1. Beat the Beat: Rhythm Paradise

Beat the Beat: Rhythm Paradise

De meeste zomers hebben een nummer dat onlosmakelijk aan ze verbonden is. De zomer van 2003 staat zo goed als gelijk aan Summer Jam van The Underdog Project en in 2000 kon je nergens heen gaan zonder Jody Bernal’s Que Si Que No te horen. Aangezien het in 2012 nog een beetje wil ontbreken aan een hit zou ik graag de complete soundtrack van Beat the Beat: Rhythm Paradise willen nomineren. Daar zitten gegarandeerd een paar nummers tussen die je niet uit je hoofd krijgt.

Rhythm Paradise is niet alleen een leuke verzameling van muziek, het is misschien wel de laatste noemenswaardige game voor de Wii. In de meer dan vijftig minigames wordt je gevoel voor ritme steeds op een andere manier uitgedaagd en dat allemaal zonder gezwiep en gezwaai met de controller. In deze game wordt alleen gebruik gemaakt van de A–knop en een combinatie van de A- en B-knop. Dat klinkt misschien nogal beperkt, maar Beat the Beat weet deze knoppencombinaties keer op keer op een creatieve manier toe te passen.

Zo mep je in één van de eerste minigames golfballen weg die je worden toegegooid door twee apen. De ene aap gooit de ballen met een klein boogje omhoog voordat je ze weg kunt slaan, de andere gooit hem met enorme snelheid lijnrecht en vlak boven de grond. De timing waarmee je de ballen slaat is afhankelijk van welke aap de golfbal naar je gooit. Raak je de ene na de andere bal dan ontstaat er soort ritme en hebben de primaten duidelijk lol in hun werk als ballenjongens, zit je er naast dan zakt het moraal duidelijk in bij je harige vrienden.

De variatie in de verschillende minigames is zonder twijfel één van de sterkste punten in Rhythm Paradise. De ene keer speel je als een nobele samurai die op het juiste moment demonen doormidden moet hakken met zijn katana, de andere keer moet je zo precies mogelijk als vogeltje het ritme van je marcherende soortgenoten aanhouden. De aanstekelijke deuntjes, de grappige grafische stijl en de keer op keer verschillende ritmes vormen samen een perfect geheel. Rhythm Paradise is simpel gezegd heel erg leuk om te spelen omdat de variatie tussen de spellen enorm is. Er zijn weinig andere games waarin je het ene moment robots in elkaar schroeft om even later mee te doen als tapdanser in een tapkwartet. Na een reeks van vier spellen word je bovendien getrakteerd op een Remix die in een razend tempo de voorgaande ritmespellen door elkaar gooit.

Dat bepaalde ritmespellen ook met een tweede gamer gespeeld kunnen worden, vergroot het plezier alleen maar. Echt samenwerken kan het in de meeste gevallen niet genoemd worden, want meestal spelen spelers omstebeurt een stukje van een ritmespel, maar aanstekelijk werkt het wel. De verschillende minigames die bedoeld zijn voor de multiplayer zijn in dit opzicht stukken interessanter. Hierin draait het vaker om samenwerken door bijvoorbeeld als twee ninja’s, die balanceren op houten palen, zo lang mogelijk een bal hoog te houden of door gezamenlijk met de juiste timing de klappen van een karatemeester te incasseren.

‘’Is that true’’ of ‘’Desu Ka’’?

De minigame Ringside geniet op bepaalde delen van internet een legendarische status. Hierin wordt een Luchador op komische wijze geïnterviewd en gevraagd te poseren. Voor de Europese versie van Rhythm Paradise voor de Wii was men bij Nintendo zo vriendelijk om zowel de originele Japanse als de minstens zo goede Engelse versie van ieder spel in de game toe te voegen. Je kunt voordat je zelf begint aangeven of je dus liever ‘’rikatikatika desu ka’’ of ‘’wubadubaduba is that true’’ hoort.

Vrijwel alle ritmespellen in Rhythm Paradise steken leuk in elkaar. Of het nu de ritmes zijn die in je hoofd blijven zitten of de ronduit grappige en vreemde situaties die voorbij komen, er is duidelijk veel liefde en aandacht in alles gestoken. Je moet echter wel over een zeker ritmegevoel beschikken om er ten volste van te kunnen genieten. Als je, net zoals ik, op ritmisch gebied lichtelijk gehandicapt bent, zijn sommige minigames behoorlijk pittig. Voor iedere minigame krijg je dan wel een aardige tutorial, in de praktijk blijkt die toch niet zo grondig alles uit te leggen als je soms zou willen.

Dat is op zich niet zo’n enorm probleem want met een beetje oefening en concentratie zijn zelfs de gekste ritmes na een paar keer de boel te verknoeien wel te doorgronden. Het is daarom nogal een gemis dat er geen snelle retry-knop is voor wanneer je hopeloos uit de maat was en je hetzelfde spel snel nog een keer wil spelen. Nu moet je eerst terugkeren naar het hoofdmenu, waar je het spel opnieuw moet selecteren om daarna weer de tutorial weg te klikken. Dat had best wat makkelijker gekund.

