1. Lars' top 5 van 2012

Lars' top 5 van 2012

2012 was weer een lekker gamejaar. Misschien niet het beste van de afgelopen jaren, daarvoor miste ik persoonlijk wat games die echt met kop en schouders boven de rest uitstaken en vielen prominente games als Mass Effect 3 en Assassin’s Creed III mij een beetje tegen.

Mijn persoonlijke top 5 samenstellen was daardoor een beetje lastig, omdat ik dus echte klappers die de rest deden verbleken, miste. Bovendien heb ik niet alle games van dit jaar gespeeld. The Walking Dead, Hitman en Far Cry 3 heb ik bijvoorbeeld nog niet aan kunnen raken, om even wat potentiële toppers te noemen. Desondanks heb ik mij geen moment hoeven te vervelen, omdat er altijd wel weer een nieuwe game klaar stond. Dit zijn de games die mij het meeste zijn bijgebleven.

5. Max Payne 3

Ik begin mijn top 5 met het weerzien met een oude vriend. Want zo zie ik Max, na alles wat we jaren geleden beleefden. Samen schoten we ons destijds sierlijk en in slow motion een weg door een besneeuwd New York, dit keer baanden we ons een weg door de favela’s van Brazilië. Een heel andere setting, maar het verhaal, de stem, de oneliners en natuurlijk bullet time maakten het desondanks ontzettend Max Payne-isch.

Met name de combinatie van de realistische animaties en geweldplegingen die weinig aan de verbeelding overlieten, maakten indruk op mij. Zelden zag het er in een game zo smerig uit als iemand levend werd verbrand of van dichtbij een shotgunkogel kopte. En dan de locaties. De discotheek met stampende muziek, het smerige bordeel in de favela... oh, en dan de muziek. Die heerlijke muziek. Ja, Max Payne 3 is absoluut één van mijn toppers van 2012.

4. Halo 4

Eveneens een weerzien met een oude vriend. Jarenlang was Master Chief mijn wapenbroeder in de strijd met de Covenant, maar met Halo 3: ODST, Reach en Wars was Chief een beetje naar de achtergrond gedrukt. Tot afgelopen 6 november. Chief was terug. En hoe.

Ik snap dat de singleplayer voor sommigen niet altijd helemaal duidelijk was en een beetje aanvoelde als een ‘kabbelend beekje’ in plaats van een achtbaan. Als Halo-fan – ik heb alle boeken en comics in mijn bezit – vond ik het verhaal echter heerlijk. Veel aandacht voor Chief’s persoonlijkheid en zijn relatie met Cortana en er wordt echt een nieuw deel van het universum verkend door de rol van ... oeps, spoilde ik daar bijna de game! Speel ‘m zelf maar!

3. Journey

Ongetwijfeld de bijzonderste game die ik dit jaar heb gespeeld. Journey was echt een onvergetelijke reis. Na flOw en Flower wist thatgamecompany zichzelf toch weer te overtreffen. De graphics, de muziek, de gameplay, het samenwerken met je anonieme kameraadjes, het valt in Journey allemaal zó mooi samen, dat is echt uniek. Jammer dat de game zo verdraaid kort was.

Door de korte lengte kon ik de game wel in één ruk uitspelen, zoals Journey naar mijn mening ook bedoeld is. Eerst lekker onder begeleiding van frivole muziek door de woestijn surfen, dan een beetje door middel van gekke piepjes communiceren met mijn medespeler en dan die hartverscheurende wandeling door een sneeuwstorm, waarin ik een van mijn kameraadjes kwijtraakte... Snif, ik zal je niet vergeten, makker!

2. Sleeping Dogs

Sleeping Dogs was echt een verrassing voor mij. Ik had niet verwacht dat deze game zo’n impact zou hebben. Sleeping Dogs deed zoveel goed. Hong Kong was leuk en interessant om doorheen te rijden en door de vechtdojo, hanengevechten, face-missies, races, etc. was er ook heel veel te doen in de stad. Op dat punt wint Sleeping Dogs naar mijn mening van GTA IV, waarin het rondklooien niet meer zo leuk was als vroeger. Sleeping Dogs voelde voor mij aan als een ‘oude’ GTA, en dat is iets goeds.

Hoogtepunt van de game is echter het verhaal. De toffe personages, zoals Mama Chu en natuurlijk hoofdrolspeler Wei Shen, droegen het verhaal met gemak en wisten mij in een meeslepend verhaal van een agent die tussen goed en kwaad balanceert te slepen. Ik leefde echt mee met bijvoorbeeld Jackie, de jonge gangster die eigenlijk helemaal niet in de Triad paste, en Mama Chu zorgde constant voor een brede glimlach op mijn gezicht. Behalve toen ze ‘soep’ opdiende dan, dat was minder smakelijk...

1. ZombiU

Mijn persoonlijke nummer één: ZombiU. Ik erken dat de game niet perfect is, maar ZombiU doet wel iets unieks. Door slim gebruik van de GamePad en het feit dat dood ook echt dood is, speelt ZombiU in op mijn overlevingsinstinct, iets dat geen enkele andere game ooit kon. Want als je op de GamePad een cijfercombinatie intypt en op de tv ziet hoe een handvol zombies op je af strompelt, dan voel je de adrenaline wel door je aderen stromen hoor!

Bovendien is ZombiU eng. Echt eng. Misschien komt dat wederom door het dood is dood-principe. Ik ben niet snel onder de indruk van horrorgames of –films en ben volledig ongevoelig voor de eigenlijk altijd voorspelbare schrikeffecten in die media. Maar het moment dat ik in Buckingham Palace uit een ventilatieschacht werd gesleurd staat nog steeds op mijn netvlies gebrand. Om maar te zwijgen van die ene confrontatie in de kelder van een afgebrand kinderdagverblijf... wie ZombiU heeft gespeeld, weet wel wat ik bedoel.. Een betere launchtitel kan je je niet wensen.

Dit artikel delen

Over de auteur

Lars Cornelis Heeft een grote liefde voor grootse virtuele avonturen. Hecht evenveel waarde aan environmental storytelling als aan lore en heeft thuis een kast vol gameboeken en comics. Steekt per saldo waarschijnlijk toch de meeste tijd in de Master League van PES.

Reacties

  • Leuke top, grappig dat er geen één tussen zit die ik in mijn top 5 heb. Wel allemaal erg goede games.

  • 2012 denk of niet?

  • Nee 1999….

  • oke

  • Mooie lijst, behalve ZombiU ik vond dat het de verwachtingen niet waar maakten.

  • Ik vond ZombiU veeel beter dan ik vooraf had verwacht. Ik kan me helemaal vinden in deze lijst. Alleen Max Payne vond ik een verschrikkelijke rukgame.

  • Ik had heel hoge verwachtingen bij ZombiU, dat Hard-Core gamers een reden hadden om de Wii U te kopen.
    Ik vind dat ze daar wel een beetje in hebben gefaald.



    Hopelijk heb ik bij Bayonneta 2 een reden om de Wii U te kopen.

  • Dus je zóekt nog een reden om een Wii U te kopen?
    Kortom, je hebt dus nog geen Wii U en toch beoordeel je ZombiU.
    How come?

  • Je hoeft zelf geen wiiU te hebben om erop te spelen. Hij kan het toch ergens anders gespeeld hebben?

  • Ik had ZombiU met een paar vrienden gespeeld.

  • ZombiU erbij zetten, na zo een korte tijd, is echt ongeloofwaardig. Op dit moment is hij nieuw en hot, misschien dat je daar over een paar maandjes niet zo over denkt. Het lijkt me overigens wel een erg leuke game! Ik ben overgevoelig voor schrik effecten, haha.

  • Hoezo ongeloofwaardig? Hij heeft zich met de game vermaakt en het heeft hem echt een goede indruk gegeven. Het is zijn top 5 he?

  • Zo'n top is ook persoonlijk he voor hem kan dat gewoon de game wezen. Een game die je op nr 1 hebt staan hoeft niet een top game te wezen, maar gewoon een game waar jezelf het meeste plezier aan hebt beleefd dit jaar. Met die redenering van jou zou je dus geen game van de laatste maand kunnen kiezen.

  • Een nintendo exclusive game in de top 5? op nummer 1?
    Dit kan niet goed gaan!

  • Leuke top 5! leuk om te zien dat verschillende mensen Halo 4 in hun top 5 hebben staan!

  • mooi top 5, vooral de nummer 1 :)

    ps hoe gaat het met uitgespeeld wil dat al een beetje lukken

  • Zie veel goeie reacties over Sleeping Dogs maar hoor ook veel negatieve, misschien toch maar is halen!

  • gewoon doen, er is zoveel aandacht aan besteed door de makers, echt een superspel!

  • Zombi U op 1 vindt ik een beetje overdreven.
    Het is een leuke game, maar om nou te zeggen dat het de beste van 2012 is…
    Maar goed hij is Lars blijkbaar heel goed bevallen



  • Daarom is het ook zijn top 5 en niet die van jou ;). Misschien heb jij wel een game op nummer 1 staan die anderen ruk vinden, maar dat geeft niet want het is jou persoonlijke mening :)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren