Darksiders 2 Review

Recensie | -

Dit is de Darksiders 2 review. De releasedate van de game is 21 augustus, waardoor de game inmiddels beschikbaar is. Als je op zoek bent naar Darksiders 2 trailers of Darksiders 2 screenshots, dan kun je daar via het kopje 'Beelden' komen. Veel plezier met de Darksiders 2 review.

Oudere broer zijn is niet makkelijk: je moet constant je kleine broertje in de gaten houden, en wanneer hij dan volledig de mist ingaat, dan mag jij de rotzooi opruimen. Dat dit zelfs voor de ruiters van de Apocalyps geldt merkt Death, die in Darksiders 2 de troep van zijn broertje War mag opruimen.

Ruim je rommel op

Iedereen die de eerste Darksiders heeft gespeeld, weet dat War er een puinhoop van heeft gemaakt. Het mag dan niet zijn fout geweest zijn, maar de Apocalyps over de aarde afroepen is meer dan een kleine misstap. De mensheid is vernietigd en War wacht op zijn straf van de Charred Council, een eeuwenoude groep die de balans in het universum bewaart. Zijn broer Death gaat in dit tweede deel op pad om de onschuld van zijn broer te bewijzen en de mensheid terug te brengen uit de dood.

Dat broers flink van elkaar kunnen verschillen, wordt snel duidelijk in Darksiders 2. Terwijl War zich berust in zijn fysieke kracht en zich log door de wereld beweegt, is Death razendsnel en flexibel. Hierdoor verplaatst Death zich een stuk makkelijker door de verschillende levels. De Dood heeft goed gekeken naar Prince of Persia, want zonder al te veel moeite rent hij tegen muren op en over wanden heen. Het navigeren van de verschillende regionen van Darksiders 2 wordt hierdoor een stuk fijner dan dat het in de eerste game was, waar alles vaak net iets trager aanvoelde. Daarnaast zijn de platformelementen die je voorgeschoteld krijgt ook een stuk ingewikkelder dan in het eerste deel het geval was. Je zult bijvoorbeeld tijdens het rennen over een wand op het juiste moment naar een andere muur moeten springen om een lavaput te ontwijken.

De traagheid is ook verdwenen uit het vechtsysteem. Met katachtige reflexen springt Death om zijn vijanden heen om vervolgens met dodelijke precisie toe te slaan. Net als War heeft ook Death de beschikking over twee wapens, die elk met een eigen knop te bedienen zijn. Maar in tegenstelling tot zijn broer gooit Death er veel makkelijker brute combo’s uit, waarbij ritme een belangrijke factor is. Waar het eerste wapen van Death altijd een zeis is (of beter gezegd twee zeisen), zijn er veel wapens onder de tweede knop te stoppen. Armzwaarden, enorme hamers en een bijl die bij een Middeleeuwse beul niet zou misstaan zijn slechts een aantal van de mogelijke wapens die Death tot zijn beschikking heeft.

Anders vechten

Het mooie is dat al deze wapens ervoor zorgen dat het vechten anders aanvoelt. Waar de bijl groot en log is, zijn de armzwaarden zelfs sneller dan de zeis van onze protagonist. Daarnaast zorgt ook de fysiek van Death voor een heel ander vechtgevoel dan dat van zijn broer. Waar War met zijn uitzonderlijke fysieke kracht zonder problemen de meest verschrikkelijke aanvallen blokkeerde, resulteert dat bij Death in een keiharde klap op zijn bek. De lenige ruiter kiest er dan ook voor om aanvallen te ontwijken in plaats van te blokkeren. Je timing zal meer dan ooit perfect moeten zijn. Dit geldt vooral tijdens de vele baasgevechten, waar je gigantische vuisten en angstaanjagende aanvallen zult moeten ontwijken.

Het arsenaal van Death wordt verder aangevuld met een aantal magische krachten. Zo kun je als laatste redmiddel de Reaper-vorm activeren, waarbij Death zijn ware vorm aanneemt en veel meer schade aanricht. Nee, met de Dood valt niet te sollen. Daarnaast is er ook nog een lading vaardigheden die door de speler zelf gekozen wordt. Als Death genoeg ervaringspunten heeft verzameld en een level stijgt mag hij een punt toedelen aan een van de vaardigheden. Deze vaardigheden zijn verdeeld over twee zogeheten skilltrees: harbinger en necromancer. Harbinger spitst zich toe op voornamelijk fysieke aanvallen, terwijl je met de necromancer-skilltree de magische krachten van Death vergroot.

