Theatrhythm Final Fantasy

Recensie | -

Als er aan het einde van dit jaar top vijfjes gemaakt gaan worden, weet ik voor één categorie al de winnaar. Theatrhythm Final Fantasy is namelijk op zeker de meest ontypebare gamenaam van 2012, sterker nog, de meest ontypebare gamenaam sinds Art Academy: leer stap voor stap schilderen en tekenen met deze eenvoudige training. Wie de naam verzonnen heeft is een dwaas, maar wie het spelconcept verzonnen heeft is een baas.

Dit muziektheater van Final Fantasy-nostalgie zit namelijk vol hoogtepunten uit het verleden. Of je nu opgezweept wordt door de briljante gevechtsmuziekjes uit Final Fantasy VI en IX, geniet van het rustgevende overworlddeuntje van Final Fantasy IV of meedeint op de zwierige wals uit Final Fantasy VIII, in dit theater is er voor ieder wat wils. Oké, voor ieder behalve de groep die weinig tot niets met Final Fantasy heeft, want de muziekjes spelen zo specifiek in op nostalgie dat er weinig waarde aan zit voor mensen die nauwelijks een Final Fantasy aangeraakt hebben.

Daarmee is direct ook het grootste pijnpunt aangestipt: de muziek vormt één grote instapdrempel in deze muziekgame. Het is geen ritmegame zoals het illustere Elite Beat Agents, met een gevarieerde setlist die een breed publiek aanspreekt. Nee, het is precies wat je vermoedt bij de titel Theatrhythm Final Fantasy: een ritmegame, van Final Fantasy. Mocht je meer verwachten: helaas. Tegelijkertijd kun je jezelf de vraag stellen of je meer mág verwachten van een ritmegame die gekoppeld is aan de Final Fantasy-licentie. Eigenlijk niet.

Wat mag je dan wel verwachten? Veel, heel veel Final Fantasy-muziekjes en een strakke ritmegame. In essentie zijn jouw handelingen altijd hetzelfde: er zijn drie typen commando’s en deze worden afgewisseld op de maat van de muziek. Voor simpele ronde cirkels volstaat een tikje op de touchscreen, cirkels met daarin een pijl vergen een sleepbeweging in de juiste richting en bij lange lijnen moet je de stylus op de touchscreen houden. Het doel is om zo lang mogelijk foutloos een nummer te spelen, door alle commando’s op het juiste moment uit te voeren. Heel af en toe registreert de game een commando niet helemaal nauwkeurig, maar 99,8% van de tijd gaat het goed en word je niet gefrustreerd door een onterechte misser.

De basis is simpel en oogt misschien wat eentonig, de praktijk is veel gevarieerder dan bovenstaande basis doet vermoeden. De dik 70 klassiekers op de gamecard, aangevuld met een uitdijende selectie downloadbare content (waarvoor betaald moet worden…), zijn opgedeeld in drie gameplayvormen die flink uiteenlopen: FMS, BMS en EMS. Een gouden zet, want de spelopzet is telkens anders, zodat de gameplay gevarieerd blijft én de touchscreencommando’s bij het ritme van de muziek passen.

In Field Music Stages (FMS) staan de overworld-deuntjes in de schijnwerpers en deze veelal rustieke nummers bevatten talrijke lange noten die je moet volgen met je stylus. De plaatsing van de stylus op de touchscreen bepaalt mede het succes, omdat je de (toon)hoogteverschillen op de muziekbalk van het bovenste scherm met stylusbewegingen moet volgen. Battle Music Stages (BMS) zijn een heel ander verhaal: hierin herbeleef je gevechten op de maat van knallende klassiekers. Vier helden op het bovenste scherm hebben elk een muziekbalk, waar korte noten elkaar in rap tempo opvolgen en je stevig moet doortikken om de opzwepende deuntjes bij te houden. De Event Music Stages (EMS) schotelen je met de muziek uit befaamde tussenfilmpjes een heel andere kant van Final Fantasy voor. Commando’s verschijnen langzaamaan op een slangachtig bewegende muziekbalk en de kunst is vooral om de draad niet kwijt te raken door de bewegende balk, in plaats van een goed ritme aan te houden. Doordat je veel wisselt tussen deze drie gameplayvormen, blijven de (meeste) nummers vermaken.

Toch is het niet een game die je nummer na nummer door blijft spelen. Theatrhythm Final Fantasy is perfect om in korte pauzes te spelen. Bijvoorbeeld door een drietal nummers uit één Final Fantasy-titel achter elkaar te beleven in de Series-modus. Of gewoon voor de highscore van een los nummer te gaan in Challenge. Of jezelf te laten verrassen door een willekeurige combinatie van een FMS en BMS in Chaos Shrine. Juist doordat je voor iedere gelegenheid een uitdagende modus hebt, is dit typisch een game die je niet zozeer lang achter elkaar speelt, maar vooral nog tijden blijft spelen.

Wel is het zo dat je daarvoor een behoorlijke leercurve moet doorlopen. Of beter gezegd: geen leercurve kunt doorlopen. Er is namelijk een nogal rigide onderscheid tussen de moeilijkheidsgraden Basic en Expert, waardoor de stap van het behoorlijk simpele Basic naar het veel leukere Expert eerder als een stevige sprong aanvoelt. Waar een BMS in Basic bijvoorbeeld vooral de belangrijkste ritmes meepikt, moet je in Expert als een touchscreenninja tekeer gaan met de stylus om de stroom aan commando’s uit te voeren. Het is goed dat Expert een mooie uitdaging biedt, maar door de abrupte overgang van de eenvoudige ritmes in Basic (waarmee iedereen moet beginnen) naar de notenkannonade van Expert is er van een leercurve eigenlijk geen sprake.

Theatrhythm Final Fantasy moet het ook niet van zijn leercurve hebben, maar van zijn verslavingsfactor. Voor alles dat je doet, is er wel een beloning. Het begint allemaal bij je team van bekende personages als Cloud (deel VII), Squall (VIII), Cecil (IV) en Lightning (XIII). Na iedere voltooide melodie word je beloond met ervaringspunten, waardoor je krijgers in level stijgen en nieuwe vaardigheden leren. Hoe sterker je team, hoe meer voorwerpen je verdient en des te meer verzamelobjecten je vergaart. Deze toevoeging van Final Fantasy-helden vormt een leuke aankleding van de ritmische touchscreenspelletjes en is een goede motivatie om telkens weer een nummertje te spelen. Jammer is wel dat personages niet in hun oorspronkelijke staat getoond worden, maar een stel emotieloze barbiepoppen zijn. Dat doet een klein beetje afbreuk aan deze leuke vorm van verzameldrang.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Van meet af aan maakt Theatrhythm Final Fantasy duidelijk wat het is: een ritmegame, van Final Fantasy. Het is een digitale jukebox vol muzikale hoogtepunten uit de diverse Final Fantasy-games waarin dankzij de drie verschillende gameplayvormen voldoende variatie zit. Met de slimme spelmodi is dit een ideale game om in korte tripjes te spelen, bij voorkeur trips down memory lane.

8
  • Nostalgisch genoegen…
  • Gevarieerde gameplayopzet
  • Ideaal voor onderweg
  • …tenzij je niets met Final Fantasy hebt
  • Leercurve ontbreekt

Plaats een reactie


X
Lees meer over Theatrhythm Final Fantasy: