1. VrijMiRob: Guilty Pleasure

VrijMiRob: Guilty Pleasure

Je hebt vast wel eens van de term ‘guilty pleasure’ gehoord, toch? Deze term gebruik je wanneer de algemeen gevestigde opinie bepaalt dat een nummer, film, gerecht, enz. eigenlijk verschrikkelijk slecht is, maar je er stiekem toch van kan genieten. Zo vind ik dit nummer stiekem enorm aanstekelijk en ik moet bekennen dat ik dit eigenlijk heel erg grappige films vind.

Diezelfde guilty pleasures zijn er natuurlijk ook in gamevorm. Van die spellen die aan alle kanten rammelen maar die je toch – God mag weten waarom – blijft spelen. Hieronder een kleine greep uit mijn persoonlijke favorieten.

X-Tetris

Dit is meteen veruit de raarste titel in deze lijst, en tevens degene waar ik het minst trots op ben. X-Tetris is een nogal bijzondere Tetris-kloon. Hierin is het doel simpel: positioneer een mannetje en een vrouwtje (beiden naakt) op zo’n manier dat ze ‘het’ kunnen doen. Juist ja. De verschrikkelijke geluiden alleen al doen me de rillingen over de rug lopen, en na een tijdje is de grap er wel af. Maar dat is nu juist het punt: ik heb deze game dagenlang meermaals gespeeld! Misschien was het de soort hypnotiserende werking van het belachelijke muziekje in combinatie met de kreuntjes, of had het misschien wel iets te maken met mijn sluimerende hormonen die tijdens de pubertijd aangewakkerd werden… Afijn, door naar nummer twee!

Final Fight: Streetwise

Deze game is wat mij betreft het schoolvoorbeeld van een guilty pleasure. De matige beat ‘em up rammelt namelijk aan alle kanten, maar ik heb er toch flink wat uren in gestoken. In deze 3D-variant van de klassieke Final Fight-games ben je eigenlijk alleen maar aan het knokken. Op zich is het vechtsysteem nog te pruimen, maar de cameravoering, de over-de-top voice acting en het belabberde verhaal gooien roet in het eten. En toch, ook al zeg ik in mijn recensie van niet, heb ik de game keer na keer opnieuw opgestart. Om toch nog weer even een lekker potje te knokken, onder het genot van de eveneens foute hiphop-soundtrack.

Postal 2

Als we het over guilty pleasures hebben, dan ben ik vast niet de enige die van deze game geen genoeg kon krijgen. Want hoe leuk Postal 2 ook is, als game is natuurlijk een aanfluiting. Postal 2 geeft je de controle over een enorm pissige postbezorger die op brute wijze chaos aanricht in een klein bergdorpje. En als ik bruut zeg, dan bedoel ik ook bruut. Een aantal van mijn favoriete bezigheden: de deur van een willekeurige woning opentrappen en de bewoner met een schep voor zijn kop rammen. Of een zeurende supermarktmedewerker in de hens steken om vervolgens zijn brandende lichaam uit te pissen. Ook leuk is het gooien van rotte koeienhoofden, waardoor de slachtoffers zo ziek worden dat ze bloed kotsen. Postal 2 verkreeg met zijn shockerende gameplay een cultstatus en is daarom misschien niet het beste voorbeeld van een guilty pleasure, maar feit blijft wel dat het als game de plank behoorlijk missloeg.

Dynasty Warriors 3

Toegegeven, ik heb de game zelf nooit in bezit gehad, maar ik heb hem wel helemaal kapot gespeeld bij Kevin. Het concept van een krijger waarmee je honderden vijanden een kopje kleiner hakt heeft gewoon een bepaalde charme. Het is daarom zo jammer dat elk deel weer zo weinig vernieuwingen kent. Niet alleen de trage ontwikkeling van de serie, maar ook de matige voice-acting, graphics en het repetitieve karakter van de games maken het perfecte guilty pleasures.

Uiteraard ben ik vast niet de enige die zich wel eens schuldig maakt aan guilty pleasures. Welke games speel of speelde jij regelmatig waar je je eigenlijk een beetje voor schaamt? Laat het weten in de comments!

Dit artikel delen

Over de auteur

Rob

Reacties

  • Het spijt me dat ik jou copy van X-blades heb gespeeld en het toen leuk vond.. Ik was jong en naïef.

  • Hahaha inclusief action figurine of niet?

  • Jaah :$ Ik weet niet meer waar ik X-Blades heb maar hij staat hier niet meer in de collectie.

  • Twee stuks;



    Dragonball Z Ultimate Battle 22 (PSone): Godsgloeiende wat was dat een matige 2D fighter. Maar ik speelde het puur alleen vanwege de multiplayer omdat je heerlijk mensen kon gaan trollen met Captain Ginyu's "Change Now!" aanval.



    Dead Rising: Chop Till You Drop (Wii): het 360 origineel is geweldig en om dan de Wii versie te spelen was vrij knullig met pop-up zombies, zombie poedels en papegaaien die granaten gooiden. Toch was de game best speelbaar, maar dat kwam puur omdat het dezelfde control set-up had als Resident Evil 4 Wii Edition en die was glorieus.

  • Heh, doet me tevens denken aan DBZ Final Bout, ook op de PSX…

  • Die heb ik ook. Gelukkig maar voor tientje gekocht, maar verdomme wat was dat slecht zeg :P

  • Haha die voice-acting bij Dynasty Warriors is echt heel bedroevend :lol:
    Ik kan ook wel genieten van heel slechte kung-fu films. Bij de meeste films erger ik me juist als er dingen niet kloppen, maar een film als Shaolin vs Monk is gewoon hilarisch imo.

  • yup world of tanks, speel het nog…..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren