Biografie van Gozert

Geschiedenis

De wereld maakte voor het eerst kennis met deze gebruiker, Steven van Driel, op een zonnige donderdagavond in mei van het jaar 1985, toen hij, toen al, vrij stoïcijns, uit zijn moeder kwam glippen. Omdat hij niet direct huilde bij het ter wereld komen, vond de betreffende arts het een goed idee om hem een klap op zijn verse zachte babybilletjes te geven om zogenaamd zijn longen te testen. Steven is tot op de dag van vandaag nog steeds op zoek naar deze arts om verhaal te halen en zal niet rusten voordat dit afgehandeld is (bij voorkeur met grof geweld).

Al snel bleek dat Steven een begaafd kind was. Hij kon binnen luttele maanden al zelfstandig lopen en praten in grammaticaal volmaakte zinnen. Verder leerde hij al lezen en schrijven voordat hij naar de basisschool ging met dank aan zijn fantastische ouders. Zijn basisschooltijd liep hij dan ook met speels gemak door. De leerkrachten overwogen nog hem een klas over te laten slaan, maar zijn ouders waren bang dat het leeftijdsverschil hem in hogere klassen parten zou kunnen spelen op psychosociaal gebied. Met dit besluit is Steven het overigens na al die jaren nog steeds eens.

Op de middelbare school volgde Steven het gymnasium en zou een van de eerste leerlingen zijn die in aanraking zou komen met het Tweede Fase systeem. Zijn eerste jaar voltooide hij met twee vingers in de neus. Zijn gezondheid gooide echter roet in het eten tijdens het tweede jaar. Wat met een simpele blindedarmontsteking begon, liep al snel uit in een jaar gekenmerkt door enorme pijn, nierklachten en de bijbehorende ziekenhuisopnamen. Ondanks al het verzuim waren de schoolprestaties van Steven net voldoende om over te gaan. Toch heeft hij, op eigen verzoek, dit tweede jaar opnieuw gedaan. Hij was van mening dat hij dit nodig zou hebben als solide basis om de rest van zijn middelbareschooltijd goed te kunnen presteren. Dat bleek uiteindelijk op wijsheid berust, want het restant van zijn middelbareschooltijd verliep zeer voorspoedig en Steven behaalde zijn diploma redelijk eenvoudig met het hoge gemiddelde van 8,1.

Na zijn middelbare schooltijd begon Steven aan de studie geneeskunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Het gemak waarmee hij zijn middelbare school afrondde begon hem hier echter parten te spelen. Hij was namelijk niet echt gewend hard te werken en dat was voor deze studie wel degelijk hard nodig. Het eerste jaar verliep al vrij lastig, maar haalde dankzij een zeer geslaagde herkansingsperiode zijn propedeuse in zijn eerste jaar. In het tweede jaar liep hij al wat vertraging op en ook in zijn derde jaar kende hij wat moeilijkheden. In de tussentijd deed hij ook nog een full-time bestuursfunctie bij zijn studentenvereniging waarvoor hij daarvoor ook al behoorlijk wat commissiewerk voor had verricht. Ondanks al deze vertraging begint Steven komend collegejaar echter aan zijn laatste jaar van de doctoraal fase en hoopt hij in 2011 te kunnen beginnen met zijn co-schappen om in 2013 zichzelf eindelijk arts te kunnen noemen. Qua specialisme heeft Steven nog geen definitieve keuzes gemaakt, maar hij heeft bovengemiddelde interesse in spoedeisende geneeskunde, sportgeneeskunde en chirurgie.

In al die jaren heeft Steven ook nog wat bijbaantjes gehad. Zo begon hij zoals zo velen tegen een hongerloontje als vakkenvuller bij de lokale Super de Boer, maar daar kreeg hij al vrij snel genoeg van. In de vroege jaren van zijn studententijd werkte Steven als barman in de lokale stamkroeg in de wijk waar hij was grootgebracht tot hij begon aan zijn full-time bestuursfunctie bij zijn studentenvereniging. Inmiddels heeft hij een baan als medewerker van het secretariaat van de polikliniek urologie, gynaecologie en obstetrie in het Erasmus MC Rotterdam en is van plan hier werkzaam te blijven tot zijn co-schappen.

Persoonlijkheid

Zoals het een geboren en getogen Rotterdammert betaamt, is Steven een uiterst nuchter persoon, althans qua persoonlijkheid. Van alle overige definities van het woord nuchter distantieert hij zich. Hij is over het algemeen erg rustig, zelfs onder normaal stressvolle omstandigheden, en neemt overal zijn tijd voor. Dit kan wel eens resulteren in enige nonchalance, maar dit heeft hem nog nooit in problemen gebracht.

Stevens humor kenmerkt zich voornamelijk door ironie, bijdehante opmerkingen en schuwt de directe persoonlijke confrontatie absoluut niet. Gelukkig is hij echter snel genoeg om toe te geven dat hij negen van de tien keer niet serieus is, en verder is hij ook niet vies van een beetje zelfspot.

Hobbies

Naast games (zie later) houdt Steven zich in zijn vrije tijd voornamelijk bezig met sport. Hoewel al vroeg in zijn jeugd bleek dat zijn voetbalcarrière niet verder zou rijken dan het café-elftal van de trots van de wijk, is hij in zijn studententijd nog een zeer verdienstelijk doelman gebleken in de interne zaalvoetbalcompetitie van de Erasmus Universiteit Rotterdam, waar hij zelfs nog enkele titels mocht vieren.

Stevens echte talent lag niet op de grasmat, maar op de judomat. Als wedstrijdjudoka stond hij op de tatami van diverse jeugd NK's en NSK's (Nederlands Studenten Kampioenschappen), en koestert hij nog steeds de ambitie om een keer aan een senioren NK deel te nemen. Ook verkent hij momenteel de mogelijkheden om Thai-boksen op te pakken en uiteindelijk aan MMA te doen.

Naast al dit grove geweld heeft Steven ook een rustige kant. Zo drinkt hij graag een biertje met zijn vrienden. Het gaat dan echter niet om zomaar een simpel pilsje, hoewel hij dat ook zeker kan waarderen op een warme zomerdag. Nee, Steven is een heuse kenner op het gebied van de bieren die onze zuiderburen en oosterburen met liefde en vakmanschap brouwen. Tot zijn favorieten behoren onder andere Tripel Karmliet, Rochefort 8, La Chouffe, Barbàr Winterbok en Aventinus Schneider-Weisse.

In de keuken is Steven ook geen onbekende. Hoewel hij pas vrij laat het echte plezier in het bereiden van lekkere, voedzame en gezonde maaltijden heeft gevonden, is het al snel een passie geworden. Zijn favoriete keukens zijn Argentijns, Italiaans en Japans. Het allerliefst staat hij echter achter de barbecue zoals het een echte vent betaamt.

Uiteraard houdt Steven ook van een filmpje en muziekje op zijn tijd, maar verdiept hij zich daar niet echt in. Lezen heeft Steven echter een broertje dood aan. Hij valt zelfs in slaap na een pagina of 40 bij de meeste boeken. Toch ziet hij The House of God van Samuel Shem als een waar epos.

Games

Stevens grootste passie blijft uiteraard gamen. Hij kwam voor het in eerst in aanraking met dit fenomeen in 1989. Op slechts vierjarige leeftijd speelde hij bij een oom voor het eerst Super Mario Bros. Dit vond hij zo geweldig dat hij zo vaak als hij kon bij deze oom kon zijn. Zijn ouders begonnen hem steeds minder te zien en kochten gelukkig toen zelf maar een NES. Een paar jaar later volgde de SNES, wat nog steeds zijn favoriete console aller tijden is. In de generatie daarna bezat hij een PlayStation en Nintendo 64. Vervolgens kwamen ook een PlayStation 2 en GameCube in huize Van Driel. Inmiddels heeft Steven ook een Wii en een degelijke game PC op zijn kamer staan. Hij overweegt nog een PS3 te kopen, maar wacht nog op financiëel betere tijden. Bovendien heeft hij nog genoeg games in zijn backlog dat hij zich voorlopig niet hoeft te vervelen.

Steven heeft een behoorlijk brede smaak op het gebied van games, maar kent een lichte voorkeur voor meeslepende RPG's van westerse makelij. Ook kan hij games met een retro feel ontzettend waarderen. Zijn favoriete ontwikkelaars zijn Nintendo, BioWare, Firaxis en Valve.

Top 10 (één game per serie, voor de variatie):

1. Legend of Zelda: Ocarina of Time (Nintendo 64)

2. Super Mario Bros. 3 (NES)

3. Super Metroid (Super NES)

4. Baldur's Gate II: Shadows of Amn (PC)

5. Civilization IV (PC)

6. Knights of the Old Republic (Xbox)

7. Mega Man 2 (NES)

8. Half-Life 2 (PC)

9. Resident Evil 4 (GameCube)

10. Eternal Darkness: Sanity's Requiem (GameCube)

In 2002 werd Steven lid van InsideGamer onder de naam N-Man. Later zou hij die naam laten veranderen in Steve N en uiteindelijk in Gozert. Steven is zelfs nog enkele jaren actief geweest voor de redactie van InsideGamer waar hij het uiteindelijk tot eindredacteur schopte. Zijn prioriteiten veranderden echter waardoor hij zich genoodzaakt voelde om afscheid te nemen. Na een afwezigheid van iets langer dan een jaar is hij nu weer sinds een paar maanden actief op het forum en heeft hij wat weblogs en memberrecensies in het vooruitzicht staan.