheugen in een onbekende stad echter gewekt wordt door een vallende appel, staat haar leven juist op zijn kop. Letterlijk, want in Gravity Rush is de zwaartekracht slechts relatief.

Het meisje krijgt al snel de naam Kat, omdat ze constant vergezeld wordt door een mysterieuze poes. Dit diertje ziet er niet alleen vreemd uit, het zorgt er ook nog eens voor dat Kat plotseling de zwaartegracht kan beïnvloeden! Boven, onder, links en rechts zijn ineens zeer rekbare begrippen, want met slechts één druk op de knop loopt Kat opeens tegen muren op of zweeft ze door de lucht. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Maar zoals Spider-Man ooit al constateerde, with great power comes great responsibility en als de stad om Kat heen volledig in chaos is, weet ze dat ze in actie moet komen.

Gravity Rush is dan ook een ware superheldengame volgens het boekje. Kat begint met een handvol superkrachten waarin het beïnvloeden van de zwaartekracht centraal staat en mag vrij door Hekseville hupsen. De stad heeft diverse problemen, die waarschijnlijk door een Gravity Storm die ónder de stad woedt zijn veroorzaakt. Delen van de stad zijn verdwenen, andere gebieden zijn onbereikbaar en bovendien zijn allerlei fabrieken, delen van de infrastructuur en elektriciteitsnetwerken buiten werking. Bovendien wordt de stad van tijd tot tijd aangevallen door de Nevi, een soort rode barbapapa’s die allerlei vormen aan kunnen nemen. Tot slot gaan er verschillende verhalen de ronde over mensen die verdwijnen. Genoeg materiaal dus om een flink aantal uur de superheldin uit te hangen!

De superkrachten van Kat zijn bewonderenswaardig goed onder de verschillende knoppen van de Vita thuisgebracht. Het belangrijkste gegeven is dat met de rechter trigger de zwaartekracht te veranderen is. Door één keer op de rechter trigger te drukken, wordt de zwaartekracht als het ware geneutraliseerd en blijft Kat in de lucht zweven. Vervolgens is het mogelijk met de beide pookjes of door de Vita te kantelen om rond te kijken en te bepalen van welk punt dan de zwaartekracht moet komen. Hierin schiet de tiltbesturing vaak net even tekort, maar de pookjes zijn gelukkig snel en accuraat. Het lijkt nu aanvankelijk alsof Kat kan vliegen, maar het is belangrijk om te realiseren dat Kat enkel een bepaalde kant op valt. Dat is wat anders dan echt vliegen en het duurt even voordat de effecten van opeens naar links, rechts of boven vallen helemaal duidelijk zijn. Met een druk op de linker trigger wordt de zwaartekracht weer in zijn natuurlijke staat hersteld. Doordat je met je duimen en wijsvingers te allen tijde beide triggers en pookjes kunt bedienen, is het erg eenvoudig om heel snel optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden. Hier is duidelijk goed over nagedacht.

Lars Cornelis

Begin 2011 is Lars als stagiair voor InsideGamer komen schrijven. Al snel kwam daarbij kwam zijn brede gamekennis naar voren. Lars is van alle markten thuis en kijkt zelfs verder dan dat. Zo leest hij bijvoorbeeld veel gameboeken, waarvoor hij zelfs de website Meer Dan Games heeft opgericht.

Volg Lars op Twitter of contacteer hem op InsideGamer.

Kat mag dan makkelijk te besturen zijn, het is toch echt een poesje om met handschoenen aan te pakken. Ondanks haar behoorlijk hoge hakken en weinig verhullende kleding, kan de schattige jongedame behoorlijk vechten. Zowel lopend, als in de lucht tijdens het veranderen van de zwaartekracht kan mevrouw behoorlijke trappen uitdelen en gaandeweg zijn er ook diverse extra krachtige powers vrij te spelen. Zo trekt Kat later in de game moeiteloos een zwart gat open, waar Nevi’s van elk formaat rap in verdwijnen. Het vechtsysteem is een beetje mager en had wat uitgebreider gemogen ten behoeven van de afwisseling, maar het voldoet.

Tot slot kan Kat ook Gravity Sliden en dit is een van de weinige momenten in de game dat de touchscreen en tiltsensor verplicht zijn om te gebruiken. Door met je duimen beide onderhoeken van het scherm aan te raken, gaat Kat sliden, een snelle manier van bewegen die een beetje lijkt op skateboarden zonder skateboard. Door de Vita te kantelen, stuur je naar links en rechts. Deze manier van sturen voelt opvallend natuurlijk aan en aangezien alle knoppen van de Vita reeds in gebruik zijn, is dit ook de meest logische manier om te sturen. Japan Studios verdient absoluut een pluim voor de besturing, die in zijn geheel zeer functioneel, intuïtief en leuk is. De besturing lijkt in geen enkel opzicht op die van Westerse titels als Uncharted en Resistance, waarin touch- en tilt-elementen vooral extreem geforceerd aanvoelden. Dit is hoe we het graag zien.

Gravity Rush voelt in het begin even stroef aan, vooral omdat het even duurt voordat je goed en wel door hebt hoe het hele zwaartekrachtsysteem werkt. Als dat eenmaal goed is bezonken en alle verschillende features beschikbaar zijn, speelt Gravity Rush als een droom. Kat glijdt zonder moeite door de straten van Hekseville, om plotseling gewichtloos te worden en nog diezelfde seconde opeens tegen een muur op te rennen om vervolgens weer op krankzinnige wijze van deze muur af te vallen, onderweg twee vijanden kapot te trappen en een paar meter verderop weer de gewone wetten van de zwaartekracht te hanteren. Als je nu denkt “wat een lange zin was dat”, dan is goed geïllustreerd hoeveel Kat naadloos achter elkaar kan doen dankzij deze fantastische besturing. Het enige smetje is de camera, die soms grote moeite heeft met de plotselinge verandering van de zwaartekracht. Vooral bij weer neerkomen op de gewone grond, wil de camera nog wel eens hardnekkig naar de lucht gaan draaien.

De touchscreen en tiltsensor spelen overigens niet alleen een grote rol tijdens het spelen, maar ook in de tussenfilmpjes. Deze hebben de uitstraling van een zeer stijlvol 3D-stripboek. Fraaie, gedetailleerde manga-tekeningen met tekstballonnetjes volgen elkaar op en door over het scherm te vegen, ‘blader’ je door dit stripboek. Bovendien bevatten veel tekeningen diepte en door de Vita te kantelen of zelfs ondersteboven te houden, zijn de tekeningen vanuit verschillende perspectieven te bekijken. Elke tekening wordt daardoor een soort kijkdoos, waar je maar wat graag in tuurt. De tussenfilmpjes zijn overigens niet alleen een lust voor het oog, ze zijn ook nog eens erg functioneel. Hoewel het wat traag op gang komt, heeft Gravity Rush een interessant verhaal en Kat is een geweldig personage. De jongedame is ongelooflijk schattig en stoer tegelijk en wordt tijdens haar avonturen vergezeld door diverse andere interessante, doch soms wat excentrieke figuren.

De visuele vormgeving van Gravity Rush is overigens sowieso noemenswaardig, want de manga-stijl dreunt door in de game. De game heeft een cel-shaded look, finishing moves bij de grotere vijanden worden met veel bombarie (en gegil van Kat) in beeld gebracht en van gebouwen in de verte zijn normaal alleen kleurloze contouren te zien. Pas als je ze nadert, verschijnt er op stijlvolle wijze langzaam steeds meer kleur in. Gravity Rush is dus niet alleen een droom om te spelen, maar ook een kunstwerkje om te zien.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Gravity Rush is uniek in meerdere opzichten. Het veranderen van de zwaartekracht is even wennen, maar dankzij de intuïtieve besturing speelt de game al snel als een droom. De ongelooflijk fraaie visuele stijl en dito tussenfilmpjes maken Gravity Rush tot een waar kunstwerkje. We zijn letterlijk en figuurlijk ondersteboven van deze game.

  • Veel te doen in Hekseville
  • Top besturing
  • Prachtige cel-shaded/manga graphics
  • Origineel
  • Tof hoofdpersonage
  • Beetje karig vechtsysteem
  • Camera stribbelt soms tegen

Plaats een reactie


X
Lees meer over Gravity Rush: