Battlefield: Bad Company 2 (X360, PS3, PC)

Gespeeld | 20 november 2009 - Modern Warfare 2 is op dit moment de koning van de shooters, maar er wordt door de concurrentie druk aan de stoelpoten gezaagd en aan de weg getimmerd. De belangrijkste uitdager is Battlefield: Bad Company 2, die aan de ene kant goed heeft gekeken naar Modern Warfare 2, maar tegelijkertijd ook zelf veel elementen toevoegt.


En met elementen doel ik vooral op het gebruik van voertuigen, want nog altijd is dat de basis van deze game. Het eerste wat ik in mijn speelsessie in Londen dan ook deed, was in een tank springen en daarmee naar de vijandige basis rijden, onderwijl alles opblazend. Dat is handig, want we gingen aan de slag met de Rush-modus. Hierbij is het de bedoeling dat het aanvallende team twee wapenkratten opblaast en het verdedigende team moet dat natuurlijk voorkomen. Een tank zorgt ervoor dat je lekker snel oprukt en als jouw tegenstander niet goed is voorbereid, kun je hem met zo’n tank zelfs compleet overrompelen. Voordat de andere gamers het doorhadden, had ik dan ook de eerste twee kratten tot ontploffing gebracht, waardoor de linie opschoof en ik door kon stoten naar de volgende basis met wapenkratten.

Daar ging het helaas mis. De slimme rakkers waren massaal overgestapt op bazooka’s en schoten mijn tank voordat ik het door had aan gort. Misschien maar goed ook, want dit gaf mij de gelegenheid om over te stappen op mijn specialiteit: sluipschuttertje spelen. Met mijn sluipschuttersgeweer kroop ik in een gebouw, rende ik naar het hoogste punt en wachtte een nietsvermoedende vijand op. Omdat het geheel zich afspeelde in een Zuid-Amerikaans dorpje en gevechten vooral binnen worden uitgevochten, duurde het even voordat ik er één in de smiezen had. Maar toen het eenmaal zover was en hij even stilstond om een wapen te wisselen, kreeg hij een lekkere kogel door zijn kop. Een harde ‘fuuuuck’ hoorde ik achter me en ik voelde me op dat moment heel erg goed.

Helaas verraadde dat ene rake schot wel mijn locatie en een maat van het slachtoffer bedacht zich geen moment. Zijn bazooka werd op mijn locatie gericht en het enige wat ik zag was een enorme explosie, neerstortend puin en was er van mijn mannetje niks meer over. Net als in het eerste deel, valt de omgeving in Bad Company 2 te slopen, waarmee je het tweede grote verschil ten opzichte van Modern Warfare 2 hebt genoemd. In deel twee gaat dat op een spectaculairdere manier en zijn meer dingen kapot te maken. Een beetje sloper kan het dorpje goed naar de klote helpen, wat naast een mooi beeld ook een tactisch voordeel op kan leveren. Als vijanden nergens achter kunnen verschuilen, zijn ze makkelijker af te maken door ‘camperende’ sluipschutters!


Overeenkomsten met Modern Warfare 2 zijn er natuurlijk genoeg. Zoals in elk Battlefield-deel heb je de keuze uit verschillende classes, die allemaal hun eigen voor- en nadelen kennen. Een Medic kent bijvoorbeeld de mogelijkheid om de gesneuvelde soldaten op te lappen, terwijl een Engineer over de optie beschikt om voertuigen te repareren. Ook is er net als in het eerste deel een ervaringssysteem, waarmee je nieuwe wapens en vaardigheden vrij kunt spelen.

Deze variatie zorgt er voor dat je niet snel op de game bent uitgekeken. Bovendien ben je, in het geval van ‘Rush’, bezig in het heetst van de strijd, omdat de frontlinie zich altijd rondom de kratten afspeelt. Tel daar de zeer sterke visuele prestaties bij op, de mogelijkheid om met maximaal 24 man te spelen en je hebt dan gewoon op multiplayergebied een product wat naar onze mening gespeeld moet worden.

Geplaatst op vrijdag 20 november 2009 om 12:30 door Jelle van Es (Jaylee)