De toevoeging van skilltrees laat zien dat Darksiders 2 meer RPG-elementen heeft overgenomen. Zo heeft Death statistieken, die kunnen worden opgekrikt door verschillende voorwerpen. Elk wapen of stuk uitrusting heeft zijn eigen voordelen, en het hangt er dan ook helemaal van af wat jij voor de man met de zeis in gedachten hebt. Kies je voor een wapen met vuurschade? Of ga je toch voor die verhoogde critical chance? Het komt allemaal op smaak aan. Verder zijn de voorwerpen ook nog eens te ruilen via een online ruilsysteem, waardoor je voor het vinden van dat ene laatste stukje van jouw uitrusting de hulp van het internet kunt inschakelen.

Het internet inschakelen voor een van de vele puzzels zal echter niet nodig zijn. Hiermee proberen we niet te zeggen dat de puzzels van een kinderlijk niveau zijn; je zult jezelf regelmatig even achter de oren krabben totdat je die ene hendel ziet waardoor alles duidelijk wordt. Maar het zal zelden voorkomen dat je echt lang vastzit. Het had allemaal net iets moeilijker gekund.

Graphics

Hoewel Darksiders 2 grafisch niet de allersterkste game is en het hier en daar wat grafische imperfecties kent, maakt het tekenwerk van Joe Madureira veel goed. In jouw queeste kom je langs veel verschillende locaties: zo zul je de onderwereld aandoen, een bezoekje brengen aan de hemel en zelfs even een tussenstop houden op de ruïnes die ooit de aarde moesten voorstellen. En elke omgeving voelt anders: de onderwereld is heerlijk duister, terwijl de hemel daadwerkelijk goddelijk aanvoelt. Daarnaast zijn ze allemaal vrij verkenbaar: Darksiders 2 is namelijk een open wereld-game. Denk hierbij niet aan een open wereld-game à la GTA, waarin je uren kunt aanklooien. Darksiders 2 is in dat opzicht eerder te vergelijken met Zelda; verschillende enorme hubs waarin heel wat dungeons verstopt zitten.

Slechte gewoontes

Net als de vorige game bevat Darksiders 2 een level waarin de game een third-person shooter wordt. Alleen duurt dit level in Darksiders 2 veel te lang. Na tien minuten heb je het schietwerk wel gezien (je hebt namelijk maar twee wapens). Helaas, duurt het dan nog ruim een half uur voordat je naar het volgende gebied mag. Niet meer doen Vigil!

De omgevingen worden ook nog eens versterkt door het uitmuntende geluid. Vrijwel elke omgeving heeft perfect passend achtergrondgeluid en de stemacteurs van de verschillende personages (met name Death) weten je direct de wereld in te trekken. Een goedgevulde wereld overigens. Met de hoofdverhaallijn ben je al gauw een uur of twintig bezig en als je ook alle zijmissies tot een goed einde wil brengen, kun je hier gerust het dubbele bij optellen. Ook loont het om eerder bezochte werelden nogmaals te bezoeken: veel geheime grotten en zijmissies zijn pas toegankelijk als je de hulpmiddelen uit latere werelden weet te bemachtigen.

Deze game is getest op de PlayStation 3

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

War wordt overduidelijk overklast door grotere broer Death. De lenigheid van Death voelt tijdens het vechten veel natuurlijker en diezelfde lenigheid komt ook van pas tijdens het klimmen en klauteren. Daarnaast doet de toevoeging van verschillende RPG-elementen de game goed en dankzij meer dan twintig uur aan inhoud zul je niet snel klaar zijn met deze game.

9+
  • Vloeiend vechten
  • Toffe RPG-elementen
  • Mooi vormgegeven wereld vol content
  • Puzzels hadden moeilijker gemogen
  • Grafische imperfecties

Plaats een reactie