1. Gears of War 4 review - Nieuwe raderen, zelfde machine

Gears of War 4 review - Nieuwe raderen, zelfde machine

Bij het horen van de ‘4’ in ‘Gears of War 4’ gaan bij een hoop mensen de alarmbellen af. Want vanaf de vierde game in een reeks begint het spannend te worden. De meeste game-reeksen die een trilogie ontstijgen doen namelijk grotendeels hetzelfde (succesvolle) trucje of leveren keer op keer juist totaal verschillende gameplay. Veel ontwikkelaars vallen echter in het gat tussen de filosofieën en maken een game die niet vernieuwt, noch herkenbaar is. Ontwikkelaar The Coalition lijkt met de nieuwste Gears haar keuze echter duidelijk gemaakt te hebben.
Gears of War 4

Same shit, different day

Alhoewel er duidelijk nieuwe elementen zijn op het gebied van verhaal en gameplay, is Gears of War 4 een duidelijke terugkeer naar het idee achter het origineel. Een nieuw hoofdpersonage, een nieuw achtergrondverhaal en een nieuwe vijand zorgen er echter voor dat The Coalition een hoop vrijheid heeft om mee te spelen. Overigens is Gears of War 4 geen reboot of losstaand verhaal: Het hoofdpersonage is JD Fenix, de zoon van de immer slecht gehumeurde Marcus met wie je in eerdere delen al intiem kennismaakte. Het verhaal speelt dan ook twintig jaar na het verslaan van de Locust, de mensachtige vijand die planeet Sera in een jarenlange oorlog onderdompelde.

Twintig jaar is een lange periode en voor veel mensen begint de vredesperiode aardig te wennen. Een covershooter is echter maar saai zonder het shooter-element, dus krijgt Sera na twintig korte jaren vrede de volgende oorlog in de schoenen geschoven. JD en medestrijders Kait en Del nemen het dit keer op tegen de mysterieuze ‘Swarm’, die de plaats van de Locust inneemt als grote, boze en onbekende vijand. Ondanks de nieuwe tegenstander moet bovenstaand verhaal al aardig wat belletjes hebben doen rinkelen bij de doorgewinterde Gears-speler.

Gears of War 4

Hoewel de opzet dus bekend is, is het in de eerste twee uurtjes van deze game doorbijten geblazen. Dankzij een stel (te) vaardige medesoldaten en wel erg makkelijk om zeep te helpen tegenstanders biedt de game in het begin namelijk weinig uitdaging. Dit is ongetwijfeld een bewuste keuze, om snel en duidelijk het verhaal op gang te krijgen en die twintig jaar voorgeschiedenis te vertellen.

Tot dusverre is er dus weinig nieuws onder de zon. Helaas wijkt de ontwikkelaar duidelijk af van een essentieel element van het origineel, namelijk de manier waarop personages worden neergezet. In de eerdere delen zijn de meeste personages bijna een karikatuur van zichzelf, maar hier zijn de personages nu niet bepaald kleurrijk te noemen. Verwacht geen overenthousiaste stormram als Augustus Cole of cynicus als Baird. In plaats daarvan ben je veroordeeld tot personages als Del, die een spervuur van flauwe grappen tot zijn belangrijkste karaktertrek mag rekenen. En wat te denken van Kait, die alleen maar over haar moeder kan praten. Gelukkig heeft de oudere en nog chagrijnigere papa Marcus ook een rol te spelen in dit verhaal, waardoor het gebrek aan diepgang en kleur in sommige personages enigszins opgevangen wordt.

Knallen en kruipen

Naast de minieme variatie op de verhaalvertelling van Gears of War, is de cover-gameplay vrijwel ongemoeid gelaten en speelt deze nog net zo strak weg als altijd. In een poging de gameplay wél wat op te frissen zijn er een aantal nieuwe cover- en shooter-elementen terug te vinden. Waar in eerdere delen het blok cement waar je achter schuilt een oneindige stroom aan kogels kan verdragen, kent dit deel veel schuilplaatsen die kapot kunnen. Ook is het mogelijk om in sommige situaties je eigen schuilplaatsen te creëren door elementen van het level te vernietigen. Deze manier van dekking creëren is overigens niet altijd zonder gevaar. Zo schoten we in al ons enthousiasme een zak met slijm (vraag maar niet door…) van het plafond af om er vervolgens achter te kruipen. Blijkt de slijmzak plotseling een ei te zijn dat uitkomt zodra de buitenste schil genoeg schade te verduren heeft gehad … Doei dekking, hallo net geboren monster.

Gears of War 4

Ook op shooter-gebied zijn je keuzemogelijkheden iets uitgebreider dan in vorige delen. Zo zijn er wapens die kogels met een elektromagnetische lading afvuren en zien we sluipschuttersgeweren waarmee je de neusharen van een woelmuis op 500 meter afstand nog kan tellen. Op papier kun je dus je eigen speelstijl bepalen, maar in de praktijk blijkt dat je dankzij de hevige vuurgevechten en gelimiteerde munitie vaak pakt wat je voor handen hebt. The Coalition voegt in ieder geval genoeg variatie toe om het wapenspel fris te houden. Daarmee zijn de overgebruikte wapens (zoals The Hammer Of Dawn) uit eerdere delen verleden tijd, zonder aan plezier of slagkracht in te boeten. En voor iedereen die een antwoord wil op de overbodigste vraag ooit: Jazeker, het Lancer-machinegeweer is terug. Met bijbehorende kettingzaag.

Gears of War 4

Overigens is niet elk wapen geschikt voor elk gevecht. Niet alleen kent elk wapen zijn beperkingen, maar voor het eerst is ook het weer van invloed op het gevecht. In een van de levels die we speelden steekt er een flinke, orkaanachtige wind op, precies op het moment dat we een groep vijanden tegenkomen. In een reflex die menig Gears-speler heeft, grijpen we naar een handgranaat die een hoop schade kan doen nu de groep tegenstanders nog dicht op elkaar staat. Nog geen milliseconde na de worp beseffen we wat voor fout we gemaakt hebben: de wind blaast de handgranaat met een flinke windstoot naar rechts, recht tussen de benen van Del, die vanaf dat moment als ‘Delete’ door het leven gaat. Ondanks dit pijnlijke voorbeeld blijken de weersomstandigheden voornamelijk bedoeld om de gevechten een spectaculaire achtergrond te geven. The Coalition voegt hiermee met succes een extra dimensie toe aan de vele kleine veldslagen in Gears of War 4. Het is namelijk nét iets moeilijker active reloaden als de bliksem net naast je inslaat.

Gears of Wauw

Het is opmerkelijk te noemen dat er nu pas aan een film van de franchise gewerkt wordt. Gears of War 4 heeft net als zijn voorgangers een plotstructuur waar menig Hollywood-scriptschrijver met ruwweg vijftien minuten werk een film van gemaakt heeft. Daarentegen is het maken van een aparte film bijna zonde, want de nieuwste Gears doet dingen op cinematisch vlak die niet voor de gemiddelde blockbuster onder doen. De levels zijn ondanks hun grootte rijk gedetailleerd en ook de afwerking van alle personages en tegenstanders is dik in orde. Van textures tot draw distance, Gears of War 4 zit op veel grafische fronten boven het gemiddelde.

De meest adembenemende momenten zijn echter de vergezichten die je van tijd tot tijd voorgeschoteld worden. Met of zonder veldslag op de achtergrond, Gears of War 4 weet in menig level een klein moment van visuele bezinning weg te zetten. Dat we deze momenten van bezinning meer op grafisch dan verhalend gebied tegenkomen is echter jammer. Toch mag het bijzonder ogende totaalpakket niet compleet afgeschreven worden omdat het wat pit mist. De kern van de Gears of War-gameplay staat strakker dan ooit en de multiplayer-modus zorgt voor uren speelplezier na het afronden van de singleplayer. Het is fijn dat de game meerdere malen op een vervolg zinspeelt, want wat ons betreft mag de vrede op Sera nog wel even uitblijven.

Multiplayer

The Coalition speelt het op veilig door de beproefde Gears-formule aan te vullen, maar niet te wijzigen. De immer populaire multiplayer is daar geen uitzondering op en die van Gears of War 4 heeft veel herkenbare elementen. Tien verschillende maps zijn speelbaar via een veelvoud aan modi, die bijna allemaal garant staan voor over-the-top actie en plezier. Redactiefavoriet is de Arms Race-modus, waarbij teams met elk wapen drie kills dienen te maken, maar wel met een specifieke volgorde in wapens. Deze modus vergt eigenlijk veel precieze communicatie met teamgenoten, maar de Leroy Jenkins-mentaliteit pakt vaak verrassend leuk uit.

De welbekende Versus-mode keert nagenoeg onveranderd terug en The Coalition introduceert daarnaast de nieuwe Escalation-modus. Twee teams moeten zo snel mogelijk punten verzamelen door het maken van zoveel mogelijk kills en het capturen van een aantal objecten genaamd ‘Rings’. Het eerste team dat de puntenlimiet bereikt of alle drie de Rings in bezit krijgt, wint de ronde. Alhoewel de modus goed in balans is en lekker wegspeelt, dien je maar liefst zeven matches te winnen om als winnaar uit de bus te komen. Dat betekent dat sommige matches maar liefst dertien rondes duren, waardoor ‘even een match spelen’ er niet bij is. Met driekwart of de helft van het aantal totaalrondes was Escalation dus een prachtige toevoeging geweest, maar in zijn huidige vorm is het niet de meest aantrekkelijke multiplayer-variant.

Verreweg de leukste modus is Horde, waarbij je samen met andere spelers een positie op het slagveld moet verdedigen tegen golven aanvallers. De tower defense-elementen, zoals het wegzetten van turrets of vallen, zijn getweakt ten opzichte van Gears of War 4's voorganger en ze werken nog beter dan voorheen. Gesneuvelde vijanden laten bijvoorbeeld een in-game valuta achter, welke je kan gebruiken om vanuit een centraal punt deze turrets en andere hulpmiddelen te bouwen; de golven bestaan uit een gemêleerde selectie vijanden die van tijd tot tijd een miniboss in de gelederen hebben; en het nieuwe klassensysteem dwingt je om een goede teamindeling te maken, want een Engineer die je turrets repareert is net zo belangrijk als een Soldier die voor de vuurkracht zorgt. Meer dan eens zal je door een ondoordachte fout van jezelf of een teamgenoot al na een paar rondes sneuvelen, maar de Horde-modus is zo vermakelijk dat het nooit lang duurt voor je aan het volgende potje begint.

Gears of War 4 is verkrijgbaar vanaf 11 oktober en speelbaar op Xbox One en pc. Deze (singleplayer)review is gebaseerd op de Xbox One-versie.

Conclusie en beoordeling

Gears of War 4 pakt het beste uit alle voorgaande delen en smeedt dit tot een vermakelijk geheel. De balans tussen pure, allesomvattende gevechtschaos en de strakke besturing staat nog altijd garant voor uren knalplezier. Dat het achterliggende verhaal soms wat plat aan voelt is jammer, maar de game zit zo boordevol actie dat er soms maar weinig tijd is om over het verhaal na te denken. De kleine vernieuwingen op gameplaygebied maken van dit deel geen revolutionaire opvolger, maar houden het geheel fris genoeg om de singleplayer met een glimlach en een kettingzaag-geweer te lijf te gaan.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Marcus Fenix
  • Zelfde strakke gameplay als eerdere delen
  • Prachtige levels en omgevingen
  • Minpunten
  • Sommige personages missen kleur en diepgang
  • Verhaal is weinig verrassend

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Wat is dit? Ik hoop toch dat dit alleen nog maar een recensie is van de singleplayer. De recensie is al wat laat, maar dan met geen enkel woord reppen over online of Horde…

  • Helemaal eens.

  • (copy-paste van mijn comment hier onder)



    We zetten het er helaas niet duidelijk bij (leerpuntje voor ons!), maar we maken er een punt van bij InsideGamer om de multiplayer-mode pas te beoordelen wanneer iedereen er mee aan de slag kan. Anders is de serverbelasting laag en spelen we alleen met/tegen andere reviewers en mensen met early access. Dat kan een vervormd beeld opleveren,



    Door de MP-elementen pas later te reviewen kunnen we een accurate beeld schetsen van hoe goed de modus weg speelt en of er technische issues zijn. Verwacht dus later vandaag een extra toevoeging met een oordeel over de MP.

  • In dat geval, prima.

  • Deze game verdient zeker een 9! Matig IG!

  • Vette graphics en vette actie. Geweldig! Beter dan ik verwacht had.

  • IG wordt betaald om de metactritc score naar beneden te halen. Deze game is een TOPPER!

  • Bwa, paar levels gespeeld bij mijnbroer, niets verassend aan. Grafisch ook minder dan we gewend zijn van gears. Maar tis geen slechte game

  • En een 8 is geen topper?

  • De metacritic-score is de laatste jaren toch wel een dubieuze graadmeter. Prachtig idee om alle scores te combineren om zo tot een algemeen punt te komen, maar kijk maar eens hoe veel sites er tussen staan die een 10 of een 4 geven zonder goede argumentatie (of in sommige gevallen zelfs zonder volwaardige review).



    Wat betreft het cijfer: we geven de game geen cijfer gebaseerd op wat anderen er van vinden. Dit is ons oordeel en vaak de conclusie van een enkele reviewer. In dit geval ben ik dat, en ik vind een 8 een heel net cijfer ;)

  • Bekritiseert onvolwaardige reviews, bespreekt alleen de singleplayer…

  • Je kan dan wellicht beter gamerankings gebruiken Sam gezien de eisen die zij stellen als ik het zo hoor. Overigens kan ik een 4 niet vinden daar. User reviews zal je niet bedoelen mag ik hopen want daar regent het altijd tienen en nullen, krijg je een zooitje van omdat te weinig serieus de game becijferen.



    Maar goed een 8 is verder een prima cijfer al zou ik zelf vermoedelijk hoger uitkomen. Sluit me vooral aan bij Misters Happy and Awesome dat het bij deze game wat vreemd is dat de MP niet besproken wordt. Terwijl die nou net van Koninklijk niveau is.

  • We zetten het er helaas niet duidelijk bij (leerpuntje voor ons!), maar we maken er een punt van bij InsideGamer om de multiplayer-mode pas te beoordelen wanneer iedereen er mee aan de slag kan. Anders is de serverbelasting laag en spelen we alleen met/tegen andere reviewers en mensen met early access. Dat kan een vervormd beeld opleveren,



    Door de MP-elementen pas later te reviewen kunnen we een accurate beeld schetsen van hoe goed de modus weg speelt en of er technische issues zijn. Verwacht dus later vandaag een extra toevoeging met een oordeel over de MP.

  • "(leerpuntje voor ons!)"
    Bestaan jullie pas enkele maanden of zo? Slecht uitvlucht voor zo'n oude site.
    En als jullie later vandaag al de review van de mp plaatsen, had je het net zo goed in 1 keer samen kunnen doen.

  • Ja door nintendo!

  • Savage Mr happy gaat hamkaas op hem niks aan toe te voegen 10-0

  • Ik gok sowieso dat pure fans van de serie er rustig een vol punt bij op kunnen tellen. De beta MP beviel me dusdanig uitstekend en was zo verslavend dat de besproken SP hier me eigenlijk niet heel veel boeit. Die speel ik vooral door om er effe in te komen en te genieten van de actie rollercoaster!

  • Het niveau van de reviews blijft hier duiken. Niet wat de score betreft, maar wel de inhoud. Voor een franchise waarbij de mp zo belangrijk is, is het er niet over hebben in de review ronduit amateuristisch.

  • Mr. Happy, kan me voorstellen dat je de MP-elementen in de review mist. We hadden het er duidelijk bij moeten zetten, maar we beoordelen de MP pas wanneer iedereen er mee aan de slag kan. Later vandaag zetten we een apart kader weg, gewijd aan de MP en onze bevindingen.

  • Dan moet je duidelijker in je review zetten dat je nu slechts de single player doet, en pas later de mp dus dat de score nog kan zakken of stijgen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren