Mario Kart Wii
Recensie | 12 april 2008 - Heb je ook zo’n hekel aan stompzinnige verkeersregels, kun je niet goed opschakelen, of ben je nog geen achttien? Dan is Mario Kart Wii wellicht iets voor jou. Lap de verkeersregels aan je laars, beuk iedereen van de weg en waan je een echten brokkenpiloot in deze klassieke partyracer uit de stal van Nintendo.
Bijna elk Nintendo-systeem heeft wel een Mario Kart-titel in de catalogus staan. Al sinds de Super Nintendo weet deze partyracer iedereen te vermaken en ook de Wii-bezitters zullen eraan moeten geloven. Mario Kart Wii is namelijk een lekker verslavende titel. Op één van de 32 verschillende circuits nemen spelers het op in een intens potje karten. De basis is nog steeds hetzelfde, maar er zijn op verschillende vlakken dingen toegevoegd. Denk maar aan de motoren, de nieuwe klasse voertuigen in Mario Kart Wii. De 50CC-modus is in het begin enkel en alleen voor de karts, op de 100CC-modus kun je flink raggen met je motor en de 150CC-modus is zowel te betreden door karts als motoren. Een vrij grote vernieuwing dus, al blijkt het in praktijk niet perfect uitgewerkt.



Dit komt mede door de besturing. Nintendo kaart het Wii Wheel aan als de primaire besturingsmogelijkheid, maar een heel verstandige keuze is dat niet. Hoewel het karten met het stuurtje verrassend goed werkt, gooit de bewegingsgevoelige besturing roet in het eten bij de motoren. Jouw motor in een rechte baan over het wegdek sturen is vrij lastig, al dan niet onmogelijk, waardoor jouw personage als een dronken chauffeur over het asfalt zwabbert. Het analoge knuppeltje werkt gewoon veel nauwkeuriger, waardoor je het stuurtje waarschijnlijk snel omruilt voor een traditionele controller.
De bewegingsgevoelige besturing is dus een leuke, maar ietwat nutteloze toevoeging. De vernieuwing in Mario Kart Wii valt helaas ook wat tegen op een paar andere punten. Zo zijn de zestien retrobanen veelal leuker en intensiever dan de zestien nieuwe banen, maar zijn ook niet altijd even goed aangekleed. Bij een enkele banen lijkt het zelfs alsof de heren ontwikkelaars te weinig inspiratie hadden. Een goed voorbeeld hiervan is een ijsbaan. Deze baan is spierwit en is totaal niet aangekleed, waardoor het een veel minder feestelijke baan is om op te rijden. Dit geldt eigenlijk voor meerdere stukken in het spel, want het
moet gezegd worden; Mario Kart Wii is geen visueel hoogstandje en de technische kwaliteit en aankleding van sommige passages is gewoon bedroevend. Gelukkig zijn er ook een aantal (nieuwe) banen die wel enorm leuk zijn, zoals de Mushroom Gorge, een baan vol springpaddenstoelen.
Maar uiteindelijk is het de multiplayer die een Mario Kart-titel maakt of afbreekt. Gelukkig is de multiplayer in Mario Kart Wii uitstekend en is het een groot feest om met vrienden over de circuits te scheuren of tegen elkaar te strijden in één van de twee Battle-modi (munten verzamelen en ballonnen van de tegenstander kapot maken). Dat Mario Kart Wii ook online te spelen is, valt toe te juichen, vooral omdat het verdomde goed werkt. Met maar liefst twaalf man kun je online scheuren en dat alles zonder lag. Mario Kart Wii is dan ook de meest stabiele en leuke online Wii-game van dit moment.
De multiplayer is gelukkig ook een ergernis armer. Het
snaken – het vergaren van één lange boost door continu te driften – is namelijk niet meer mogelijk. Ook mensen die zich het snaken niet meester maakten kunnen nu normaal meekomen. Het vergaren van boosts is wel op andere manieren mogelijk, maar die voelen een stuk eerlijker aan. Zo krijg je een turbo als je midden in de lucht een stunt uithaalt en is het mogelijk een wheelie, en daarmee een boost, te maken met de motor. Het opbouwen van de snelheid door goed driftwerk in de bochten is gelukkig ook nog aanwezig, waardoor het zeker baat als je veel oefent en de techniek leert te beheersen.
Helaas is beheersing niet alles, want de balans in voorwerpen is ditmaal volledig zoek. Dat de achterliggers de sterke voorwerpen krijgen en de koplopers de meest nutteloze is inmiddels wel Mario Kart eigen, maar het slaat soms veel te ver door. Drie keer achter elkaar door de lucht worden geslingerd door een irritant blauw schild is gewoon te gek voor worden. Nintendo mag in dit geval wel eens wat meer innoveren, want in de huidige vorm voelt winnen door voorwerpen meer als valsspelen dan als kunde. Dit alles neemt niet weg dat Mario Kart Wii een enorm verslavende titel is geworden, en zeker in de multiplayer zijn mannetje staat.
Geplaatst op zaterdag 12 april 2008 om 00:00 door Joey de Mol
(Joey-Sensei)
Het oordeel van Joey de Mol.
Deze game is gespeeld op: Wii
We zijn een beetje kritisch, Mario Kart Wii schiet qua vernieuwing best wel tekort. Gelukkig staat de basis als een huis en is de game zeer verslavend. Vooral de (online) multiplayer zal je vele weken, maanden of zelfs jaren in zijn greep houden en verdoezeld tekortkomingen als de zoekgeraakte balans in voorwerpen. Ben je dus in het bezit van vrienden en een Wii, dan is het verstandige keuze om het verslavende Mario Kart Wii in huis te halen.
IG Score:
8
Pluspunten:
+Vernieuwingen als motoren en besturing zijn best leuk…
+IJzersterke basis
+Vermakelijke (online) multiplayer
Minpunten:
-…maar voelen niet perfect aan
-Visueel bij vlagen bedroevend
-Balans in voorwerpen is zoek