De ietwat hoge moeilijkheidsgraad voor de ritmische beperkte gamer willen we de game echter niet teveel kwalijk nemen. In ware Nintendo-stijl word je na drie mislukte pogingen bijvoorbeeld gevraagd of je het spel wilt overslaan om met de volgende aan de slag gang te gaan dus echt vast kom je niet te zitten. Een kleine knieval voor de wat slechtere gamer, want eigenlijk is Rhytm Paradise, helemaal voor moderne Nintendo-begrippen, behoorlijk moeilijk en dat voelt eigenlijk best wel verfrissend.

Door die verschrikkelijk charmante stijl komt deze game ook wel met een heleboel weg. Zo zit het spel vol met allerlei eigenaardigheden. Er is bijvoorbeeld een café waar je met de eigenaar wat slap kunt kletsen en er zijn allerlei prullen, zoals ritmische stukken speelgoed vrij te spelen in ruil voor medailles. Leuke beloningen voor wie de verschillende ritmes goed onder de knie krijgt.

Conclusie en beoordeling

8,5
De Wii verlaat het podium niet met een sisser, maar met een klapper. Beat the Beat: Rhythm Paradise is een met liefde gemaakte verzameling van ritmische spelletjes die het uiterste haalt uit de twee knoppen van de Wii-controller. Van de grappige deuntjes die in je hoofd blijven steken tot de soms volstrekt willekeurige aanleidingen voor de spelletjes, wij kunnen ons geen betere game bedenken om je zomer wat extra beat te geven.
  • Moeilijk, maar belonend
  • Grappig en aanstekelijk
  • Enorm creatief
  • Tutorial is niet altijd even behulpzaam
  • Geen snelle retry-knop

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Hebben!

  • dakadakadaka deska
    HAI
    sugoi desuu neee!

  • Wubadubadub is that true?
    Wow you go big guy!

  • (drukt 2x snel op A en hoort) HU HU

  • Mooi cijfer, er komen de laatste tijd weer wat leuke dingen voor de Wii uit.

  • Als ie net zo leuk is als Rhythm Heaven, dan is het een toppertje. Maar toch heb ik anno 2012 niet meer dan 15 euro over voor dit soort titels. En aangezien Nintendo vrolijk 45 euro durft te vragen, duurt het dus nog wel ff voor ik hem uit de budgetbak vis.

  • Ik moet eerlijk zijn dat ik dat idee ook had toen ik de game oppikte voor 39,99! Maar als je er éénmaal in zit is het zonder twijfel meer waar dan die 15 euro, 29,99 zou eigenlijk de perfecte startprijs zijn. Het is echt een ontzettend goed uitgewerkt spel en wel een paar stappen boven de gemiddelde mobiele game, puur en alleen vanwege de muziek.

  • Begrijp me niet verkeerd, ik vond het DS deel echt heel vet en ik heb me er heel erg mee vermaakt voor die 10 euro, maar ik had er ook niet graag meer voor betaald. De game is vrij kort, de minigames komen steeds terug en stijl is echt te minimalistisch imo. De muziek is wel geniaal (Yeah yeah Something-something I suppose), maar om daar nou 20 of 30 euro meer voor te lappen. Naaah

  • Nu moet je eerst terugkeren naar het hoofdmenu, waar je het spel opnieuw moet selecteren om daarna weer de tutorial door te zetten.



    wat een noob je kan die tutorial ook overslaan

  • Beter lezen homeboy. ''De tutorial DOOR TE ZETTEN''



    Ik pas het wel even aan naar iets duidelijkers ;)

  • Beste ritme game sinds de afgelopen Rhythm Paradise op de DS, fuck: Guitar/DJ Hero, screw Rock Band met zijn Expert modus, doe dit met twee knoppen en je faalt soms tien keer zo hard! :D



    Maar ik ben echt blij dat de Europese uitgave de definitieve versie is met zowel de Engelse als Japanse soundtrack, dat miste ik zo ontzettend in de DS game. Die vijf maanden langer wachten dan de Amerikanen is het dan stiekem ook echt waard op die manier!

  • Inderdaad een mooi gebaar naar de echte fans.

  • Dacht serieus dat dit weer een iPhone-game was.

  • Jammer genoeg ben ik er heel snel door heen gegaan, 35 medailles (totaal 50) en 3 Perfects.
    Onder 'Extra Games' zitten nog 4 games uit de GBA versie (die alleen in Japan was uitgekomen). Ik had liever DS levels terug gezien, maar dat zal ook wel moeilijk te vertalen zijn naar knoppen besturing.
    Uiteindelijk is het spel niet Nederlands (tekst), zoals eerder beweerd werd: http://tinyurl.com/7c5xnjv

  • Leuke recensie! Klinkt erg tof! :P

  • Heb deze net gekocht…super leuk!

  • Ik was van plan hem te halen, maar.. Ik moet sparen voor de big months ;) (October - November)

  • DS deel was geweldig en zo te lezen is dit deel ook weer prima vermaak.
    Ik ga em zeker scoren binnenkort!

  • O,ja kijk Nederland xD

  • geweldig verslavend spel.
    IK HEB 39 MEDALS! (haha)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren