Datura - Een bizarre ervaring

Recensie | -

Het PlayStation Network heeft zich inmiddels bewezen als digitale markt voor unieke games. PixelJunk Eden, Flower en Journey zijn stuk voor stuk voorbeelden van unieke titels die je nergens anders aantreft. Maar de grens tussen “uniek” en “ronduit bizar” is maar klein, zo bleek wel uit Linger in Shadows uit 2008; het vreemde ‘demoscene’ filmpje dat maar weinig gamers konden waarderen. De Poolse ontwikkelaar Plastic slaat vier jaar na dato een heel andere weg in door Datura op Sony’s netwerk te zetten en laat zien dat ze wel degelijk ook een speelbare game kunnen maken. Zonder hun bizarre imago overboord te gooien, wel te verstaan.

Datura begint in een ambulance. In eerste persoonsperspectief trek je sensoren van je lichaam, waarna de hartslagapparatuur een continue pieptoon geeft en een zuster je probeert te reanimeren. Het scherm wordt zwart en geschrokken ontwaak je in een surrealistisch bos vol hallucinatie-opwekkende Datura-bloemen en mysterieuze objecten. Aan elk object is een puzzel gekoppeld en door deze op te lossen word je getrakteerd op een visioen. Zo zie je hoe je bij een ijsvlakte in een wak valt of tijdens een nachtelijke trip in een auto het stuur omgooit, omdat er plots een varken op de weg staat. Al deze bijna-doodervaringen lijken geheel onsamenhangend en het is dan ook onduidelijk of de flashbacks van de hoofdpersoon zijn. Noem het maar vaag of bizar, maar deze geheel non-verbale beelden roepen wel vragen op bij de speler en bieden zo een vrij te interpreteren open verhaal.

Hoewel Datura te spelen is met een gewone controller, is het geoptimaliseerd voor de PlayStation Move. Uniek aan de besturing is dat alles gedaan wordt met één Move-controller: je bestuurt een hand die één op één de bewegingen van je eigen hand volgt en tegelijk gebruik je de knoppen op de Move om voor- en achteruit te bewegen. Deze manier van besturen vereist heel wat gewenning. De eerste twintig minuten van het spel liep ik namelijk als een dronken malloot door het virtuele bos en heb ik regelmatig de Move opnieuw moeten kalibreren. De gouden tip bleek echter dat je stil moet blijven zitten als je de game speelt. Als je namelijk naar achter leunt, klopt de tracering van de Move niet meer, waardoor de hand op het scherm niet meer één op één jouw bewegingen nadoet en de camera vervolgens continu de lucht in blijft staren, totdat je weer naar voren gaat zitten of de Move opnieuw kalibreert.

Eenmaal gewend aan de Move-besturing, wordt het rennen door het bos en het bomen knuffelen een tweede natuur en wil je niet meer terug naar het spelen met een Dualshock-controller. Hierbij kan je namelijk niet met de hand de diepte in, omdat de één-op-één tracering van je eigen hand ontbreekt, waardoor het gevoel van vrijheid in het spel een stuk minder wordt. Bovendien maakt deze “vaste hand” op het scherm de puzzels een stuk makkelijker; zie het als een hevige vorm van auto-aim bij een schietspel. Het is daarom ook zeker aan te raden om Datura met een Move-controller te spelen, want daarvoor is het spel gemaakt.

De aparte besturing en de surrealistische sfeer, in zowel het bos als in de visioenen, maken deze game uniek. Het bos druipt bovendien van het leven door vallende bladeren en voorbijvliegende vogels en daarnaast wordt Datura begeleid door een sterke soundtrack, alhoewel deze soms iets te plotseling lijkt in te haken. Van de puzzels hoeft Datura het echter niet te hebben, want zelfs met een Move-controller bieden ze weinig uitdaging. Zeker als je de hints op het scherm volgt, vlieg je er zo doorheen en kan de beetje geoefende speler het spel binnen twee uur uitspelen. Dit is jammer, want hierdoor blijf je met het gevoel zitten dat Plastic meer uit Datura had kunnen halen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Na twintig minuten schelden op de Move-besturing, gevolgd door erkenning en anderhalf uur plezier aan de unieke manier van voortbewegen in een absurde wereld, is het jammer dat de aftiteling alweer over het scherm rolt. Datura duurt namelijk niet veel langer dan twee uurtjes en de puzzels die je in die tijd oplost zijn niet echt uitdagend te noemen. Toch is het een unieke, bizarre ervaring die je nergens anders tegenkomt en misschien wel de beste showcase voor je Move-controller tot op heden.

7-
  • Unieke, bizarre ervaring
  • Er wordt goed gebruik gemaakt van een Move controller…
  • …maar het is wel heel erg wennen!
  • Kort
  • Puzzels bieden weinig uitdaging.

Plaats een reactie